# Η αιτία του διχασμού… και η θεραπεία Γλώσσα: el Συγγραφέας: Dean Taylor Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of The Remnant, Μάιος/Ιούνιος 2011, Αριθμός 3 Σελίδες της πηγής: 14–16 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: 2011\-05\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Μάιος/Ιούνιος 2011]() ![Ιστορικό θρησκευτικό έργο τέχνης με τον Χριστό στο κέντρο, περιτριγυρισμένο από πολλές μορφές]() Το 449 μ\.Χ\., στην περίφημη πόλη της Καινής Διαθήκης, την Έφεσο, συγκεντρώθηκαν επίσκοποι από όλο τον κόσμο για να συζητήσουν ένα ζήτημα θεολογίας που θεωρούσαν ζήτημα ζωής ή θανάτου\. Το θέμα; Ήθελαν να αποσαφηνίσουν ακριβώς πώς συνυπήρχαν οι δύο φύσεις του Χριστού στο πρόσωπο του Ιησού\. Όλοι συμφωνούσαν ότι ήταν πλήρως θεϊκός και πλήρως ανθρώπινος\. Αυτό όμως δεν αρκούσε\. Η διαφωνία αφορούσε το πώς ακριβώς υπήρχαν αυτές οι δύο φύσεις στο πρόσωπο του Ιησού\. Με την πρώτη ματιά, πιθανότατα θα νομίζατε ότι επρόκειτο για μια λεπτή θεολογική διάκριση, προορισμένη μόνο για την ελίτ των θεολόγων\. Όμως όχι… το ζήτημα πήρε μεγάλες διαστάσεις\. Όπως συμβαίνει πάντα, η ρίζα του ζητήματος δεν ήταν θεολογική\. Οι προσωπικές διαφορές και οι πολιτικές σκοπιμότητες φούντωσαν τη διαμάχη και την αντιπαράθεση\. Υπάρχει μια παλιά παροιμία που λέει: «Αν θέλεις να χτυπήσεις έναν σκύλο, εύκολα βρίσκεις ένα ραβδί»\. Μέσα στους αιώνες υπήρξαν πολλοί σκύλοι\. Στην περίπτωση της Εφέσου, η διαμάχη βγήκε στο προσκήνιο\. Οι ντόπιοι «Χριστιανοί» —που πιθανότατα δεν είχαν βιώσει ούτε στο ελάχιστο την ενσωματωμένη φύση του Χριστού— έπαιρναν παντού μέρος στη συζήτηση\. Όπως στις προεδρικές εκλογές ή στους αθλητικούς αγώνες μας, οι άνθρωποι έπαιρναν θέση\. Υπάρχει μάλιστα μια αναφορά ότι στο αθλητικό συγκρότημα, τον Ιππόδρομο, μπορούσε κανείς να δει τους «Χριστιανούς» να φορούν στα μανίκια τους χρώματα που συμβόλιζαν τη θεολογική τους παράταξη\! Πράγματι, όσοι ήταν γνωστοί ως «Ορθόδοξοι» φορούσαν μπλε, ενώ εκείνοι που αργότερα ονομάστηκαν «αιρετικοί Μονοφυσίτες» φορούσαν πράσινα\. Όταν άρχισε η θεολογική συζήτηση, τα πράγματα έγιναν από κακά χειρότερα\. Όταν η μία πλευρά ένιωσε ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονταν υπέρ της, μια ομάδα μοναχών, συνοδευόμενη από μια συμμορία πολιτοφυλάκων, κατέλαβε διά της βίας τον χώρο της συζήτησης\. Απειλώντας τους πάντες με θάνατο, πήραν ένα λευκό φύλλο χαρτί και ανάγκασαν όλους τους επισκόπους να το υπογράψουν\. Σκόπευαν αργότερα απλώς να γράψουν στο κενό φύλλο ό,τι ήθελαν\. Αφού πήραν τις