# Το επείγον του «χρισμένου» κηρύγματος Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Edwin R Eby Greencastle, PA October 2009 Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2020, Αριθμός 4 Σελίδες της πηγής: 14–15 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Winter\-2020\-Remnant\-1\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2020]() *Πώς, λοιπόν, θα επικαλεστούν εκείνον στον οποίο δεν έχουν πιστέψει; Και πώς θα πιστέψουν σε εκείνον για τον οποίο δεν έχουν ακούσει; Και πώς θα ακούσουν χωρίς κήρυκα; Και πώς θα κηρύξουν, αν δεν αποσταλούν; Όπως είναι γραμμένο: Πόσο όμορφα είναι τα πόδια εκείνων που κηρύττουν το ευαγγέλιο της ειρήνης και φέρνουν χαρμόσυνα νέα για αγαθά πράγματα\! –Ρωμαίους 10:14\-15\.* Η αλήθεια είναι επείγουσα υπόθεση\. Η ένθερμη και παθιασμένη κήρυξη της αλήθειας είναι επείγουσα υπόθεση\. Παρόλο που τελικά Του κόστισε τη ζωή Του, ο Ιησούς δίδαξε με αίσθηση του επείγοντος και πάθος το θέλημα του Πατέρα Του στους ουρανούς\. Ο Παύλος διακήρυττε με αίσθηση του επείγοντος και πάθος όλη τη βουλή του Θεού, ώσπου η συνείδησή του να είναι ελεύθερη από την ενοχή για το αίμα όλων των ανθρώπων\. Το παθιασμένο κήρυγμα με αίσθηση του επείγοντος και χρίσμα του Πνεύματος είναι προφητικό *…γιατί η μαρτυρία για τον Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας –Αποκάλυψη 19:10\.* Είναι προφητικό, καθώς μαρτυρεί τη ζωή του Ιησού\. Από τις επιλογές της ανθρωπότητας εξαρτάται η εξάπλωση στη γη είτε του ***βασιλείου του σκότους*** είτε της ***Βασιλείας του Φωτός***\. Το παθιασμένο κήρυγμα, γεμάτο αίσθηση του επείγοντος, προωθεί την υπόθεση του Χριστού\. *Γιατί το κήρυγμα του σταυρού είναι ανοησία για εκείνους που χάνονται, ενώ για εμάς που σωζόμαστε είναι δύναμη Θεού … Επειδή … ευδόκησε ο Θεός, μέσω της ανοησίας του κηρύγματος, να σώσει εκείνους που πιστεύουν … Γιατί η ανοησία του Θεού είναι σοφότερη από τους ανθρώπους, και η αδυναμία του Θεού είναι ισχυρότερη από τους ανθρώπους –1 Κορινθίους 1:18\-25\.* Το παθιασμένο κήρυγμα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για να αναγνωρίσουμε ότι στον βιβλικό πόλεμο δεν υπάρχει ουδέτερη ζώνη\. Αυτό το παθιασμένο κήρυγμα αφυπνίζει τη συνείδηση και ελέγχει την καρδιά\. Ωθεί τον ακροατή να *…διαλέξετε σήμερα ποιον θα υπηρετήσετε… –Ιησούς του Ναυή 24:15\.