# Μαθήματα από Β' Παραλειπομένων Κεφάλαιο Είκοσι Αδελφή σε Αδελφή Γλώσσα: el Συγγραφέας: by Sheryl Zeiset Lebanon, PA Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2022, Αριθμός 4 Σελίδες της πηγής: 26–27 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Winter\-2022\-Remnant\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2022]() Ο Ιωσαφάτ βρισκόταν σε δυσκολία\. Μόλις άκουσε τα νέα ότι ένα μεγάλο πλήθος ερχόταν να πολεμήσει εναντίον του\. Εκείνη τη στιγμή έκανε αυτό που όλοι μας φυσικά κάνουμε όταν ένα πλήθος προβλημάτων έρχεται εναντίον μας\. Φοβήθηκε\. Πόσο καλά γνωρίζω το αίσθημα του φόβου, τον τρόμο που σφίγγει την καρδιά μου κάποιες φορές\. Μερικές φορές είναι τα μεγάλα πράγματα, όπως το να παρερμηνευτώ και να με καταχραστούν, ή ο φόβος και ο πόνος της αρρώστιας, ή ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου\. Μερικές φορές είναι μικρά πράγματα, όπως η μοναξιά ένα απόγευμα Κυριακής\. *Αυτό δεν είναι άνετο, Θεέ μου, και φοβάμαι\.* *Ο Ιωσαφάτ άφησε τον φόβο του, αποφάσισε να ζητήσει τον Κύριο και κήρυξε νηστεία σε όλη τη γη του Ιούδα – στίχος 3\.* Ακόμη και σε αυτήν την εμφανώς αδύνατη κατάσταση, με χιλιάδες άντρες να κατευθύνονται να τον καταστρέψουν αυτόν και τον λαό του, έπεσε μπροστά στον Κύριο και αναγνώρισε την τέλεια, παντοδύναμη κυριαρχία Του\. *Και είπε, Ω Κύριε, Θεέ των πατέρων ημών, δεν είσαι συ Θεός στον ουρανό; και δεν κυβερνάς σὺ όλα τα βασίλεια των εθνών; και δεν είναι στην χείρα σου δύναμις και ισχύς, ώστε να μην είναι κανείς δυνατός να σου αντισταθεί; – στίχος 6\.* Η επιλογή είναι δική μου\. Παλεύω με τις δικές μου φοβισμένες σκέψεις, γυρίζοντάς τες ξανά και ξανά στο μυαλό μου σαν να ελπίζω να αλλάξω την κατάσταση με τις ατακτοποίητες και φοβισμένες μου εφεύρεσεις\. Το να σφίγγω τον φόβο μου μου δίνει ένα αίσθημα ελέγχου\. Αλλά με σκοτώνει από μέσα, ακόμη και χωρίς τα φοβερά «τι θα γινόταν αν» να γίνουν πραγματικότητα\. Τελικά, αφήνω και πέφτω εξαντλημένος στα πόδια του Κυρίου μου, και η καρδιά μου αντηχεί τα λόγια του Ιωσαφάτ, του βασιλιά του Ιούδα\. Με ταπεινή ικεσία, ο Ιωσαφάτ αναγνωρίζει την αδυναμία τους και την ανάγκη για τη δύναμη του Θεού\. *Ω Θεέ μας, θέλεις να μην κρίνεις αυτούς; διότι δεν έχουμε δύναμη εναντίον αυτού του μεγάλου όχλου που έρχεται κατά μας· ούτε ξέρουμε τι να κάνουμε· αλλά τα μάτια μας είναι σε σένα\. – στίχος 12\.* *Ναι, Θεέ, δεν είμαι τίποτα στο μεγάλο σχέδιο των πραγμάτων\. Δεν έχω δύναμη, ούτε καν να είμαι ο παραγωγικός εργάτης στη Βασιλεία Σου που πάντα ονειρευόμουν να είμαι\. Δεν μπορώ να πολεμήσω αυτή τη μάχη\.* Ο Ιωσαφάτ κατάλαβε ότι μόνος του, ως ένας άνθρωπος, δεν είχε δύναμη\. Συγκέντρωσε όλον τον λαό του Ιούδα, *Και όλος ο Ιούδας στάθηκε μπροστά στον Κύριο, με τα μικρά τους, τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους – στίχος 13\.* Γνώριζαν τη δύναμη στην ενότητα\. Καθώς στάθηκαν μπροστά στον Κύριο, περιμένοντας Αυτόν να μιλήσει, το Πνεύμα του Κυρίου κατέβηκε και ο Θεός τους έδωσε τα λόγια βοήθειας και ελπίδας που απεγνωσμένα χρειάζονταν\. *…Μη φοβηθείτε και μη ταραχθείτε εξαιτίας αυτού του μεγάλου όχλου· διότι η μάχη δεν είναι δική σας, αλλά του Θεού – στίχος 15\.