υπογραφές, στράφηκαν στον επικεφαλής αντίπαλό τους, τον Φλαβιανό, και φώναξαν: «Σφαγιάστε τον\!» Αμέσως, μια ομάδα μοναχών άρχισε να χτυπά τον επίσκοπο τόσο άγρια, ώστε εκείνος πέθανε λίγες μέρες αργότερα\. Τελικά, όταν θεώρησαν ότι η διαμάχη είχε διευθετηθεί, η σύνοδος διακήρυξε με υπερηφάνεια: «Όσοι διχάζουν τον Χριστό, να διχαστούν με το σπαθί\. Να κομματιαστούν και να καούν ζωντανοί»\. Στους αιώνες που ακολούθησαν, αυτή η μικρή συνάντηση απέκτησε χαϊδευτικά το όνομα «Σύνοδος των Γκάνγκστερ»\. Μόλις χθες το βράδυ άκουσα τον Leroy Beachy να λέει ότι «μελετάμε την ιστορία για να δούμε τον εαυτό μας να καθρεφτίζεται σε αυτήν»\. Ίσως είναι εύκολο να κοιτάξουμε αυτούς τους επισκόπους της Εφέσου και να πούμε: «Ουάου, είχαν προφανώς κάποια προβλήματα»\. Αλήθεια, είχαν\. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα προσλάβουμε μια ομάδα γκάνγκστερ για να μας συνοδεύσει στην επόμενη συνάντηση αδελφών\. Μερικές φορές όμως αναρωτιέμαι μήπως, στις δύσκολες διαμάχες μέσα στην εκκλησία, έχουμε στην καρδιά μας περισσότερους από αυτούς τους γκάνγκστερ της Εφέσου απ’ όσους θέλουμε να παραδεχτούμε\. Σε όλους μας αρέσουν οι εκκλησίες με πάθος, έτσι δεν είναι; Το πάθος όμως εμφανίζεται σε δύο μορφές: καλό και κακό\. Αν μελετήσετε ριζοσπαστικά εκκλησιαστικά κινήματα και περιόδους αναζωπύρωσης της πρώτης γενιάς, σχεδόν πάντα θα συναντήσετε αρκετά δύσκολες πορείες\. Αυτό που εκπλήσσει είναι πως, αν ξεφυλλίζατε τα χρονικά των εκκλησιαστικών διαμαχών μέσα στους αιώνες, θα βλέπατε πόσο σίγουρη για τον εαυτό της ήταν κάθε πλευρά\. Διαφέρουμε εμείς; Δεν νομίζω\. Η Αγία Γραφή έχει πολλά να πει για τέτοια καθημερινά, πρακτικά ζητήματα\. Ας δούμε μερικές μόνο βιβλικές αρχές που μπορούν να μας βοηθήσουν να διακρίνουμε αν βαδίζουμε στον σωστό δρόμο σε δύσκολες στιγμές\. 1. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Μήπως πέφτω στην παγίδα να βρίσκω τις σωστές απαντήσεις σε λάθος ερωτήματα;» Ο Ιησούς, προειδοποιώντας μας για μελλοντικές συγκρούσεις, είπε: «Θα σας διώξουν από τις συναγωγές· έρχεται μάλιστα η ώρα που όποιος σας σκοτώσει θα νομίζει ότι προσφέρει λατρεία στον Θεό»\. Ιω\. 16:2 Όπως οι γκάνγκστερ στη σύνοδο της Εφέσου, εκείνοι οι άνθρωποι της συναγωγής για τους οποίους μιλούσε ο Ιησούς *νόμιζαν* ότι έκαναν το σωστό\. Ο Ιησούς μάς είπε ότι πίστευαν ακόμη και πως ο Θεός ήταν ευχαριστημένος μαζί τους\. Υποθέτω ότι όλοι είχαν καλά βιβλικά παραθέματα για να στηρίξουν τους σκοπούς τους\. Αλλά, ακόμη και μέσα στον ζήλο τους να είναι σωστοί ενώπιον του Θεού… ο Ιησούς