# Ήρωες ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Joshua Yoder Big Prairie, OH Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2022, Αριθμός 4 Σελίδες της πηγής: 4–7 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Winter\-2022\-Remnant\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2022]() Η ιστορία του κόσμου μας έχει οριστεί από τις συγκρούσεις του\. Από τις πρώτες διαμάχες του Κάιν και του Άβελ μέχρι τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του εικοστού πρώτου αιώνα, η ανθρωπότητα δεν σταμάτησε ποτέ να επιτίθεται η μία στην άλλη\. Η περίοδος ειρήνης είναι απλώς μια αναμονή για την επόμενη μάχη· οι συνθήκες και οι εκεχειρίες είναι μόνο αναβολές στη βία\. Οι πόλεμοι του πνευματικού κόσμου υπήρξαν εξίσου μακροχρόνιοι και βίαιοι όσο και οι φυσικοί πόλεμοι\. Αυτές οι μάχες μας έχουν φτάσει από την παρθενική αυγή του χρόνου, όπου ξεκίνησαν στις καρδιές του Αδάμ και της Εύας\. Ο αγώνας κατά του πειρασμού και της ανταρσίας βρίσκεται μέσα σε καθέναν από εμάς, είτε το αναγνωρίζουμε είτε όχι\. Λίγοι βγαίνουν νικητές σε μια αληθινή ειρήνη, και ακόμη και αυτή η ειρήνη είναι μια επιφυλακτική ειρήνη που μπορεί να διαλυθεί με μια στιγμή τρέμουλου\. Η ακόλουθη αφήγηση είναι μονάχα μια σύντομη σπίθα σε αυτή τη δοκιμασία της διαμάχης\. Ήταν το έτος 1942, και σε όλο τον κόσμο μαίνονταν ένας πόλεμος άνευ προηγουμένου\. Καταστροφή και σφαγή είχαν γίνει καθημερινότητα, περισσότερο από όλα στο θέατρο του Ειρηνικού\. Εκεί, σκορπισμένα ανάμεσα στην αχανή γαλάζια έκταση του Ειρηνικού Ωκεανού, τα τροπικά νησιά φιλοξενούσαν μάχες ασύγκριτης αγριότητας και άγριας φύσης\. Αυτοκτονικές επιθέσεις, εξολόθρευση με πυροβολικό και αεροπορικοί βομβαρδισμοί έκαναν τη ζωή του κοινού στρατιώτη εφιάλτη\. Σε οποιαδήποτε στιγμή μια επίθεση banzai \(μια τυπικά νυχτερινή ολομέτωπη επίθεση πεζικού που φωνάζει με όλη του τη δύναμη καθώς ορμά\) μπορούσε να χωρίσει την νυχτερινή ατμόσφαιρα σε μια ροή ορμητικών εχθρών που παραληρούσαν για να σκοτώσουν\. Ένα παρασυρμένο βλήμα, κάποια που ζυγίζουν όσο και ένα μικρό αυτοκίνητο, μπορούσε να πέσει από τον ουρανό με θανατηφόρα αποτελέσματα\. Ο θάνατος ήταν πανταχού παρών, διεκδικώντας ζωές φαινομενικά τυχαία\. Τέσσερις χιλιάδες μίλια προς τα ανατολικά, μαίνονταν μια άλλη μάχη\. Αυτή ήταν εξίσου θανατηφόρα με την πρώτη, περιλαμβάνοντας εκατοντάδες νέους άνδρες σε έναν ολομέτωπο αγώνα για την πνευματική τους επιβίωση\. Αντί για τη **φυσική** μάχη στα ανατολικά νησιά της Άπω Ανατολής, αυτή η μάχη θα δινόταν στις **καρδιές** και στα **μυαλά** εκείνων που συμμετείχαν\. Αντί για πολυβόλα και χειροβομβίδες, θα οπλίζονταν με το πιο κοφτερό δίκοπο σπαθί \(Τις Άγιες Γραφές\), κατευθυνόμενοι από μια δύναμη \(Το Άγιο Πνεύμα\) μεγαλύτερη από οποιονδήποτε ναυτικό στόλο\. Αυτοί οι νέοι είχαν