# Πνευματικά Χαρίσματα Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Leonard Martin Bethel, PA Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2022, Αριθμός 4 Σελίδες της πηγής: 22–25 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Winter\-2022\-Remnant\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2022]() Θέλω να εισαγάγω αυτό το άρθρο για τα *πνευματικά χαρίσματα* παρατηρώντας έναν ενδιαφέροντα στίχο: *Γι’ αυτό λέει: Όταν ανέβηκε ψηλά, οδήγησε αιχμάλωτη την αιχμαλωσία και έδωσε δώρα στους ανθρώπους – Εφεσίους 4:8\.* Καθ’ όλη την ιστορία, όταν ένας βασιλιάς πήγαινε σε πόλεμο εναντίον μιας πόλης και την κατακτούσε, αυτός και ο στρατός του επέστρεφαν στην πατρίδα, όπου ο λαός τους τούς υποδεχόταν με μεγάλες τιμές\. Παρέλαυναν μέσα στην πόλη με όλα τα λάφυρα του πολέμου, και έπειτα ο βασιλιάς μοίραζε στον λαό του δώρα από όσα είχαν πάρει στη μάχη\. Ομοίως, όταν ο Ιησούς σταυρώθηκε, μέσω του θανάτου και της αναστάσεώς Του νίκησε τον εχθρό\. Αφαίρεσε τη δύναμη από τον θάνατο, τον άδη, τον τάφο και τον ίδιο τον Σατανά για όσους μετανοούν και πιστεύουν σ’ Αυτόν\. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα \(*ανέβηκε ψηλά*\), έδωσε χαρίσματα στον λαό Του—την Εκκλησία\. Εδώ στην επιστολή προς Εφεσίους έχουμε έναν συνοπτικό κατάλογο πνευματικών χαρισμάτων: *Και Αυτός \[ο Θεός\] έδωσε άλλους ως αποστόλους, άλλους ως προφήτες, άλλους ως ευαγγελιστές και άλλους ως ποιμένες και δασκάλους – Εφεσίους 4:11\.* Παρατηρούμε πιο λεπτομερείς περιγραφές αυτών των χαρισμάτων που δόθηκαν στην Εκκλησία στην Α’ Κορινθίους κεφάλαιο 12, τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος του κεφαλαίου, και στη Ρωμαίους κεφάλαιο 12, στίχοι 6 έως 8\. Στην Α’ Κορινθίους βλέπουμε να δίνονται τα ακόλουθα χαρίσματα—λόγος σοφίας, λόγος γνώσης, πίστη, θεραπεία, θαύματα, γλωσσολαλία, διάκριση γλωσσών, παροχή βοήθειας και διακυβέρνηση\. Έπειτα, στη Ρωμαίους προστίθενται στον κατάλογό μας περισσότερα χαρίσματα—διακονία, προτροπή, προσφορά, διοίκηση και εκδήλωση ελέους\. Αν δεν μου διέφυγε κάποιο, υπάρχουν συνολικά 19 χαρίσματα που δόθηκαν στην εκκλησία\. Τι πλούτος *χαρισμάτων* δόθηκε στην εκκλησία όταν ο Ιησούς ανέβηκε ψηλά\! Θα ήταν καλό να κάνουμε μια εμπεριστατωμένη μελέτη για το καθένα από αυτά τα χαρίσματα ώστε να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε στις εκκλησιαστικές μας κοινότητες\. Ένα πράγμα που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι ότι οι πεντηκοστιανοί φίλοι μας έχουν επιλέξει μερικά από αυτά τα χαρίσματα, όπως τα θαύματα, τη θεραπεία και τη γλωσσολαλία, και τα έχουν τοποθετήσει πάνω από τα υπόλοιπα, κάνοντάς τα κριτήριο για το αν ένα άτομο έχει αναγεννηθεί, έχει βαπτιστεί στο Άγιο Πνεύμα ή είναι πιο πνευματικό από εκείνους που στερούνται αυτά τα χαρίσματα\. Ή θα μπορούσαμε να σκεφτούμε πώς οι ευαγγελικοί τείνουν να κάνουν το ίδιο με το