μάς λέει ότι δεν καταλάβαιναν τίποτα\. Έβρισκαν τις σωστές απαντήσεις σε λάθος ερωτήματα\. Για να εξηγήσουμε καλύτερα αυτό το σημείο, ας σκεφτούμε έναν νεαρό που, παρόλο που ανήκει σε μια αίρεση, παίρνει στα σοβαρά την προσπάθειά του να ευαρεστήσει τον Θεό\. Θέλοντας να μάθει το θέλημα του Θεού, ο νεαρός Τον ρωτά: «Να αγοράσω καινούργιο σπορ αυτοκίνητο ή να πάω στο ιεραποστολικό έργο;» Από τη δική μας σκοπιά, ξέρουμε ότι και τα δύο ερωτήματά του είναι λάθος\. Πάνω απ’ όλα, ο νεαρός πρέπει να φύγει από την αίρεση\. Αλλά αυτό δεν είναι το ερώτημα που θέτει\. Φανταστείτε τώρα να μελετά τις Γραφές και να προσεύχεται στον Θεό ζητώντας τη σωστή απάντηση\. Τελικά καταλήγει στο συμπέρασμα: «Οι Γραφές διδάσκουν ότι είναι καλύτερο να πάω στο ιεραποστολικό έργο παρά να αγοράσω σπορ αυτοκίνητο»\. Βλέπετε, βρήκε μια «***σωστή***» απάντηση, αλλά έθεσε το ***λάθος*** ερώτημα\. ![Απεικόνιση ενός άνδρα που σηκώνει το σπαθί πάνω από έναν άλλο άνδρα]() «Όσοι διχάζουν τον Χριστό, να διχαστούν με το σπαθί\. Να κομματιαστούν και να καούν ζωντανοί»\. —«Σύνοδος των Γκάνγκστερ» Στην περίπτωση των γκάνγκστερ της Εφέσου το 449 μ\.Χ\., το αν οι «Ορθόδοξοι» κατέληξαν σε μια ***σωστή*** απάντηση σε αυτή τη λεπτή θεολογική διάκριση είναι κάπως άσχετο με το βασικό ζήτημα\. Κάποιος θα έπρεπε να είχε θέσει ένα διαφορετικό ερώτημα\. Για παράδειγμα: «Είναι σωστό να σφαγιάζουμε άλλους Χριστιανούς απλώς και μόνο επειδή δεν κατανοούν τη φύση του Χριστού όπως εγώ;» Αυτό θα ήταν καλύτερο ερώτημα\. 2. Να προσέχετε το πνεύμα και τη στάση σας\. Να είστε απόλυτα ειλικρινείς με τον εαυτό σας για όσα νιώθετε βαθιά μέσα σας\. Η επιστολή του Ιακώβου προσφέρει πολύ καλές κατευθυντήριες γραμμές για να μετρήσουμε τη θερμοκρασία της καρδιάς μας\. Ο Ιάκωβος είπε: > Ποιος είναι σοφός και συνετός ανάμεσά σας; Ας δείξει με την καλή διαγωγή του τα έργα του, με πραότητα που πηγάζει από τη σοφία\. Αν όμως έχετε πικρό φθόνο και φιλονικία στην καρδιά σας, μην καυχιέστε και μην ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια\. Ιακ\. 3:13\-14 Ο Ιάκωβος τόνισε ότι ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά μας αποκαλύπτουν την πηγή της σοφίας μας\. Σε αρκετά σημεία της επιστολής του, ο Ιάκωβος υπογραμμίζει τη μεγάλη ανάγκη για σοφία\. Στο κεφάλαιο 3 αποκαλύπτει ότι μπορούμε πράγματι να λάβουμε σοφία από καλή ή κακή πηγή — από τον Θεό ή από τον διάβολο\. Επιπλέον, μας δίνει έναν εξαιρετικό τρόπο να ελέγξουμε αν η σοφία μας προέρχεται από λάθος πηγή\. > Αυτή η σοφία δεν κατεβαίνει από πάνω, αλλά είναι επίγεια, ψυχική, δαιμονική\. Γιατί όπου υπάρχει φθόνος και φιλονικία, εκεί υπάρχει σύγχυση και κάθε κακό έργο\. \(εδ\. 