κληθεί για θητεία στον φυσικό πόλεμο που μαίνονταν\. Δύο χρόνια νωρίτερα, το Νόμος περί Επιλεκτικής Εκπαίδευσης και Θητείας του 1940 είχε ψηφιστεί πριν οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέλθουν στον πόλεμο\. Αυτός ο Νόμος απαιτούσε από όλους τους άνδρες ηλικίας δεκαοκτώ έως σαράντα πέντε να εγγραφούν για την κλήρωση\. Οι επιλεγμένοι αναμενόταν να υπηρετήσουν για έναν χρόνο\. Μόλις κηρυχθεί πόλεμος, αυτή η θητεία θα παρατεινόταν μέχρι το τέλος των εχθροπραξιών\. Σε αυτούς τους νέους, η κλήρωση και ο τρέχων πόλεμος προκάλεσαν αναμνήσεις ιστοριών ενός παρόμοιου πολέμου και μιας παρόμοιας κλήρωσης, μόλις μια γενιά νωρίτερα, που είχε καλέσει τους πατέρες τους στα εκπαιδευτικά στρατόπεδα του αμερικανικού στρατού\. Εκεί, η παλαιότερη γενιά είχε υποβληθεί σε κάθε είδους κακομεταχείριση\. Τότε, αναμενόταν ότι όλοι οι νέοι υγιείς άνδρες όχι μόνο θα ήταν πρόθυμοι, αλλά και ενθουσιασμένοι να υπηρετήσουν τη χώρα τους στη μάχη κατά του εχθρού\. Αυτό το επικρατούν αίσθημα είχε φέρει γενική οργή και εχθρότητα προς τους αντιρρησίες συνείδησης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου\. Ασκούνταν πιέσεις για να συμμετάσχουν στις ασκήσεις και τη δεοντολογία των ενόπλων δυνάμεων, και ποινές διαφόρων ειδών θα μπορούσαν και επιβάλλονταν σε όσους αρνούνταν\. Τόσο σκληρές ήταν οι τιμωρίες που πολλοί υπέφεραν σωματικά, και αρκετοί έχασαν τη ζωή τους από τη μεταχείριση που δέχτηκαν\. Όπως και οι πατέρες τους, έτσι και αυτοί οι νέοι κλήθηκαν να υπηρετήσουν την επίγειο τους πατρίδα φέρνοντας όπλα\. Οι κληρωτοί έπρεπε να παρουσιαστούν στο τοπικό τους γραφείο στρατολόγησης, όπου θα οργανώνονταν και θα αποστέλλονταν σε ένα από τα διάφορα εκπαιδευτικά στρατόπεδα στη χώρα\. Εκεί θα διαμορφώνονταν σε στρατιώτες, προετοιμασμένοι να σκοτώσουν τον συνάνθρωπό τους, και στη συνέχεια θα αποστέλλονταν στο εξωτερικό γι’ αυτόν τον σκοπό\. Όμως η πίστη τους όριζε διαφορετικά\. Ευτυχώς, δεν ήταν μόνοι τους που θυμόνταν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο\. Στις δύομιση δεκαετίες από τότε, τόσο οι Μεννονίτες όσο και διάφοροι ανήσυχοι ιδιώτες εργάστηκαν, εξασφαλίζοντας ότι, αν παρουσιάζονταν ανάγκη, θα υπήρχε μια επιλογή που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις κυβερνητικές απαιτήσεις υπηρεσίας χωρίς να αντιβαίνει στις αρχές και τις πεποιθήσεις των αντιρρησιών συνείδησης\. Έτσι γεννήθηκαν διάφορες οργανώσεις και προγράμματα που παρείχαν απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία\. Οι αντιρρησίες συνείδησης τοποθετούνταν σε διάφορους ρόλους υπηρεσίας μέσα από αυτά τα προγράμματα\. Υπηρέτησαν σε νοσοκομεία, έχτισαν δρόμους και αρδευτικά κανάλια και παρείχαν εργασία σε προσπάθειες διαφύλαξης της φύσης\. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσαν να εκπληρώσουν τον νόμο χωρίς να παραβιάσουν τον Νόμο \(βλ\. Μάρκος 12:17\)\. Παρά την γραφειοκρατική αποδοχή των πεποιθήσεων των αντιρρησιών συνείδησης και την επακόλουθη εναλλακτική υπηρεσία τους, το κοινό αίσθημα συχνά εξακολουθούσε να είναι θερμό ενάντια, όχι μόνο στους μη αντιστατικούς Μεννονίτες και Αμις, αλλά εναντίον κάθε αντιρρησία συνείδησης\. Άτομα που αρνούνταν να πολεμήσουν μπορούσαν να αναμένουν ότι όχι μόνο θα ασκηθεί πίεση πάνω τους προσωπικά, αλλά ότι και οι οικογένειές τους και οι φίλοι τους θα υπόκειντο σε έλεγχο\. Μερικές από τις οικογένειές τους αποκλειόταν ή περιφρονείτο, με την τοπική κοινότητα να μποϊκοτάρει τις επιχειρήσεις τους\. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι τοπικές αρχές του νόμου έκλειναν τα μάτια στην κακομεταχείριση μη\-αντιστατικών ανθρώπων στην επικράτειά τους\. Σε ακραίες περιπτώσεις, ο πατριωτικός φανατισμός ξεχείλιζε, οδηγώντας σε όχλο βίας, καταστροφή περιουσίας και, σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, άμεσες επιθέσεις εναντίον των θεωρούμενων λωχμανών\. Αν και η μεγαλύτερη μέρος της Ευρώπης και των συμμάχων της είχε εμπλακεί σ’ αυτόν τον πόλεμο από την εισβολή του Χίτλερ στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν συμμετείχαν στην αρχική διαμάχη\. Ενώ ο γερμανικός στρατός έσπαγε την Ευρώπη, τα πρώτα χρόνια του πολέμου στον Ειρηνικό κυριαρχούνταν από την Ιαπωνία, που είχε ήδη εισβάλει στην Κίνα από το 1937\. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέμειναν ουδέτερες εκείνη την εποχή, κινούμενες από ένα γενικό αίσθημα απομονωτισμού\. Όλα αυτά άλλαξαν στις 7 Δεκεμβρίου 1941 το πρωί, όταν ο ιαπωνικός στόλος εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιτιθέμενος σε πλοία δεμένα στο Περλ Χάρμπορ, το σπίτι του αμερικανικού στόλου Ειρηνικού\. Η αντεπίθεση ήταν άμεση και κηρύχθηκε πόλεμος κατά της Ιαπωνίας και των συμμάχων της\. Η Ιαπωνία ενίσχυσε την επίθεσή της, καταλαμβάνοντας τα νησιωτικά έθνη διασκορπισμένα στον Ειρηνικό\. Η δέσμευση της Ιαπωνίας στον πόλεμο ήταν προσωπική και έντονη\. Η τιμή, ακόμη και στον θάνατο, εκτιμήθηκε περισσότερο από τη ζωή\. Ο αυτοκράτορας λατρευόταν ως αλάθητος, και οι ιαπωνικοί στρατιώτες ρίχνονταν στη μάχη στο όνομά του, ακόμη και μπροστά σε συντριπτικά υπέρτερους αριθμούς\. Ωθούμενη από τον φανατισμό και μια αποδοτική, καλά εξοπλισμένη δύναμη επίθεσης, η Ιαπωνία στόχευσε τις Φιλιππίνες\. Εκεί ο στρατός της συνάντησε μια δύναμη πολύ κατώτερη της δικής της\. Εν τω μεταξύ, στις διάφορες θέσεις τους σε όλη τη χώρα, οι αντιρρησίες συνείδησης αντιμετώπιζαν τη δική τους επίθεση\. Τους είχε παραχωρηθεί η ανακούφιση του να μην χρειάζεται να δώσουν έναν φυσικό αγώνα\. Με αυτήν την εξαίρεση προέκυψαν απροσδόκητες ευκαιρίες για να υπηρετήσουν τους πάσχοντες κάτω από τη φροντίδα τους\. Στα διάφορα υπουργήματά