# Ο Άνθρωπος με τα μέντα Μια ιστορία για την ευγνωμοσύνη Παιδική Γωνιά Γλώσσα: el Συγγραφέας: Elizabeth Rust Rome, Pennsylvania Αρχικό τεύχος: The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2024 Σελίδες της πηγής: 14–15 Διαβάστε το άρθρο: Αρχικό PDF: Winter\-2024\-Remnant\_web\_250324\_133620\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Χειμώνας 2024]() Ο Dirk σάρωσε το ιερό, προσπαθώντας να είναι διακριτικός και παρ’ όλα αυτά αποτυγχάνοντας τελείως καθώς στριφογύριζε και άλλαζε θέση στην καρέκλα του\. Ήθελε να βρει τον Αδελφό Silas πριν αρχίσει η λειτουργία\. Κάθε Κυριακή το πρωί, τεντωνόταν για να εντοπίσει το άσπρο κεφάλι του μεγαλύτερου μέλους της ενορίας, και κάθε φορά η μητέρα του του έριχνε εκείνη τη ματιά που σήμαινε: «Κάτσε ακίνητος και κοιτάζεις μπροστά»\. Αυτήν τη μέρα δεν χρειάστηκε καν να κοιτάξει πίσω του\. Δύο σειρές μπροστά από την εξέδρα, ο Dirk είδε τα λευκά μαλλιά του Αδελφού Silas και το μαύρο γιλέκο του\. Για τον Dirk, ήταν ένα πολύ ιδιαίτερο γιλέκο\. Στην τσέπη εκείνου του γιλέκου υπήρχε κάτι πολύ σημαντικό\. Στην τσέπη του γιλέκου υπήρχαν μέντες\. Συγκεκριμένα Lifesavers\. Και ό,τι χρειαζόταν ένα μικρό αγόρι για να πάρει μια από αυτές τις μέντες ήταν να πάει μετά τη λειτουργία στον Αδελφό Silas και ευγενικά να ζητήσει μία\. Και τότε ο Αδελφός Silas θα χαμογελούσε, θα έβαζε το χέρι στην εσωτερική τσέπη, θα έβγαζε μια μέντα και θα την έδινε στο μικρό αγόρι\. Γι’ αυτό ο Dirk αναζητούσε επιμελώς την παρουσία του Αδελφού Silas στο κτήριο της εκκλησίας — για να ξέρει πού να πάει για να πάρει μία από αυτές τις μέντες\. Αυτή η Κυριακή δεν ήταν διαφορετική, και μόλις ειπώθηκε το τελευταίο Αμήν, ένα σμήνος νεαρών αγοριών και κοριτσιών άρχισε να συγκεντρώνεται γύρω από τον Αδελφό Silas σαν τα σπουργίτια γύρω από ένα ταΐστρα πουλιών\. Ο Αδελφός Silas μοίραζε τις μέντες ευγενικά, με τη σειρά του, ενώ συνέχιζε να συνομιλεί με τους άνδρες\. Όταν ήρθε η σειρά του Dirk, είπε επιμελώς, «Ευχαριστώ», χωρίς καν να σκεφτεί τι είπε\. Ο Dirk δεν άργησε να φάει εκείνη τη μέντα, και πριν το καταλόγιζε, η μέντα είχε χαθεί και μπορούσε να συνεχίσει με το απόγευμά του και με την υπόλοιπη εβδομάδα\. Αυτή την Πέμπτη, το τηλέφωνο χτύπησε, και όταν η μητέρα του το σήκωσε, ο Dirk κατάλαβε ότι ήταν ένα ηχογραφημένο μήνυμα που αναγγέλλει κάτι επειδή η μητέρα του μόνο άκουγε αντί να κρατά το μέρος της στη συνομιλία\. Δεν το σκέφτηκε πολύ μέχρι αργότερα το βράδυ όταν άκουσε τους γονείς του να συζητούν για το μήνυμα\. «Σε ποιο νοσοκομείο είπαν ότι είναι ο Αδελφός Silas; Είπαν πόσο καιρό περιμένουν ότι θα μείνει; Ίσως θα έπρεπε να τον επισκεφτούμε», είπε η μητέρα\. «Νομίζω ότι θα άξιζε να του κάνουμε μια επίσκεψη», απάντησε ο Πατέρας\. «Θα είναι στην εκκλησία την Κυριακή;» παρενέβη ο Dirk, σταματώντας το ταξίδι του τρακτέρ του από ενδιαφέρον να ακούσει την απάντηση\. «Όχι, νομίζω ότι θα περάσει αρκετός καιρός μέχρι να αισθανθεί ικανός να έρθει ξανά στην εκκλησία\. Είναι πολύ άρρωστος, Dirk», είπε ο Πατέρας\. Ούτε ο πατέρας ούτε η μητέρα περίμεναν την αντίδραση που προκάλεσε αυτή η απάντηση\. Ο Dirk άρχισε να κλαίει, και στην αρχή συγκινήθηκαν που θα μπορούσε να