15\-16\) Ρωτήστε, λοιπόν, τον εαυτό σας: «Υπάρχει φθόνος, φιλονικία ή σύγχυση στην καρδιά μου;» Προσέξτε όμως πώς θα απαντήσετε\. Είναι εύκολο να δείτε αυτά τα ελαττώματα στη στάση του «αντιπάλου» σας\. Ο Θεός όμως θέλει να κοιτάξουμε τη δική μας καρδιά\. Αν υπάρχουν εκεί κάποια από αυτά τα προβλήματα, τότε ο Ιάκωβος μάς το λέει ξεκάθαρα… έχουμε λάβει σοφία από λάθος πηγή\. Είναι τρομακτικό\! Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι νιώθουμε πολύ έξυπνοι\. Μπορεί ακόμη και να κερδίζουμε τη διαφωνία\. Αν όμως υπάρχουν αυτά τα ελαττώματα στη στάση μας, τότε επιδιδόμαστε σε «κάθε κακό έργο»\. Ο Παύλος μίλησε επίσης αυστηρά στον νεαρό μαθητή του, τον Τιμόθεο: «Ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να φιλονικεί, αλλά να είναι ήπιος προς όλους»\. Β΄ Τιμ\. 2:24 Νομίζω ότι ο Παύλος μιλούσε εδώ από προσωπική πείρα\. Η ιστορία ίσως να ήταν διαφορετική αν οι επίσκοποι στη «Σύνοδο των Γκάνγκστερ» της Εφέσου είχαν εφαρμόσει αυτούς τους βιβλικούς ελέγχους πριν βγάλουν τα σπαθιά τους και ψάλουν: «Όσοι διχάζουν τον Χριστό, να διχαστούν με το σπαθί\. Να κομματιαστούν και να καούν ζωντανοί\!» 3. Ήταν το ζήτημά σας σημαντικό για τον Ιησού; Θυμάμαι ότι πριν από χρόνια βρέθηκα σε μια εκκλησία που περνούσε μια σοβαρή δογματική κρίση\. Δεν θυμάμαι πια καν ποιο ήταν το ζήτημα, θυμάμαι όμως ότι με είχε επηρεάσει πολύ\. Θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ βγήκα στη βεράντα μου, κοίταξα τον νυχτερινό ουρανό και φώναξα στον Θεό: «Γιατί δεν μας είπες απλώς ποια πράγματα είναι τα πιο σημαντικά για Σένα;» Χρόνια αργότερα, συνειδητοποίησα επιτέλους ότι μας τα *είχε* πει\. Τα λόγια του Ιησού είναι εκείνα τα «πιο σημαντικά πράγματα»\. Ο Ιησούς ήρθε για να μας δώσει το τέλειο σχέδιο του Θεού για την ανθρωπότητα\. Το ευαγγέλιο της βασιλείας Του είναι η απάντηση σε κάθε πρόβλημα\. Αν οι διδασκαλίες του Ιησού και το σχέδιό Του για την ανθρωπότητα γίνονταν το επίκεντρό μας, όλος ο κόσμος θα άλλαζε\. Σκεφτείτε το: πότε ακούσατε τελευταία φορά για μια εκκλησιαστική διάσπαση εξαιτίας της μη προσφοράς βοήθειας στους φτωχούς ή της μη επίσκεψης στους ασθενείς; Αν μπορούσαμε να είμαστε διαποτισμένοι με τα λόγια του Ιησού που είναι τυπωμένα με κόκκινα γράμματα στις Γραφές μας, θα αντιλαμβανόμασταν ενστικτωδώς ποια πράγματα είναι σημαντικά για τον Θεό\. Και πάλι, φέρνοντας στο νου τη φρικτή διαμάχη της Εφέσου… σκεφτείτε το\. Τι