* Δεν μπορεί να παραμένει παγιδευμένος στα απατηλά δεσμά της αμφίσημης αναποφασιστικότητας\. Το παθιασμένο κήρυγμα προτρέπει τους πιστούς να συνεχίσουν να παραδίδουν τον εαυτό τους και ξυπνά τον μεθυσμένο κοιμισμένο άνθρωπο σε μετάνοια\. Ορίζει την αμαρτία, διαχωρίζοντάς την από την αγιότητα, και έτσι επιβάλλει μια απόφαση\. *…Όχι με δύναμη ούτε με ισχύ, αλλά με το Πνεύμα μου, λέει ο Κύριος των δυνάμεων –Ζαχαρίας 4:6,* με απόδειξη του Πνεύματος και δύναμης\. Το παθιασμένο κήρυγμα που είναι γεμάτο αίσθηση του επείγοντος ωθεί, διδάσκει, ελέγχει και κινεί τους ανθρώπους με τρόπους που δεν μπορούν να πετύχουν ούτε η επείγουσα προσωπική μελέτη της Γραφής, ούτε οι προσωπικές στιγμές λατρείας, ούτε η μαθητεία\. Καμία άλλη μορφή διδασκαλίας δεν μπορεί να αντικαταστήσει αποτελεσματικά αυτή τη μέθοδο διακονίας, που έχει ορίσει ο Θεός, στις εκκλησίες του Ιησού Χριστού\. Ο Θεός ορίζει ότι το έργο Του, όταν επιτελείται πρώτα στην καρδιά του κήρυκα, καθιστά δυνατή την πειθώ των ανθρώπων\. Τέτοια μηνύματα ορίζουν καθαρά τα όρια της βασιλείας και επιβάλλουν στον ακροατή ακαταμάχητη ευθύνη\. Η κυριαρχία του Θεού ορίζει ότι, υπό το παθιασμένο κήρυγμα με χρίσμα του Πνεύματος, η συνείδηση δεν μπορεί να αντισταθεί στην ευθύνη\. Χωρίς δυνατότητα ανάκλησης και ανεξάρτητα από την επιλογή, στη συνείδηση του ακροατή τίθεται είτε η καταδίκη είτε η βεβαιότητα\. *Κήρυξε τον λόγο· επίμενε είτε είναι εύκαιρο είτε όχι· έλεγξε, επίπληξε, παρακάλεσε με κάθε μακροθυμία και διδασκαλία –2 Τιμόθεο 4:2\.* Οι Αναβαπτιστές πρόγονοί μας πίστευαν ότι ήταν επείγον να καλούν με πάθος άντρες και γυναίκες σε κάτι περισσότερο από μια απλή κατανόηση της αλήθειας\. Ζητούσαν ενεργή πίστη—υπακοή\. Κήρυτταν με προσδοκία, πιστεύοντας ότι τα λόγια τους θα άγγιζαν τους ανθρώπους βαθιά και θα επέφεραν ριζικές αλλαγές στον τρόπο ζωής τους\. Περίμεναν ότι το κήρυγμά τους θα έστελνε άντρες σε ευαγγελιστικές προσπάθειες… ακόμη και μέχρι θανάτου\. Περίμεναν ότι η επιρροή τους θα έκανε άντρες και γυναίκες να ζουν κάτω από τη σημαία και σύμφωνα με την κατεύθυνση που έδινε το πρακτικό παράδειγμα του Ιησού\. Τα σύγχρονα κηρυγματικά ύφη έχουν μετατοπιστεί **από** το *Γνωρίζοντας, λοιπόν, τον φόβο του Κυρίου, πείθουμε τους ανθρώπους… –2 Κορινθίους 5:11* και το *…Πρέπει να υπακούμε στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους –Πράξεις 5:29·* **προς** το «Ο Θεός καταλαβαίνει και νιώθει τον πόνο σου»\. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην εσφαλμένο, αλλά η καρδιά του κήρυκα πρέπει να είναι γεμάτη παθιασμένη αίσθηση του επείγοντος, ώστε να πείθει, να ελέγχει και να διαπερνά το σημερινό σκοτάδι\. Αν οι κήρυκες, κήρυγμα μετά το κήρυγμα, απλώς παρουσιάζουν γεγονότα μονότονα και μιλούν χωρίς πάθος, αμβλύνουν τη συνείδηση των ακροατών\. Τους παρακινούν σε μια νωθρή ζωή, αφήνοντάς τους ασυγκίνητους\. Καυτηριάζει και σκληραίνει\. Σκοτώνει το όραμα και το βάρος της ευθύνης\. Είναι