νιώσει τόσο συμπόνια για τον Αδελφό Silas\. Και μετά ο Dirk άρχισε να φασαρώνει\. «Αλλά τι θα γίνει με τη μέντα μου; Αν ο Αδελφός Silas δεν είναι στην εκκλησία, δεν θα πάρω τη μέντα μου\! Απλώς πρέπει να είναι στην εκκλησία\!» Θα είχε συνεχίσει έτσι αν τον άφηναν οι γονείς του\. «Γιατί, Dirk Phillips, πρώτον, δεν πηγαίνουμε στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις για να πάρεις εσύ μια μέντα\. Πηγαίνουμε στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις για να λατρεύσουμε τον Θεό\. Επιπλέον, θα έπρεπε να ανησυχείς για τον Αδελφό Silas, όχι για το αν θα πάρεις μια μέντα ή όχι\. Πώς θα σου άρεσε αν οι φίλοι σου νοιάζονταν μόνο για κάτι που τους έδινες, χωρίς να σκέφτονται πώς είσαι εσύ;» «Συγγνώμη\. Δεν το σκέφτηκα έτσι», ψιθύρισε ο Dirk, κλαίγοντας, χρησιμοποιώντας το μανίκι του ως μαντήλι\. «Μπορείς να σκεφτείς κάποιον στην Αγία Γραφή που παραπονέθηκε όταν δεν πήρε αυτό που ήθελε;» ρώτησε η μητέρα\. Κανείς δεν του ήρθε στο νου, αν και ήταν βέβαιος ότι υπήρχαν πολλά παραδείγματα στην Αγία Γραφή\. «Οι Ισραηλίτες, Dirk\. Συχνά παραπονιούνταν και αυτό δεν ευχαρίστησε τον Θεό», τον ώθησε εκείνη\. Ο Πατέρας τότε ζήτησε από τον Dirk να διαβάσει τον Αριθμούς 11 και να αντιγράψει τις προτάσεις που έδειχναν την αγνωμοσύνη και πώς ένιωσε ο Θεός γι’ αυτό\. Οι γονείς του τότε διαβεβαίωσαν τον Dirk ότι θα εξετάσουν το ενδεχόμενο να επισκεφθούν τον Αδελφό Silas\. Πρότειναν να αγοράσουν μια σακούλα μέντες στο δρόμο, μόνο για τον Αδελφό Silas\. ![Ένα γυάλινο βάζο χύνει τυλιγμένα μέντας δίπλα σε μια γλαστρά με φυτό]() Όταν ήρθε η μέρα να επισκεφτούν τον Αδελφό Silas, ο Πατέρας πήρε το γιο του στο κατάστημα για να διαλέξουν μια σακούλα μέντες\. «Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό πόσες φορές πρέπει να κάνει αυτό ο Αδελφός Silas για να γεμίζουν οι τσέπες του μ’ αυτές τις μέντες για όλα εσάς τα παιδιά;» ρώτησε τον Dirk, τα μάτια του οποίου άνοιξαν διάπλατα με αυτήν την μικρή αποκάλυψη\. «Όχι, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ\. Αλλά μάλλον έπρεπε να αγοράζει ολόκληρη σακούλα κάθε εβδομάδα\! Είμαστε πολλά παιδιά στην εκκλησία\.» Πέρασε ένας ολόκληρος μήνας πριν ο Αδελφός Silas νιώσει αρκετά καλά για ν’ ανέβει ξανά στην εκκλησία\. Όταν ήρθε, τα μάτια του Dirk άστραψαν από τη θέα του\. Στο τέλος της λειτουργίας, ο Dirk έμεινε λίγο πίσω πριν τον πλησιάσει\. Για να είμαστε ειλικρινείς, ένιωσε λίγο ντροπαλός\. Όμως καθώς έβλεπε τα άλλα παιδιά να παίρνουν τις μέντες τους και έβλεπε τον αναμφισβήτητο σπίθισμα στα μάτια του Αδελφού Silas καθώς τις μοίραζε, ο Dirk έγινε πιο θαρραλέος\. Ένωσε κι αυτός το πλήθος\. «Χαίρομαι που αισθάνεστε καλύτερα, Αδελφέ Silas\. Μου λείψατε», ομολογήθηκε ο Dirk καθώς κοίταξε το πρόσωπο του ευγενικού κυρίου\. «Κι εγώ το ίδιο\! Είναι πολύ ωραίο να είμαι πάλι εδώ\. Μου έλειψε πολύ», απάντησε ο Αδελφός Silas, βάζοντας απαλά το χέρι του στον ώμο του Dirk καθώς μιλούσαν\. Έπειτα έβγαλε μια μέντα από την τσέπη του γιλέκου\. Μια Lifesaver, για να είμαστε ακριβείς\. Και αυτή τη φορά, όταν ο Dirk είπε το ευχαριστώ του, ήταν με το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης και όχι μόνο με λόγια\.