χάρισμα του ευαγγελισμού, τάση που έχει εισχωρήσει σε πολλές συντηρητικές αναβαπτιστικές εκκλησίες\. Τέλος, ίσως εξετάσουμε πώς μερικές από εμάς τις εκκλησίες της απλής ζωής δεχόμαστε μόνο τα χαρίσματα που αφορούν την εκκλησιαστική διακυβέρνηση, θεωρώντας ότι μόνο οι χειροτονημένοι έχουν χαρίσματα, ενώ σχεδόν όλα τα υπόλοιπα χαρίσματα μένουν χωρίς αναγνώριση\. Όλα αυτά με οδηγούν στο ερώτημα: «Πρέπει να υψώνουμε ένα ή δύο χαρίσματα πάνω από τα υπόλοιπα και να τα τονίζουμε ή πρέπει όλα τα χαρίσματα να αναγνωρίζονται εξίσου;» Η μόνη περίπτωση που βλέπω ένα να υψώνεται πάνω από τα άλλα είναι στην επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους, στον τελευταίο στίχο του κεφαλαίου 12 και στον πρώτο στίχο του κεφαλαίου 14, όπου τους προτρέπει να επιθυμούν το καλύτερο χάρισμα, το οποίο, με προσεκτική ανάγνωση, παρατηρούμε ότι αναφέρεται στην προφητεία\. Καθώς συνεχίζουμε την προσεκτική μας ανάγνωση, διαπιστώνουμε ότι η προφητεία πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι της γλωσσολαλίας, αφού προφανώς οι Κορίνθιοι καταχρώνταν και χρησιμοποιούσαν λανθασμένα τη γλωσσολαλία όπως την κατανοούσαν, και η Εκκλησία ίσως να μην οικοδομούνταν από τη συμπεριφορά τους\. ### Τα πνευματικά χαρίσματα δεν πρέπει να δικαιολογούν ασεβή συμπεριφορά Ίσως χρειάζεται μια προειδοποίηση εδώ\. Κάποιοι δίνουν έμφαση στο «να ξέρω ποιο είναι το πνευματικό μου χάρισμα»\. Νομίζω ότι αυτό μπορεί να είναι καλό, αλλά δεν πρέπει να φτάνω στο σημείο να δικαιολογώ την κακή μου συμπεριφορά επειδή «έχω αυτό το χάρισμα και όχι το άλλο»\. Για παράδειγμα, ο προφήτης μπορεί να δικαιολογεί τη σκληρότητά του επειδή το χάρισμά του είναι της προφητείας· επειδή ίσως δεν έχει το χάρισμα του ελέους, οι άνθρωποι μπορεί να πληγωθούν χωρίς λόγο\. Πιθανόν όλοι μας να έχουμε ένα κύριο χάρισμα ή χαρίσματα\. Όσο κι αν προσπαθούμε να είμαστε καλά εξοπλισμένοι με όσο περισσότερα χαρίσματα μπορούμε, μερικά θα παραμένουν πιο κυρίαρχα από άλλα\. Έχω ρωτήσει πολλούς ανθρώπους ποιο χάρισμα ήταν πρωτεύον στη ζωή του Κυρίου μας Ιησού και η σύντομη απάντηση είναι ότι Αυτός ήταν πλήρης Αγίου Πνεύματος χωρίς μέτρο και τα είχε όλα\. Αυτό είναι πράγματι αλήθεια, αλλά ακόμη κι έτσι, επειδή όλοι θέλουμε να μοιάσουμε στον Ιησού, ίσως πρέπει να πάψουμε να δικαιολογούμε τον περιορισμό μας σε ένα μόνο χάρισμα και να επιδιώξουμε να είμαστε όσο το δυνατόν πληρέστερα εξοπλισμένοι\. Ξέρω, και ξέρετε, ότι σε αυτή τη σάρκα δεν θα τα κατέχουμε όλα πλήρως, και όμως πρέπει να είμαστε δεκτικοί σε όλα\. Έχοντας πει αυτά, πρέπει να κατανοήσουμε ότι προοριζόμαστε να είμαστε αλληλεξαρτώμενοι· γι’ αυτό ο Ιησούς μοίρασε αυτά τα χαρίσματα ξεχωριστά στον καθένα και όλοι θα έχουμε το κύριο χάρισμα ή τα κύρια χαρίσματά μας\. Όλα αυτά όμως τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, μοιράζοντάς τα στον καθένα ξεχωριστά όπως θέλει – Α’ Κορινθίους 