τους, συναντούσαν κάθε είδους ανθρώπους\. Κάθε συνάντηση ήταν μια ακόμη ευκαιρία να δείξουν την ειρήνη και την αγάπη ενός Χριστιανού στη μέση του συνεχιζόμενου πολέμου, ειδικά στα ψυχιατρικά ιδρύματα και τα νοσοκομεία που απασχολούσαν ορισμένους από τους αντιρρησίες\. Η κατάσταση των ψυχιατρείων εκείνη την εποχή ήταν αποκαρδιωτική\. Οι ασθενείς αντιμετωπίζονταν σκληρά ή απλώς παραμελούνταν\. Οι προβληματικοί δένονταν σε ζώνες περιορισμού για εβδομάδες ή αναγκαζόταν να ζουν στη δική τους βρωμιά\. Το φαγητό και η υγιεινή δεν ικανοποιούσαν τις ανάγκες που αντιπροσώπευαν\. Πολλοί από τους νέους άνδρες προσέλκυσαν την προσοχή στη θέση των ψυχικά καθυστερημένων, γράφοντας σε εφημερίδες ή αναφέροντας τις παρατηρήσεις τους για την κατάχρηση στις επαφές τους στο σπίτι\. Αυτές οι ενέργειες οδήγησαν σε αυξανόμενη δημόσια ευαισθητοποίηση και ανησυχία για τη μεταχείριση των ατόμων με αναπηρία, που αποτέλεσε τον καταλύτη για αλλαγές στη φροντίδα των ανίκανων να φροντίσουν τον εαυτό τους\. Δυστυχώς, η ευκαιρία να υπηρετήσουν ήρθε με κόστος\. Οι αντιρρησίες συνείδησης ήταν νέοι και απομακρυσμένοι από την εκκλησία και την οικογένειά τους\. Αθέμιτες επιρροές αφθονούσαν γύρω τους\. Επειδή ήταν μακριά από τις εκκλησίες και τις οικογένειές τους, αυτές οι επιρροές βάραιναν περισσότερο το μυαλό των νέων απ’ ό,τι θα είχαν στο σπίτι\. Ο αγώνας συνεχιζόταν, και τώρα περισσότερο από ποτέ έπρεπε να ακουμπήσουν στον Θεό ως τη δύναμη, την υποστήριξη και την άμυνά τους\. Στον Ειρηνικό, η Ιαπωνία προέβη σε συντριπτική επίθεση στις Φιλιππίνες\. Το νησιωτικό έθνος είχε προετοιμάσει για καιρό τις άμυνές του και τώρα δοκιμάστηκε από την ώθηση των ιαπωνικών εισβολέων\. Αυτός ο αμυντικός στρατός ήταν προϊόν της εκπαίδευσης και της ηγεσίας του Γενικού Τζόρτζ Α\. ΜακΆρθουρ\. Ο ΜακΆρθουρ ήταν κάπως ένα θαυματουργό παιδί του αμερικανικού στρατού, αναδυόμενος από την υπηρεσία του στον Πρώτο Παγκόσμιο ως ο νεότερος διοικητής μεραρχίας στον Στρατό\. Από τότε, ο καιρός του μεταξύ των Πολέμων πέρασε κυρίως στις Φιλιππίνες, των οποίων τις παραλίες και τις ζούγκλες τώρα υπερασπιζόταν\. Τους μήνες πριν από την εισβολή, είχε ζητήσει ενισχύσεις, ενημερωμένο εξοπλισμό και επαρκή υλικά για να αντέξει μια επίθεση\. Επειδή η προσοχή των Ηνωμένων Πολιτειών εκείνη την εποχή ήταν σαφώς επικεντρωμένη στο να κερδίσει πρώτα τον πόλεμο στην Ευρώπη, τα αιτήματά του απορρίφθηκαν, και έτσι ήταν λιγότερος σε αριθμό και εξοπλισμό\. Παρ’ όλα αυτά, ο ΜακΆρθουρ όρισε θέσεις και προετοίμασε την άμυνα ενάντια στις αναπόφευκτες αποβιβάσεις και την επακόλουθη προέλαση των εισβολέων\. Τα στρατεύματά του υπέστησαν τεράστιες απώλειες στην αργή υποχώρηση\. Αν και η ήττα σύντομα έγινε εμφανής, ο Γενικός αρνήθηκε να αφήσει το νησί\. Όχι μέχρι τη στιγμή που το νησί ήταν σχεδόν ολόκληρο