# Ηθική της Ομάδας έναντι της Θείας Κρίσης Επιλεγμένο Άρθρο Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Glenn Wenger Richfield, PA Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Καλοκαίρι 2023, Αριθμός 2 Σελίδες της πηγής: 12–13 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Summer\-2023\-Remnant\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Καλοκαίρι 2023]() Ο Sigmund Freud, ο «πατέρας της ψυχολογίας» και εχθρός της χριστιανικής πίστης, αφιέρωνε πολύ χρόνο στη σκέψη γύρω από το «πρόβλημα» του πώς να ξεπεραστεί το αίσθημα ενοχής, το οποίο πίστευε ότι ήταν το αρνητικό παραπροϊόν της θρησκευτικής διδασκαλίας\. Σχολίασε ότι «μόνο μέσω της αλληλεγγύης όλων των συμμετεχόντων \(μιας ομάδας\) μπορούσε να απαλυνθεί το αίσθημα ενοχής\.» Η συμμετοχή σε μια ομάδα με κοινό προσανατολισμό ή σκοπό έχει την ικανότητα να αλλάξει ριζικά όχι μόνο την οπτική και τις απόψεις του ανθρώπου, αλλά και την αντίληψή του για το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό κ\.λπ\. Πράγματι μπορεί να απαλλάξει την ψυχή από το φυσιολογικό, δωρεά του Θεού, αίσθημα ενοχής, καθώς τα πρότυπα του σωστού και του λάθους τροποποιούνται\. Κάποιοι γονείς ανακάλυψαν αυτό το γεγονός όταν οι νέοι τους εντάχθηκαν σε μια νεανική ομάδα\. Άλλοι που προηγουμένως σεβόντουσαν την εξουσία των γονέων τους, της εκκλησίας και του Θεού, δεν διατηρούσαν πλέον τις ίδιες πεποιθήσεις\. Εάν εντάχθηκαν σε μια ομάδα που είχε ως στόχο τη διασκέδαση και πίστεψαν ότι οι «εγκατεστημένοι» κανόνες, τα γεγονότα και η αλήθεια στεκόντουσαν εμπόδιο στην εκπλήρωση των σαρκικών τους επιθυμιών, τότε το κατεστημένο και οι κανόνες του έγιναν ο εχθρός της ομάδας\. Το σωστό και το λάθος καθορίζονται από την ομοφωνία της ομάδας σε σχέση με τους στόχους της\. Αν ο στόχος είναι η απόλαυση, «δεν είναι σωστό \(κανένα κύρος ή κανένας κανόνας\) να παρεμβαίνει\.» «Το παιδί υιοθετεί τη χαρακτηριστική συμπεριφορά της ομάδας στην οποία τοποθετείται … αντανακλά τα πρότυπα συμπεριφοράς που θέτονται από τον … ηγέτη της ομάδας» \(Kurt Lewin, στο A Sociology of Education\)\. Αν και φαίνεται παράξενο, «συνήθως είναι ευκολότερο να αλλάξεις άτομα σχηματισμένα σε ομάδα παρά να αλλάξεις οποιονδήποτε από αυτά ξεχωριστά», σύμφωνα με τον Kurt Lewin\. Ένα άτομο από τη φύση του θα αντισταθεί στην αλλαγή των προσωπικών του πεποιθήσεων\. Όμως, κάποιος που ήδη είναι μέλος μιας ομάδας με κοινό στόχο \(που έχουν όλες οι ομάδες\), θα δει αυτή την αντίσταση να διασπάται αυτόματα, όσον αφορά τις στάσεις της ομάδας\. Παράδειγμα: είμαι μέλος αυτής της ομάδας, άρα η οπτική και οι απόψεις της ομάδας είναι η δική μου οπτική και απόψεις\. Πολύ συχνά, κανένα άτομο της ομάδας δεν θα εξετάσει διεξοδικά τις πεποιθήσεις της ομάδας, αλλά θα τις θεωρήσει δεδομένες επειδή αποτελεί μέρος της ομάδας στην οποία ανήκει\. «Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία της ομαδικής θεραπείας είναι ότι όλοι γεννιούνται ξανά, γεννιούνται μαζί μέσα στην ομάδα»\. \(Irvin D\. Yalom\)\. Αυτό μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί σε όλες τις ηλικίες που αποτελούν μέρος μιας ομάδας λόγω κοινών ενδιαφερόντων\. Ο Adolf Hitler έκανε πολύ αποτελεσματική χρήση της δυναμικής των ομάδων με τις ομάδες της Νεολαίας του Χίτλερ\. Όχι μόνο μπόρεσε να τους δώσει αίσθημα του ανήκειν και έναν σκοπό να υποστηρίξουν, αλλά μπόρεσε και να αλλάξει αποτελεσματικά την ηθική πυξίδα της νεολαίας της εποχής του\. Η Βίβλος επίσης καταγράφει πολύ αποτελεσματική δυναμική ομάδων και πόσο γρήγορα μπορούν να επηρεάσουν ανθρώπους χωρίς αποδείξεις\. Στο