12:11\. Παρ’ όλα αυτά, ας προσέξουμε να μη δικαιολογούμε τη λανθασμένη συμπεριφορά ή, από την άλλη πλευρά, την αμέλεια στο να πράττουμε το καλό, λέγοντας «Ε, αυτό απλώς δεν είναι το χάρισμά μου»\. ### Τα πνευματικά χαρίσματα δεν είναι η ταυτότητα του χριστιανού Επίσης, όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε τα *πνευματικά χαρίσματα*, χρειάζονται μερικές προειδοποιήσεις\. Η ταυτότητά μας δεν πρέπει να καθορίζεται από το χάρισμα που έχουμε, αλλά να βρίσκεται στον Χριστό\. Είμαστε παιδιά του Βασιλιά· δεν είμαστε πρωτίστως προφήτες, δάσκαλοι ή ευαγγελιστές\. Ωστόσο, ως παιδιά του Βασιλιά, έχουμε λάβει από Αυτόν ένα χάρισμα για να κάνουμε το έργο Του με τη δύναμή Του\. Η αναγνώριση, πρώτα και πάνω απ’ όλα, του ποιοι είμαστε εν Χριστώ θα μας κρατήσει σε μια όμορφη κατάσταση ταπεινοφροσύνης, αλλά αν η πρωταρχική μας ταυτότητα είναι «αυτό το χάρισμα που έχω», υποθέτω ότι θα ήταν δύσκολο να μην πέσουμε στην υπερηφάνεια, και έτσι εκθέτουμε τον εαυτό μας σε πολλές παγίδες και κινδύνους\. ### Τα πνευματικά χαρίσματα δίνονται από τον Θεό, δεν πρέπει να επιδιώκονται από τον άνθρωπο Μήπως χρειάζεται μια προειδοποίηση σχετικά με το πώς επιζητούμε αυτό το χάρισμα; Τι σημαίνει όταν η Γραφή λέει ότι ο Θεός δίνει χαρίσματα σύμφωνα με την επιλογή Του; Για παράδειγμα, *Ο Θεός επίσης επιβεβαίωνε τη μαρτυρία τους με σημεία και τέρατα, με διάφορα θαύματα και με χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, **σύμφωνα με το δικό Του θέλημα**; – Εβραίους 2:4\.* Ή, *Όλα αυτά όμως τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, μοιράζοντάς τα στον καθένα ξεχωριστά **όπως θέλει** – Α’ Κορινθίους 12:11\.* Παρατηρείτε και στους δύο στίχους πόσο ενεργά συμμετέχει το ΘΕΛΗΜΑ του Θεού στη χορήγηση των χαρισμάτων στην Εκκλησία; Ίσως η «αναζήτηση πνευματικών χαρισμάτων» πρέπει να γίνεται όταν είμαι μόνος στο δωμάτιό μου, ζητώντας από τον Θεό να με κάνει ταπεινό και να με εφοδιάσει με όποιο χάρισμα θέλει να έχω, ώστε να γίνω χρήσιμο εργαλείο στο σώμα της εκκλησίας στο οποίο ανήκω—«Ας γίνει όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό Σου»\. Ίσως μου έχει δώσει ένα χάρισμα που δεν αναγνωρίζω ή δεν χρησιμοποιώ, και αυτό που πραγματικά χρειάζομαι είναι να αναζωπυρώσω εκείνο το χάρισμα και να μην το παραμελώ, αλλά να το χρησιμοποιώ στη θέση που κατέχω στην εκκλησία\. Θα ήταν δυνατόν, αν επιδίωκα αρκετά ένα άλλο πνευματικό χάρισμα, να κατέληγα να αποκτήσω ένα πλαστό; Επίσης, θα ήταν καλό να αναφερθεί ξανά πολύ ευθέως ότι όταν υπάρχει εστιασμένη αναζήτηση πνευματικών χαρισμάτων, συνήθως προκύπτει κάποιο αρνητικό πρόβλημα\. Κάποιες φορές μερικά επιλεγμένα χαρίσματα αναδεικνύονται και διδάσκονται ως πιο σημαντικά από πνευματική άποψη, όπως η γλωσσολαλία, τα θαύματα και η θεραπεία\. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η διδασκαλία για τα πνευματικά χαρίσματα έχει λίγη ή καθόλου αξία και ότι τα μόνα που ισχύουν για την εποχή μας είναι εκείνα που αφορούν τους χειροτονημένους εκκλησιαστικούς ηγέτες, όπως η διακυβέρνηση, οι ποιμένες και οι δάσκαλοι\. Άλλοι χρησιμοποιούν την κατανόησή τους για τα πνευματικά χαρίσματα για να γίνουν ατομικιστές και βλέπουν λίγη αξία στο να αποτελούν μέρος ενός σώματος\. Αυτό είναι λάθος, διότι μια προσεκτική ανάγνωση αυτών των Γραφών μάς δείχνει ότι ΟΛΑ τα χαρίσματα είναι απαραίτητα, ώστε ο Θεός να μπορεί να χρησιμοποιήσει όλα τα χαρίσματα μέσα από τη συνεργασία όλων των ανθρώπων\. Θα ήταν δυνατόν, όπου κάποια χαρίσματα υψώνονται πάνω από τα υπόλοιπα—είτε είναι η γλωσσολαλία, οι θεραπείες και τα θαύματα, είτε ο ευαγγελισμός, είτε εκείνα που ταιριάζουν περισσότερο στους χειροτονημένους ανάμεσά μας—να υπάρχει κάποιο στοιχείο υπερηφάνειας που δεν έχουμε αναγνωρίσει ανάμεσά μας; Είμαστε τόσο επιρρεπείς στη διάψευση των προσδοκιών μας, που θα ήταν καλό να εξετάζουμε διεξοδικά τις καρδιές μας όταν επιδιώκουμε πνευματικά χαρίσματα\. ### Τα πνευματικά χαρίσματα δεν περιλαμβάνονται στον βιβλικό κατάλογο προσόντων για τους εκκλησιαστικούς ηγέτες Ο Παύλος είπε στον Τιμόθεο: Μην παραμελείς το χάρισμα που έχεις, το οποίο σου δόθηκε μέσω προφητείας με την τοποθέτηση των χεριών των πρεσβυτέρων πάνω σου – Α’ Τιμοθέου 4:14\. Ίσως αντί να αναζητούμε ένα χάρισμα, πρέπει να σταματήσουμε να παραμελούμε το χάρισμα που μας έχει δοθεί\. Αντί να αναζητούμε κάτι καινούργιο και συναρπαστικό, θα πρέπει να αναζωπυρώσουμε το χάρισμα που ήδη έχουμε\. Έχει συμβεί άνδρες σε ηγετικές θέσεις να απομακρύνονται από τη θέση τους επειδή δεν έχουν το χάρισμα για το έργο για το οποίο χειροτονήθηκαν\. Θα αργούσα πολύ να απομακρύνω έναν χειροτονημένο αδελφό από το αξίωμά του γι’ αυτόν τον λόγο και θα προσευχόμουν πολύ πριν το κάνω\. Δεν θα ήταν καλύτερο να προσευχηθούμε να αυξήσει ο Θεός εκείνο το χάρισμα που του δόθηκε με την τοποθέτηση των χεριών; Το να καταλήξουμε γρήγορα στο συμπέρασμα ότι δεν έχει το χάρισμα μπορεί να είναι απλώς η εύκολη διέξοδος\. Δεν θα κάναμε ποτέ κάτι τέτοιο σε έναν γάμο\. Πόσο συχνά έχει συμβεί η σύζυγος να είναι πιο προικισμένη στην ηγεσία από τον σύζυγό της; Η ακύρωση του γάμου δεν αποτελεί επιλογή, ούτε αποτελεί επιλογή η προσθήκη τρίτου προσώπου στην έγγαμη ένωση για να αποκατασταθεί η θεωρούμενη έλλειψη σωστής ισορροπίας χαρισμάτων\. Έχουμε συχνά δει ότι όταν η προσευχή και το Άγιο Πνεύμα είχαν θέση σε μια τέτοια κατάσταση, ο Θεός έδωσε στον σύζυγο ό,τι του έλειπε \(Α’ Κορινθίους 12:24\-25\), και η σύζυγος έμαθε να υποτάσσει το χάρισμά της με τρόπο που επέτρεπε στον σύζυγό της να είναι ο ευσεβής αρχηγός της οικογένειας\. Ο Θεός μπορεί επίσης να δώσει το αναγκαίο χάρισμα σε όσους βρίσκονται σε έναν τέτοιο γάμο και σε μια τέτοια ομάδα διακονίας, αν διαπιστώσουν ότι τους λείπει\. Τα ευπαρουσίαστα μέλη μας δεν έχουν ανάγκη· ο Θεός όμως