* Συχνά προσπαθώ να παλέψω τις μάχες μου μέσα μου αντί να κάνω τον εαυτό μου ευάλωτο σε άλλους\. Αλλά μόλις προσκαλέσω άλλους στη ζωή μου και στις μάχες μου, βρίσκω τη δύναμη του Θεού μέσω του λαού Του\. Όταν είμαστε μπερδεμένοι και απογοητευμένοι, χρειαζόμαστε τον λαό του Θεού\. Όταν όλοι προσευχόμαστε μαζί, θα λάβουμε μια απάντηση στην προσευχή μας για κατεύθυνση\. Ο Ιωσαφάτ άκουσε την επόμενη οδηγία από τον Θεό\. *Αύριον καταβήτε εναντίον τους … Ουκ έξεσται υμίν να πολεμήσητε εν τη μάχη ταύτη· σταθήτε, και ίδετε την σωτηρίαν του Κυρίου … μη φοβηθείτε, μηδέ αποσταιθείτε· αύριον εκπορευθήσεσθε προς αυτούς· διότι ο Κύριος θέλει είναι μετά υμών – στίχοι 16\-17\.* Αυτά τα λόγια παρηγορούν την καρδιά μου\. Συχνά το πιο εύκολο είναι να προσπαθήσω να διορθώσω τα πράγματα, να βρω γρήγορα κάποια λύση για να βγω απ' αυτήν τη δυσκολία, να προσπαθήσω να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλά\. Αλλά ο Θεός λέει στην καρδιά μου να καθίσει ήσυχα χωρίς φόβο και να Τον αφήσει να κάνει τον αγώνα\. Αυτό απαιτεί περισσότερους πνευματικούς μύες από όλη τη δράση, όλη τη δραστηριότητα και όλη τη ανησυχία· επίσης, επιτυγχάνει πολύ περισσότερα\. *Και ο Ιωσαφάτ έγειρε το πρόσωπόν του στο έδαφος· και όλος ο Ιούδας και οι κάτοικοι των Ιερουσαλήμ έπεσαν μπροστά στον Κύριο, λατρεύοντες τον Κύριο – στίχος 18\.* Αν υπακούσω και εμπιστευθώ αντί να ανησυχώ και καθίσω ακίνητος αντί να ριχτώ στη μέση των πραγμάτων, τότε θα δω τον Θεό να κάνει θαύματα\. Όχι, όχι πάντα αλλάζοντας τις περιστάσεις μου ή αφαιρώντας όλα τα δύσκολα, αλλά κάνει ένα θαύμα στην ψυχή μου που αλλάζει την εστίαση και τη στάση μου\. Και αυτό με οδηγεί στη λατρεία επειδή είναι ένα θαύμα που μόνο ο παντοδύναμος, ο παντοκράτωρ μπορεί να κάνει\. Νομίζεις ότι κανείς απ' αυτούς κοιμήθηκε εκείνη τη νύχτα; Ήξεραν ότι ένας φοβερός στρατός ερχόταν να τους καταστρέψει και όμως… είχαν ακούσει τον Θεό να μιλά\. Ίσως υπήρχε μια χαρούμενη προσδοκία στις καρδιές τους και μια ανυπόμονη αναμονή να δουν πώς ο Θεός θα κερδίσει αυτή τη μάχη\. Όταν μάθω να εξασκώ την εμπιστοσύνη στα μικρά και στα μεγάλα πράγματα που σωρεύονται στη ζωή μου, σύντομα θα μάθω να έχω μια καρδιά γεμάτη ενθουσιώδη προσμονή, γιατί ξέρω ότι Αυτός θα κάνει κάτι\! Θα μου δώσει διέξοδο\. Ακόμη και αν συμβεί το χειρότερο, θα δείξει στην καρδιά μου τον δρόμο της ειρήνης και έχει υποσχεθεί να είναι μαζί μου σε όλα\. Και, τελικά, η ύστατη νίκη έχει ήδη κερδηθεί, οπότε τι έχουν να κάνουν όλα αυτά τα επεισόδια με την ειρήνη και τη χαρά μου; Τίποτα\. Η αυγή ήρθε· ήταν η μέρα που ο Θεός τους είπε να βγουν εναντίον αυτών των εχθρών\. Σηκώθηκαν χωρίς καθυστέρηση\. Όλοι ήξεραν ότι η υπακοή ήταν πρωταρχική για να λάβουν την ευλογία του Θεού εκείνη την ημέρα\. Και καθώς έβγαιναν από την πόλη, ο Ιωσαφάτ τους παρότρυνε\. Και σηκώθηκαν νωρίς το πρωί, …και καθώς προχωρούσαν, ο Ιωσαφάτ στάθηκε και