Πράξεις 14:1 βλέπουμε την ομάδα έτοιμη να προσφέρει θυσίες στον Παύλο ως θεό, και στον επόμενο στίχο τον λιθοβόλησαν\. Η Πράξεις 19 αναφέρει μια ομάδα που φώναζε «Μεγάλη είναι η Διάνα των Εφεσίων» επί ώρες\. Ο στίχος 32 λέει ότι οι περισσότεροι από τους ανθρώπους δεν ήξεραν καν για ποιο λόγο η αναστάτωση, αλλά θα είχαν σκοτώσει για οτιδήποτε κι αν ήταν\. Σε αυτά τα παραδείγματα, πιθανώς ούτε ένα άτομο δεν σκέφτηκε σοβαρά τι ήταν ηθικά σωστό ή λάθος\. Υιοθετούσαν την υπόθεση της ομάδας\. Έδινε ένα αίσθημα «ορθότητας» και ανήκειν, απλώς το να είναι κανείς ένας συνεισφέρων υποστηρικτής της υπόθεσης\. Αλλά σταματήστε και σκεφτείτε—η υπόθεση, η ενέργεια και οι συνέπειες πρέπει πάντα να εξετάζονται προσεκτικά\. Αυτοί οι άνθρωποι δεν αναλάμβαναν ατομική ευθύνη για να προσδιορίσουν τι είναι ηθικά σωστό και λάθος\. Πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν το κάνουν, αλλά λειτουργούν μόνο ως ομάδα\. Όμως η Βίβλος μας λέει ότι θα έρθει χρόνος όταν όλοι θα κληθούμε να λογοδοτήσουμε προσωπικά για όσα κάναμε σε αυτή τη ζωή\. Εκείνη την ημέρα, ό,τι πίστευε ή έκανε η ομάδα δεν θα έχει καμία σημασία\. Όταν εμείς \(ο καθένας από εμάς\) θα σταθούμε μια μέρα \(στο τέλος των καιρών\) ενώπιον του θρόνου της κρίσεως του Θεού, θα κριθούμε σύμφωνα με *…η δίκαιη κρίση του Θεού· ο οποίος θα αποδώσει στον καθένα **κατά τα έργα του** –Ρωμαίους 2:5\-6\.* Όπως διαβάζουμε στα βιβλία των Βασιλέων και των Χρονικών, το Ισραήλ ως έθνος λειτουργούσε με ισχυρή δυναμική ομάδων\. Όταν ανέβαινε στον θρόνο ένας καλός βασιλιάς, το έθνος γενικά στρεφόταν προς τον Κύριο\. Όταν ανέβαινε ένας πονηρός βασιλιάς, το έθνος γενικά στρεφόταν στη λατρεία ειδώλων\. Υπήρχαν λίγες εξαιρέσεις—λίγα άτομα που σκέφτονταν για τον εαυτό τους—των οποίων η αφοσίωση προς τον Θεό ήταν μεγαλύτερη από την αφοσίωση προς τον βασιλιά ή το έθνος\. Η χριστιανική εκκλησία η ίδια είναι μια ομάδα, που επηρεάζει και αλλάζει τις προοπτικές και την ηθική των ατόμων προς το σωστό ή το λάθος\. Ανάλογα με τις πεποιθήσεις της ομάδας και των ηγετών της, η εκκλησία μπορεί να είναι επιρροή θεόπνευστης ηθικής, ή μπορεί να εξηγεί μακριά τις βιβλικές έννοιες του καλού και του κακού\. Πρέπει να υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ της χριστιανικής εκκλησίας και όλων των άλλων ομάδων όσον αφορά τον τρόπο που λειτουργεί η δυναμική τους\. Η χριστιανική εκκλησία είναι μια ομάδα με τον ειδικό σκοπό να στρέψει την αφοσίωση και την πίστη των ανθρώπων στον Ιησού Χριστό όπως αποκαλύπτεται στον Λόγο Του, παρά προς την ίδια την ομάδα\. Μια εκκλησία που έχει ως στόχο να αποκτήσει οπαδούς για τον εαυτό της έχει αποτύχει στην αποστολή της όπως περιγράφεται στον Λόγο του Θεού\. Μια εκκλησία που επιτυγχάνει να στρέψει τους ανθρώπους από κάθε άλλη αφοσίωση προς τον Ιησού Χριστό είναι μια επιτυχημένη εκκλησία\. Η αφοσίωση προς τον Ιησού περιλαμβάνει υπακοή στον Λόγο Του που απαιτεί υπακοή σε όλες τις εξουσίες, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας\. Αλλά η υπακοή του χριστιανού στην εκκλησία είναι δευτερεύουσα και αποτέλεσμα της υπακοής του στον Ιησού, όχι το αντίστροφο\. Εάν μια εκκλησία έχει επιτυχία στο να στρέψει την πίστη και την προσοχή των μελών της προς τον Ιησού όπως αποκαλύπτεται στον Λόγο Του, τότε αυτά τα μέλη δε θα επιτρέψουν στην εκκλησία να αποδεχθεί ασκηρές σύγχρονες διδασκαλίες, και η εκκλησία θα παραμείνει υγιής στο *…την πίστη η οποία μια φορά παραδόθηκε στους αγίους –Ιούδα 1:3\.* Είθε ο καθένας από εμάς, συλλογικά και ατομικά, να εστιάσει την πίστη του στον Ιησού Χριστό\. ![]()