συνέθεσε το σώμα, δίνοντας περισσότερη τιμή στο μέλος που υστερούσε, ώστε να μην υπάρχει σχίσμα \[διαίρεση\] στο σώμα, αλλά τα μέλη να φροντίζουν εξίσου το ένα το άλλο – Α’ Κορινθίους 12:24\-25\. Υπάρχει ποτέ περίπτωση να απομακρυνθεί κάποιος από ένα αξίωμα εξαιτίας έλλειψης χαρίσματος; Ίσως ναι, αλλά ας είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, ας μη βιαζόμαστε, ας προσέχουμε και ας προσευχόμαστε πολύ\. Σε περίπτωση εκκλησιαστικής δυσκολίας που φαίνεται να οφείλεται σε έλλειψη χαρισμάτων μεταξύ των χειροτονημένων, πρέπει να λάβουμε υπόψη τους ακόλουθους στίχους\. *Ποιος ανάμεσά σας είναι σοφός και έχει γνώση; Ας δείξει με **την καλή του διαγωγή** τα έργα του, με **την πραότητα της σοφίας**\. Αν όμως έχετε **πικρό φθόνο και φιλονικία στις καρδιές σας**, μην καυχιέστε και **μην ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια**\. Αυτή η σοφία δεν κατεβαίνει από ψηλά, αλλά είναι επίγεια, σαρκική, δαιμονική. Γιατί όπου υπάρχει φθόνος και φιλονικία, υπάρχει ακαταστασία και κάθε κακό έργο\. Η σοφία όμως που έρχεται από ψηλά είναι πρώτα **αγνή**, έπειτα **ειρηνική**, **ήπια** και **πρόθυμη να ακούσει, γεμάτη έλεος** και **καλούς καρπούς**, **χωρίς μεροληψία** και **χωρίς υποκρισία**\. Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπέρνεται με ειρήνη από όσους δημιουργούν ειρήνη\. – Ιάκωβος 3:13\-18\.* Πολύ σπάνια υπάρχει εκκλησιαστικό πρόβλημα που αφορά την ηγεσία χωρίς ένας ή περισσότεροι από τους χειροτονημένους να υστερούν σοβαρά στο να ζουν πλήρως σύμφωνα με το θέλημα και τη σοφία του Θεού, όπως ορίζονται εδώ\. Η βιβλική απάντηση για την επίλυση εκκλησιαστικών προβλημάτων που αφορούν εκκλησιαστικούς ηγέτες είναι τριπλή\. \(1α\) Οι εν λόγω ηγέτες πρέπει να ταπεινώσουν τις καρδιές τους με μετάνοια ενώπιον του Θεού και του Λόγου Του, ενώπιον των υπόλοιπων χειροτονημένων και, όπου χρειάζεται, ενώπιον της τοπικής εκκλησίας\. \(1β\) Εάν η κατάσταση έχει επιδεινωθεί υπερβολικά, τότε πρέπει να ζητηθεί η σοφία εξωτερικών επόπτων\. \(2\) Οι ηγέτες που ίσως στερούνται ενός συγκεκριμένου χαρίσματος πρέπει να αναζητήσουν τον Θεό με θερμή προσευχή, τόσο προσωπική όσο και της τοπικής εκκλησίας, και να ζητήσουν από τον Θεό να τους εφοδιάσει με την αναγκαία ικανότητα μέσω *…της τοποθέτησης των χεριών των πρεσβυτέρων – Α’ Τιμοθέου 4:14\.* \(3\) Έπειτα, ΑΦΟΥ αποκατασταθεί η σταθερότητα, η τοπική αδελφότητα βρίσκεται σε καλή θέση να αναζητήσει από κοινού το θέλημα του Θεού σχετικά με τη χειροτονία άλλου αδελφού για βοήθεια\. ### Ο σκοπός του Θεού για τα πνευματικά χαρίσματα Θα διέκρινα δύο κύριους λόγους για τους οποίους δίνονται τα χαρίσματα του Πνεύματος στην Εκκλησία\. **Ο πρώτος λόγος** είναι το όφελος της εκκλησίας\. Στην Εφεσίους διαβάζουμε: *και Αυτός έδωσε… \[διάφορα πνευματικά χαρίσματα στους πιστούς\] \[σε μερικούς αυτό το χάρισμα και σε άλλους ένα διαφορετικό\] … για **την τελειοποίηση των αγίων**, για **το έργο της διακονίας**, για **την οικοδομή του σώματος του Χριστού**: – Εφεσίους 4:11\-12\.