καταληφθέν, πείστηκε τελικά να διασχίσει τις γραμμές του εχθρού και να εκκενωθεί στο αεροδρόμιο Batchelor, Αυστραλία\. Εκεί έδωσε μια λαμπρή υπόσχεση σ’ αυτούς που είχε αφήσει πίσω: «Θα επιστρέψω\.» Οι αντιρρησίες συνείδησης, τώρα διασκορπισμένοι σε πολυάριθμα έργα και πεδία υπηρεσίας, αντιμετώπισαν μια εξίσου ποικίλη σειρά προκλήσεων\. Αντί της σταθερής καθοδήγησης των οικιακών τους εκκλησιών, τώρα υπάγονταν στην ηγεσία κυβερνητικά διορισμένων διευθυντών\. Τα προγράμματα εργασίας τους τους κρατούσαν απασχολημένους μέχρι έξι μέρες την εβδομάδα\. Οι Κυριακές γενικά προορίζονταν για λατρευτικές συγκεντρώσεις\. Η επίδραση ενός κόσμου σε πόλεμο γύρω τους είχε επιβληθεί\. Ο Χάρι Λίτγουίλερ, ένας νέος Μεννονίτης στον Καναδά, ήταν ένας από εκείνους που υπέκυψαν στις επιρροές του κόσμου\. Τοποθετήθηκε στον στρατό, όπου γρήγορα υπέβαλε αίτηση για κατάσταση αντιρρησία\. Ενώ η αίτησή του επεξεργαζόταν, άρχισε να τζογάρει και να πίνει όπως και άλλοι νεοσύλλεκτοι\. Η φήμη για τα νέα του έθιμα σύντομα έφτασε στους ανωτέρους του, και η αίτησή του απορρίφθηκε\. Οι εκκλησίες προσεύχονταν, έστελναν γράμματα και με άλλους τρόπους προσπάθησαν να στηρίξουν τους νέους άνδρες στις δοκιμασίες τους\. Δεν μπορούσαν να το γνωρίζουν, αλλά ο καιρός της δοκιμασίας τους σύντομα θα έφτανε στο τέλος\. Τελικά, το έτος ήταν 1945\. Οι τελευταίοι μήνες του πολέμου είχαν δει την επιστράτευση αγοριών και ηλικιωμένων ανδρών στον γερμανικό στρατό καθώς ο Χίτλερ έκανε μια τελευταία απελπισμένη προσπάθεια, αιχμάλωτος ανάμεσα στις συμμαχικές δυνάμεις των Ανατολικών και Δυτικών μετώπων\. Αδυνατώντας να συνεχίσουν, οι Γερμανοί ζήτησαν ειρήνη\. Τώρα που ο πόλεμος είχε τελειώσει στην Ευρώπη, η παλίρροια του πολέμου μετακινήθηκε στον Ειρηνικό\. Η Αμερική συσπειρώθηκε, κινούμενη από τη μεγαλύτερη βιομηχανική της ικανότητα και τους φυσικούς πόρους, προκαλώντας την ιαπωνική προέλαση να σταματήσει—έτσι ξεκίνησε η αμερικανική αντεπίθεση\. Σιγά\-σιγά, υπερπηδώντας νησιά στον ωκεανό, ο Γενικός ΜακΆρθουρ πλησίαζε ολοένα και πιο κοντά στην Ιαπωνία\. Ο ΜακΆρθουρ δεν είχε ξεχάσει την υπόσχεσή του προς τον φιλιππινικό λαό\. Στα τέσσερα χρόνια της απουσίας του, έγιναν μάχες για τα πιο μικρά ατόλλ—κοραλλιογενή νησιά αρκετά μεγάλα μόνο για μια αεροδιάδρομο και μια φρουρά\. Ακόμη και όταν οι Ιάπωνες απομακρύνθηκαν από αυτά τα προπύργια, διατήρησαν σταθερή παρουσία στις Φιλιππίνες\. Το νησιωτικό έθνος είχε υποφέρει κατά τα χρόνια της κατοχής από τον εχθρό\. Ήταν τόπος φυλακών—στέγαστρα αιχμαλώτων πολέμου και αυτών που κατηγορούνταν για βοήθεια στους συμμάχους\. Ο χρόνος πλέον τελείωνε για τους Ιάπωνες\. Διασκορπισμένοι—με στρατεύματα, εξοπλισμό και πόρους που λιγοστεύουν—έδιναν μια απελπισμένη αμυντική εκστρατεία\. Στις 24 Οκτωβρίου 1944, μια συμμαχική δύναμη αποβιβάστηκε στην ανατολική