είπε, …Πιστεύετε στον Κύριον τον Θεόν σας, και θα σταθείτε· πιστεύετε στους προφήτες του, και θα ευοδωθήτε\. Και… διόρισε ψαλμωδούς προς τον Κύριο, οι οποίοι θα υμνολογούσαν την ομορφιά της αγιότητας, καθώς προπορεύονταν του στρατού… – στίχοι 21\-20\. Διόρισε ψάλτες να ψάλλουν καθώς προχωρούσαν, διακηρύσσοντας σε όλους και στον αντιπάλων στρατό ότι ήταν με το μέρος του Κυρίου\. Θα ήθελα να δω εκείνον τον τεράστιο στρατό να βγαίνει από την πόλη, τραγουδώντας\. Αντιμετώπιζαν ένα τρομακτικό έργο και ένα που θα έκανε τον πιο δυνατό άνδρα να τρέμει, αλλά τραγουδούσαν\. *Και όταν άρχισαν να ψάλλουν και να δοξολογούν, ο Κύριος έθεσε… \[ενέδρα\] κατά των παιδιών Αμμών και Μωάβ… που είχαν έρθει εναντίον του Ιούδα· και πατήθηκαν …ο ένας βοήθησε να καταστραφεί ο άλλος – στίχοι 22\-23\.* Ο λαός του Ιούδα ανέβηκε στον πύργο προσκοπής του και με θαυμασμό είδε ότι οι εχθροί του είχαν καταστρέψει ο ένας τον άλλο, και δεν είδαν τίποτε άλλο παρά έναν στρατό νεκρών σωμάτων\. Όταν μια φοβερή μάχη στήνεται εναντίον μου, μπορώ ακόμα να πάρω την απόφαση να εμπιστευθώ και να τραγουδήσω\. Το τραγούδι είναι μια σκόπιμη πράξη λατρείας· υπενθυμίζει στην ίδια μας την ψυχή και στις ψυχές όλων όσων ακούν ότι ο Κύριος, Αυτός είναι ο Θεός\. Αυτός είναι ο Ελεγκτής των περιστάσεών μου, του μικρού μου κόσμου και όλων των προβλημάτων του\. Ξαφνικά οι εχθροί είναι νεκροί\. Οι περιστάσεις μπορεί να μην έχουν αλλάξει, αλλά η μάχη τελείωσε στην ψυχή μου\. Ο στρατός του Ιούδα πέρασε τις επόμενες τρεις μέρες συγκεντρώνοντας πλούτη και λάφυρα από τα νεκρά σώματα των εχθρών τους, μαζεύοντας τόσο πολύ που δεν μπορούσαν να το κουβαλήσουν όλο μαζί τους\. Εκπληκτικό\! Αλλά έτσι είναι κάθε φορά\. Το πνεύμα μου ωφελείται από τα δύσκολα που αντέχω επιτυχώς\. Κάθε νίκη μου επιτρέπει να συγκεντρώσω «λάφυρα» που θα με ωφελήσουν για την υπόλοιπη ζωή μου\. Η καρδιά μου είναι γεμάτη ευλογία, με το να με φροντίζει και να με κουβαλά Πατέρας Ουράνιος\. Οι “στρατοί των Μωάβ και Αμμών” έφεραν ευλογία αντί για καταστροφή\. Επέστρεψαν στα σπίτια τους στην Ιερουσαλήμ με τραγούδι, με άρπες και σάλπιγγες, φορτωμένοι με όλα τα λάφυρά τους\. Ο φόβος του Θεού έπεσε σε όλα τα βασίλεια της γης όταν άκουσαν πώς ο Θεός είχε πολεμήσει αυτήν την τεράστια μάχη, και τότε η βασιλεία του Ιωσαφάτ ήταν ήσυχη\. Επέβαλε ειρήνη\. Η ειρήνη του να ξέρεις ότι το μόνο που πραγματικά χρειάζομαι είναι ο Θεός και το έργο Του στη ζωή μου είναι η υπέρτατη ειρήνη\. Αυτός ο σπασμένος κόσμος μπορεί να φέρει κάθε είδους πόνο, αρρώστια και απογοητεύσεις, αλλά ο Θεός φέρνει ανάπαυση στην καρδιά που κάποτε ήταν τόσο γεμάτη αναταραχή και φόβο\. Υπάρχει ανάπαυση «περίξ» και όλα τα «βασίλεια της γης» θα είναι θαυμασμένα και περίεργα για τη δύναμη που είναι μέσα μας, επειδή είναι η δύναμη που κανείς δεν μπορεί να ανταγωνιστεί—η δύναμη του θαυμαστού Θεού μας\. ![Ένα λαμπερό φανάρι σε ένα χιονισμένο μονοπάτι τη νύχτα]() ## Βιβλιογραφική αναφορά περιοδικού - [Ένα λαμπερό φανάρι σε ένα χιονισμένο μονοπάτι τη νύχτα](): AdobeStock\.com