* Στο κεφάλαιο 12 της Α’ Κορινθίους υπάρχει μια εκτενής συζήτηση για το πώς πρέπει να χρησιμοποιούνται τα χαρίσματα ώστε να ωφελούν το σώμα του Χριστού \(την τοπική εκκλησία\), και ιδιαίτερα στον στίχο 25 αναφέρεται ότι δεν πρέπει να υπάρχουν σχίσματα στο σώμα, αλλά τα μέλη πρέπει να φροντίζουν εξίσου το ένα το άλλο\. Υπάρχουν εκείνοι που πηγαίνουν από τόπο σε τόπο κηρύττοντας την ανάγκη να έχουμε πνευματικά χαρίσματα, ενθαρρύνοντας συγκεκριμένα χαρίσματα όπως ο ευαγγελισμός, η θεραπεία, τα θαύματα και η γλωσσολαλία, και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί κανείς να δει ότι αυτή η εστιασμένη διδασκαλία προκαλεί πράγματι διαιρέσεις αντί για ενότητα\. Η Γραφή λέει ότι τα χαρίσματα δόθηκαν για να ενώσουν την Εκκλησία και, αν αυτό δεν συμβαίνει, θα πρέπει να εξετάσουμε αν πρόκειται για κάτι γνήσιο ή πλαστό\. Αντιλαμβάνομαι ότι διαιρέσεις συμβαίνουν για πολλούς λόγους, αλλά αν τα χαρίσματα στο σώμα δεν ενώνουν αλλά διχάζουν, θα ήταν καλό να ζητήσουμε από τον Θεό απαντήσεις για το γιατί συμβαίνει αυτό, επειδή τα χαρίσματα προορίζονταν να φέρουν ενότητα, ομοψυχία και οικοδομή\. **Ο δεύτερος λόγος** είναι το όφελος του απίστου\. Μερικά από τα χαρίσματα δόθηκαν ως σημείο για τον άπιστο\. *Επομένως, οι γλώσσες είναι σημείο όχι για όσους πιστεύουν, αλλά για όσους δεν πιστεύουν· η προφητεία όμως δεν υπηρετεί όσους δεν πιστεύουν, αλλά όσους πιστεύουν – Α’ Κορινθίους 14:22\.* Βλέπουμε ότι σε όλη την Καινή Διαθήκη η γλωσσολαλία, τα θαύματα και οι θεραπείες συνόδευαν το ευαγγέλιο σε τόπους όπου παρουσιαζόταν σε εκείνους που δεν το είχαν ακούσει ποτέ πριν\. Αυτός ήταν ένας τρόπος που χρησιμοποιούσε ο Θεός για να εδραιώσει και να επιβεβαιώσει στην καρδιά και στον νου του απίστου ότι αυτό το ευαγγέλιο πρέπει να προέρχεται από τον Θεό, εξαιτίας των υπερφυσικών εκδηλώσεων\. Βλέπουμε επίσης ότι η γλωσσολαλία συνόδευε τη διάδοση του ευαγγελίου, ώστε όλοι να μπορούν να το ακούσουν στη δική τους γλώσσα, όπως την ημέρα της Πεντηκοστής\. Θα θεωρούσα αυτούς τους δύο κύριους λόγους και τους πρωταρχικούς σκοπούς των χαρισμάτων\. Θα κάναμε καλά να αξιολογήσουμε τα χαρίσματά μας υπό το φως αυτών των δύο κύριων λόγων, για να βεβαιωθούμε ότι έχουμε το γνήσιο και ότι τα χρησιμοποιούμε σύμφωνα με τους σκοπούς για τους οποίους δόθηκαν\. Είναι ενδιαφέρον ότι από τα 19 χαρίσματα που εξετάζουμε, τα περισσότερα θα αξιοποιηθούν καλύτερα στην τοπική Εκκλησία\. Θυμηθείτε, ο Θεός χρησιμοποιεί την εκκλησία για να προσεγγίσει τον κόσμο\. Μερικά από τα χαρίσματα που δόθηκαν στην εκκλησία αποσκοπούν στην προσέγγιση του κόσμου· για παράδειγμα, ο ευαγγελιστής έχει μια πιο ιδιαίτερη κλήση να προσεγγίσει τον κόσμο\. Χαρίσματα όπως οι θεραπείες, τα θαύματα και η γλωσσολαλία είναι μερικά από εκείνα που εμφανίζονται συχνότερα εκεί όπου το ευαγγέλιο φτάνει για πρώτη φορά\. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα χαρίσματα δεν εμφανίζονται ποτέ στην τοπική εκκλησία\. Η προσευχή μου είναι, αν κάποιος έρθει στις συνάξεις μας και δεν καταλαβαίνει λέξη αγγλικά, και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να διερμηνεύσει το κήρυγμα του Λόγου στη γλώσσα του, να μας δώσει ο Θεός τα χαρίσματα της γλωσσολαλίας, ώστε να ακούσει το ευαγγέλιο και να οικοδομηθεί\. Έχουμε δει περιπτώσεις όπου υπήρχε ασθένεια και καλούνταν οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας και γινόταν άλειψη με λάδι και προσευχή\. Κατά καιρούς ο Θεός επέλεξε να θεραπεύσει θαυματουργικά\. Ωστόσο, το ότι εμείς οι πιστοί έχουμε αυτό το υπέροχο χάρισμα της θεραπείας δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι ο Θεός θέλει να θεραπευτούμε όλοι από κάθε ασθένεια\. Ο απόστολος Παύλος προσευχήθηκε τρεις φορές να θεραπευτεί από την υποτροπιάζουσα ασθένειά του \(Β’ Κορινθίους 12:7\-12\), και όμως ο Θεός τού είπε όχι\. Αν δεν θεραπεύτηκε ενώ είχε θεραπεύσει πολλούς άλλους, γιατί να νομίζω ότι πρέπει να είναι διαφορετικά για μένα; Έτσι συμβαίνει με όλα τα χαρίσματα που δίνονται στην εκκλησία· ο Θεός επιτρέπει να ασκούνται σύμφωνα με το θέλημά Του, όχι το δικό μας\. Είναι απολύτως απαραίτητο για μένα και για σένα να αποτελούμε μέρος ενός τοπικού σώματος, ώστε τα χαρίσματα του Πνεύματος να λειτουργούν από κοινού μέσω όλων των μελών, για το έργο της εκκλησίας, φέρνοντας ενότητα, ομοψυχία και οικοδομή, και για το συνεχιζόμενο έργο της Εκκλησίας να καλεί ανθρώπους έξω από έναν κόσμο αμαρτίας και μέσα στη βασιλεία Του\. ### Το χάρισμα της γλωσσολαλίας Είναι σημαντικό να εξετάσουμε για μια στιγμή το πνευματικό χάρισμα της γλωσσολαλίας και ειδικά τη θέση που κατέχει στη βασιλεία του Θεού\. Ο απόστολος Παύλος μάς λέει ότι οι γλώσσες δίνονται ως σημείο\. *Επομένως, **οι γλώσσες είναι σημείο** όχι για όσους πιστεύουν, αλλά για όσους δεν πιστεύουν· η προφητεία όμως δεν υπηρετεί όσους δεν πιστεύουν, αλλά όσους πιστεύουν – Α’ Κορινθίους 14:22\.* Δεν είναι σημείο προς τον πιστό ότι όντως έχει το Άγιο Πνεύμα, αλλά είναι σημείο προς τον άπιστο ότι το μήνυμα του ευαγγελίου είναι αληθινό\. Το κλασικό παράδειγμα ήταν την ημέρα της Πεντηκοστής\. Δεν κρίνουμε την αξιοπιστία του Πέτρου από το ότι μίλησε σε άλλη γλώσσα\. Όλοι θα συμφωνούσαμε χωρίς καμία αμφιβολία ότι ο Πέτρος είχε αναγεννηθεί και ότι οι πολλές διαφορετικές γλώσσες δεν προορίζονταν για να επιβεβαιώσουν τον ίδιο, αλλά για να γνωρίζουν όσοι άκουγαν ότι αυτή η ομιλία σε πολλές διαφορετικές γλώσσες ήταν υπερφυσική\. Θα έπρεπε κάποιος να είναι πολύ πεισματάρης για να χλευάσει το μήνυμα που κηρυσσόταν εκείνη την ημέρα\. Πρόσφατα ενημερώθηκα για μελέτες που έγιναν με την καταγραφή των ακατάληπτων φθόγγων