ακτή του νησιού Λέιτε\. Η μάχη για τις Φιλιππίνες θα διαρκούσε δύο μήνες, αλλά στο τέλος της ο ΜακΆρθουρ αναδείχθηκε νικητής\. Πολλούς μήνες νωρίτερα είχε εποπτεύσει την παράδοση του νησιού, τώρα διηύθυνε την ανακατάληψή του\. Η υπόσχεσή του εκπληρώθηκε\. Ο πόλεμος συνεχιζόταν\. Στην Ευρώπη είχε τελειώσει, αλλά ο Ειρηνικός δεν είχε ακόμη κερδηθεί\. Ο Πρόεδρος Φράνκλιν Δ\. Ρούσβελτ, που οδήγησε το έθνος μέσα από τον πόλεμο, αρρώστησε και πέθανε\. Ο αντιπρόεδρός του, Χάρι Σ\. Τρούμαν, ορκίστηκε στο αξίωμα\. Η πρώτη του απόφαση ήταν μία αμέσως μη συνηθισμένη απόφαση\. Θα διέθετε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές για να πάρει την Ιαπωνία με χερσαία επίθεση, ή θα έκανε απόδειγμα με μια φρικτή επίδειξη μιας πρόσφατα αναπτυγμένης ατομικής βόμβας που ρίπτονταν από τη σχετική ασφάλεια του αέρα; Ο Τρούμαν συλλογίστηκε και επέλεξε\. Ο πόλεμος τελείωσε στο άνοιγμα και του ματιού\. Η καταστροφή ενός ζεύγους ατομικών βομβών σοκάρισε την Ιαπωνία ώστε να παραδοθεί\. Ζήτησαν ειρήνη, και τους δόθηκε ειρήνη\. Εκτός από τις τυπικότητες, ο πόλεμος είχε τελειώσει\. Τελείωσε, αλλά η προσωρινή ειρήνη αγοράστηκε με έναν αστρονομικό ανθρώπινο φόρο\. Εκατομμύρια δεν θα επέστρεφαν ποτέ στις πενθούσες οικογένειές τους\. Για τους αντιρρησίες συνείδησης, ήταν μια επιστροφή σε ένα νέο φυσιολογικό\. Επέστρεφαν στις οικογένειές τους, στις εκκλησίες τους και στα σπίτια τους\. Αλλά ο πόλεμος τους είχε αλλάξει\. Μήνες και χρόνια πέρασαν μακριά από πνευματική επίβλεψη\. Πολλοί θα εγκατασταθούν στις κοινότητές τους, θα μεγαλώσουν τις οικογένειές τους και θα ζήσουν τη χριστιανική τους πίστη\. Ωστόσο υπήρξαν απώλειες, με μερικούς, όπως ο Χάρι Λίτγουίλερ, να έχουν εγκαταλείψει την πίστη τους\. Η μάχη ήταν σκληρή, και όχι όλοι οι διαγωνιζόμενοι φορούσαν την πλήρη βιβλική πανοπλία που ήταν διαθέσιμη σε αυτούς\. Τόσο ο ΜακΆρθουρ όσο και οι νικηφόροι αντιρρησίες συνείδησης επιμείναν μέχρι το τέλος\. Ο καθένας πίστευε στην αιτία του, ο ΜακΆρθουρ στην καταστροφή και την εξόντωση του πολέμου, και οι αντιρρησίες στην απολύτρωση και την ειρήνη μιας πλήρως παραδομένης ζωής\. Παραλληλίζονται εδώ μόνο στο ότι και οι δύο πάλεψαν\. Η κρίσιμη διαφορά είναι για τι πάλεψαν, και πώς πάλεψαν γι’ αυτό\. ![Σιλουέτες βουνών και πουλιά στο λυκαυγές κάτω από Εφεσίους 6:11\-12]() **ΦΟΡΕΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ,** *για να μπορείτε να σταθείτε ενάντια στις κολακείες του διαβόλου\.* *Επειδή δεν πολεμάμε κατά κρέατος και αίματος, αλλά κατά αρχόντων, κατά εξουσιών, κατά των κυβερνόντων του σκότους τούτου του κόσμου,* **ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ\.** ΕΦΕΣΙΟΥΣ 6:11\-12 ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Σιλουέτες βουνών και πουλιά στο λυκαυγές κάτω από Εφεσίους 6:11\-12](): AdobeStock\.com