θα γινόταν αν οι επίσκοποι της Εφέσου, αντί να αφορίζουν ανθρώπους επειδή είχαν λανθασμένο ορισμό για το πώς μπορούν να συνυπάρχουν οι δύο φύσεις του Χριστού σε ένα πρόσωπο, επέβαλλαν πειθαρχικά μέτρα για πράγματα όπως το να θησαυρίζει κανείς επί της γης ή να μην επισκέπτεται φυλακισμένους \(για να μην αναφέρουμε το να κομματιάζει άλλους πιστούς\); Ο Λουκάς κατέγραψε τα λόγια του Ιησού: «Όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου· κι όποιος δεν συνάγει μαζί μου, σκορπίζει»\. Λουκ\. 11:23 Ξέρω ότι όλοι θέλουμε να λέμε πως είμαστε «με τον Ιησού»\. Προσκολλόμαστε όμως πραγματικά σε όσα είπε; Είναι οι διδασκαλίες του Χριστού εκείνα που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για εμάς; Πιστεύουμε πραγματικά ότι ο Ιησούς εννοούσε κάθε λέξη που είπε; Σε αυτό το χωρίο ο Ιησούς λέει ότι, αν δεν «συνάγουμε» μαζί Του, τότε προκαλούμε διχασμό\. Η χριστιανική ενότητα είναι ένα ουσιώδες θέμα σε όλη την Καινή Διαθήκη\. Και αφού το κύριο χαρακτηριστικό της διδασκαλίας του Ιησού είναι η εγκαθίδρυση της νέας βασιλείας εδώ στη γη, πρέπει να το πάρουμε στα σοβαρά\. Μια ματιά στον έλεγχο που απηύθυνε ο Ιησούς στις επτά εκκλησίες της Αποκάλυψης αποκαλύπτει ότι εξακολουθεί να περιμένει από την εκκλησία να συνεχίζει να «ακούει τη φωνή Του» και να ενεργεί σύμφωνα με αυτήν, καθώς αντιμετωπίζουμε την κρίση κάθε εποχής\. Απ\. 2, 3 Η ενότητα της εκκλησίας ήταν ένα από τα πράγματα που είχαν μεγάλη σημασία για τον Ιησού\. Είπε ότι η μαρτυρία Του διακυβεύεται από το πόσο ενωμένοι είμαστε\. «Για να είναι όλοι ένα· όπως εσύ, Πατέρα, είσαι μέσα σε μένα κι εγώ μέσα σε σένα, έτσι κι αυτοί να είναι ένα μέσα σε μας· για να πιστέψει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες»\. Να θυμάστε επίσης ότι ο ίδιος Κύριος μάς έδωσε κι ένα άλλο κριτήριο της αληθινής χριστιανοσύνης: «Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλον»\. Ιω\. 13:35 Ο Ιησούς το είπε πολύ εύστοχα: «Χτύπα τον ποιμένα, και τα πρόβατα του ποιμνίου θα διασκορπιστούν»\. Ματ\. 26:31 Όσο ο λαός του Θεού υποτιμά τις διδασκαλίες του Χριστού, η εκκλησία θα διασκορπίζεται\. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα βρεθείτε σε κρίση μέσα στην εκκλησία ή σε θεολογική κατάρρευση, ρωτήστε τον εαυτό σας τα εξής τρία πράγματα: 1. Παρόλο που πιστεύω ότι έχω δίκιο, μήπως βρίσκω τις σωστές απαντήσεις σε λάθος ερωτήματα; 2. Προσέχω το πνεύμα και τη στάση μου; Είμαι ειλικρινής για όσα νιώθω βαθιά μέσα μου; 3. Απασχολούσε αυτό το ζήτημα τον Χριστό ή συνάδει με το πνεύμα του Χριστού; \~