το σπορείο της αποστασίας\. Ενισχύει την ικανοποίηση από μια υποκριτική ζωή\. Ριζώνει τον αυτάρεσκο νομικισμό στον πυρήνα της ανθρώπινης καρδιάς\. *Αν όμως όλοι προφητεύουν* \[κηρύττουν\], *και μπει κάποιος άπιστος ή αμαθής, ελέγχεται από όλους και κρίνεται από όλους· και έτσι φανερώνονται τα μυστικά της καρδιάς του· και τότε, πέφτοντας με το πρόσωπο στη γη, θα προσκυνήσει τον Θεό και θα ομολογήσει ότι ο Θεός είναι πραγματικά ανάμεσά σας –1 Κορινθίους 14:24\-25\.* Ο έλεγχος της συνείδησης δεν στερείται ποτέ συναισθήματος\. Ούτε το κήρυγμα που έχει χριστεί από το Άγιο Πνεύμα\. Το άχρωμο κήρυγμα φανερώνει έμμεσα στους ακροατές ότι ο κήρυκας δεν έχει πειστικό πάθος για τα ίδια του τα λόγια\. Είτε το μήνυμα είναι ενθάρρυνση, προειδοποίηση ή διδασκαλία, το παθιασμένο αίσθημα του επείγοντος και το συναίσθημα είναι απολύτως απαραίτητα\. Ο κρυφός τόπος του κήρυκα πρέπει να είναι γεμάτος Φως… Βιβλικό Φως\. Το «Σπαθί» που κρατά πρέπει πρώτα να έχει εφαρμοστεί αυστηρά στις ρίζες της δικής του σάρκας\. Πράγματι, πιέζει την ψυχή του ώσπου η φωτιά στα κόκαλά του να μην μπορεί πια να σιωπά και να τιμάται ο Κύριος\. *Κανένας στρατιώτης δεν εμπλέκεται στις υποθέσεις της ζωής, για να ευαρεστήσει εκείνον που τον στρατολόγησε –2 Τιμόθεο 2:4\.* Ο κήρυκας χρειάζεται να είναι διανοητικά προετοιμασμένος\. Ο Θεός πρέπει να έχει εργαστεί μέσα από την προσωπική του μελέτη της Γραφής και την προσευχητική προετοιμασία του\. Η λιγότερη προετοιμασία αποτελεί σύμβολο του εφησυχασμού του ίδιου του κήρυκα και θα οδηγήσει στην καταστροφή της ευθύνης που του ανέθεσε ο Θεός\. Δεν μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά το Σπαθί \(τον Λόγο\) του Κυρίου *…για τον διαχωρισμό ψυχής και πνεύματος… –Εβραίους 4:12,* αν αυτό δεν συμβεί πρώτα μέσα στη δική του καρδιά\. Ο γεωργός πρέπει πρώτα να γευτεί και να τραφεί από τους δικούς του καρπούς\. Μέσω μιας τέτοιας ενδυναμωτικής χάρης, οι ενορίτες είτε θα κινηθούν πνευματικά σε βαθύτερα επίπεδα παθιασμένης ζωής είτε η συνείδησή τους θα σκληρύνει απέναντι στην ελεγκτική επιρροή του Αγίου Πνεύματος\. Με την πίστη, την υπακοή και το αίμα του Αρνίου, νικά την εκούσια αμαρτία, τους δαιμονικούς δαίμονες, τη σαρκική αισθησιακότητα και τον Σατανά\. Έτσι, το παθιασμένο κήρυγμα με αίσθηση του επείγοντος και χρίσμα του Πνεύματος εξαλείφει κάθε ουδέτερη ζώνη, ενώ εξαγνίζει την εκκλησία\. ![Ένας κήρυκας μιλά σε μια μεγάλη εκκλησία μέσα σε ένα ιστορικό κτίριο συνάθροισης]() ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Ένας κήρυκας μιλά σε μια μεγάλη εκκλησία μέσα σε ένα ιστορικό κτίριο συνάθροισης](): S\.M\. Davis