που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος αυτού που σήμερα ονομάζεται γλωσσολαλία\. Είναι ενδιαφέρον ότι διαπίστωσαν πως οι αγγλόφωνοι χρησιμοποιούσαν επαναλαμβανόμενες αγγλικές συλλαβές, ενώ οι ισπανόφωνοι χρησιμοποιούσαν ισπανικές συλλαβές· έτσι συμπέραναν ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτού που σήμερα ονομάζεται γλωσσολαλία είναι πλαστό, όπου το άτομο επαναλαμβάνει διαρκώς συλλαβές της μητρικής του γλώσσας\. Πιστεύω ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτό γίνεται χωρίς δόλο, εξαιτίας της τεράστιας έκτασης της εξαπάτησης που συνοδεύει τη γλωσσολαλία\. Αυτό που κατανοώ ως γνήσια εκδήλωση είναι το παράδειγμα μιας κυρίας στον Καναδά, που γνώριζε μόνο γαλλικά και δεν καταλάβαινε καθόλου αγγλικά\. Αυτή η γυναίκα έτυχε να παρευρεθεί σε μια συνάθροιση πνευματικής αναζωπύρωσης, όπου ο κήρυκας της αναζωπύρωσης κήρυττε στα αγγλικά χωρίς διερμηνέα στα γαλλικά\. Ανταποκρίθηκε με μετάνοια στο μήνυμα και εκείνοι που τη συμβούλεψαν τη ρώτησαν πώς κατάλαβε το μήνυμα, το οποίο ήταν στα αγγλικά\. Απάντησε ότι αυτό που άκουσε μεταδόθηκε στα πιο όμορφα γαλλικά που είχε ακούσει ποτέ\. Σαφώς συνέβη ένα θαύμα ώστε να ακούσει το μήνυμα της σωτηρίας και να μπορέσει να ανταποκριθεί σε αυτό\. Είμαι βέβαιος ότι ήταν συγκινητικό να γνωρίζει κανείς πως μπόρεσε να το ακούσει με υπερφυσικό τρόπο\. Υποψιάζομαι ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα κάποιες φορές εκείνος που μιλά σε γλώσσες να μην το γνωρίζει καν\. Σίγουρα, αν ο Θεός μπορούσε να συγχύσει τις γλώσσες εκείνων που εργάζονταν στον πύργο της Βαβέλ, μπορεί επίσης να κάνει τα λόγια ενός αγγλόφωνου κήρυκα να μετατραπούν σε γαλλικές λέξεις πριν φτάσουν στα αυτιά ενός γαλλόφωνου ακροατή\. Ο λόγος που βρίσκουμε στη Γραφή για το χάρισμα της γλωσσολαλίας είναι διττός και αφορά τον άπιστο που έρχεται ανάμεσά μας\. Ο πρώτος λόγος είναι να ακούσει το μήνυμα του ευαγγελίου στη δική του γλώσσα\. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, όταν το ακούει θαυματουργικά στη δική του γλώσσα ενώ αυτός που μιλά δεν γνωρίζει τη γλώσσα του, αυτό αποτελεί σημείο για τον άπιστο, ώστε να τον οδηγήσει να αναγνωρίσει ότι το μήνυμα που ακούει προέρχεται από τον Θεό και μεταδίδεται μέσω του Θεού\. Εν κατακλείδι, διαπιστώνουμε ότι δύο από τους κύριους σκοπούς για τους οποίους ο Θεός δίνει χαρίσματα στην εκκλησία, μοιράζοντάς τα ξεχωριστά όπως θέλει, είναι η ενότητα και η οικοδομή του σώματος του Χριστού και το να ακούσει ο άπιστος και να πειστεί για το μήνυμα του ευαγγελίου\. Ας εξετάσουμε σοβαρά αν τα πνευματικά χαρίσματα που έχουμε και εκείνα που είναι εμφανή στις εκκλησίες μας εκπληρώνουν τον σκοπό για τον οποίο δόθηκαν\. ![Ένα ομιχλώδες χειμερινό δάσος που αντικατοπτρίζεται σε μια λίμνη]() ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Ένα ομιχλώδες χειμερινό δάσος που αντικατοπτρίζεται σε μια λίμνη](): AdobeStock\.com