# Moeders en gebed SUSTER TOT SUSTER Taal: af Skrywer: Regina Martin Huaral, Lima, Peru Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of The Remnant, Lente 2019, Nommer 1 Oorspronklike bladsye: 10–12 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Spring\-2019\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Lente 2019]() Dit was Dinsdagmiddag 2:30 nm\. “Señora\!” het ’n koor stemme van buite ons eiendomsheining uitgeroep\. “Maak die hek oop\!” “Wag net,” het ek teruggeroep\. “Dit is nog nie drie\-uur nie\.” Ontevrede gemompel het van die ander kant van die heining gekom\. Ek het na my huilende baba gedraai\. Ek het in die wiegstoel gaan sit om haar te voed en my oë toegemaak om elke stil oomblik voor die komende rumoer te geniet\. \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* Ons was skaars op die plaas gevestig toe die bure se kinders ons opgespoor het\. Hulle het opgedaag—sonder uitnodiging en sonder aankondiging, enige tyd van die dag—en so lank gebly as wat hulle wou\. Die eerstes het gou nog maatjies saamgebring om saam met die vreemdeling se kinders en speelgoed te speel\. Play\-Doh en bordspeletjies het hulle besig gehou, maar o, hoeveel lawaai kon tien kinders in ’n betonhuis maak\. Ná heelwat frustrasie het Ernest \(my man\) en ek uiteindelik met ’n plan vorendag gekom…\. Hulle kon twee middae per week kom, en nie vroeër as drie\-uur die middag opdaag nie\. Op Dinsdae kon hulle vir aandete bly, maar op Donderdae moes hulle teen 6 nm\. vertrek\. Ons het ook ander reëls gehad…\. Ons kinders moes binne sig\- en hoorafstand van my bly wanneer hulle saam met die bure se kinders speel\. En GEEN toe deure nie\. Tog het vrae in my kop bly knaag\. *Is dit ’n goeie ding of ’n slegte ding? Gaan ons later spyt wees? Wat as hulle ’n slegte invloed op ons kinders het?* My vrae het ’n gebed geword, iets waaroor God die afgelope maande nogal baie by my gehoor het\. *Here, gee my vandag wysheid en geduld met hierdie kinders\. En as hulle ’n slegte invloed op ons kinders het, Here, wys dit asseblief aan ons voordat ons kinders skade ly\.* Maar wat ’n geleentheid\! Dit was een manier waarop ek die wêreld kon bereik terwyl ek ’n tuisblyma was… Ek het vir hulle Bybelverhale gelees\. Ek het hulle geleer dat hulle grootmense moet respekteer en gehoorsaam\. Ek het vir hulle gesê dat hulle my moes gehoorsaam, net soos daar van my kinders verwag is\. Ek het gewaarsku dat oortreders huis toe gestuur sou word\. Zinnia het my nie geglo nie, totdat sy eendag ongehoorsaam was en weggestuur is\. Ek glimlag nou wanneer ek dink aan die klein moeilikheidmaker wat op die buurman se muur gesit en oor die muur na ons plaas geloer het, waar haar niggies gelukkig gespeel het\. Een keer was genoeg om haar dit te leer; daarna het Zinnia gehoorsaam\. \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* “Señora\!” Zinnia se stem het my mymeringe onderbreek\. “Is dit al drie\-uur?” Ek het een oog oopgemaak om na die horlosie te loer—2:47\. “Nog nie heeltemal nie\!” het ek by die venster uitgeroep\. Ek het die baba in die loopring gesit en kombuis toe gegaan\. Wat sou ek hulle vanaand gee om te eet? \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* “Zinnia, ek moet in jou handsak kyk voordat jy huis toe gaan\.” Dit was weer Dinsdagaand, etlike maande later\. Sedert Zinnia ’n handsak begin saambring het wanneer sy ons besoek, het verskeie klein goedjies verdwyn\. Vanaand sou ons uitvind of ons vermoedens reg was\. Zinnia se verskrikte oë het myne ontmoet\. “Net ’n oomblik, Señora\. Ek moet badkamer toe\.” “Jy kan badkamer toe gaan nadat ons in jou handsak gekyk het\.” “Nee, Señora, ek kan nie wag nie…,” Haar stem het weggesterf terwyl sy badkamer toe gehardloop het\. Ek het gesug\. Natuurlik sou haar handsak leeg wees wanneer sy terugkom\. Toe ek later daardie aand die badkamer deursoek, het ek hier en daar weggesteekte skatte ontdek\. ![’n Waterverfillustrasie van hande wat in gebed saamgevou is]() “Kom ons gesels ’n bietjie, Zinnia,” het ek die volgende week voorgestel\. Zinnia het op die bed gesit en die knope van die gare op die sprei gedraai; haar oë was afwerend en bang\. My hart het na die dierbare meisie verlang\. Haar ma het jare tevore vertrek om in ’n ander land te gaan werk en die meisies by hulle ouma agtergelaat\. “Ek gee nie om oor daardie goed wat jy gesteel het nie, Zinnia,” het ek begin\. “Maar dit is ’n gewoonte wat jy nie wil aankweek nie\. God gee vir jou om…\.” Dit was die laaste keer dat Zinnia, haar suster en hulle niggies by ons opgedaag het\. “Ons ouma laat ons nie meer kom nie,” het hulle verduidelik\. Miskien was dit Ouma; ek dink dit was God\. Ons het baie gebid dat Hy dit duidelik sou maak as hulle besoeke skadelik vir ons kinders was en as hulle moes ophou kom\. My hart was verskeur tussen liefde vir die bure se kinders en die beskerming van ons eie kinders\. Dit was die manier waarop God gekies het om te antwoord\. “Dankie, God,” het ek gebid\. “Ons sal dit as u antwoord aanvaar en hulle nie weer nooi nie\. Stuur hulle weer hierheen as U wil hê hulle moet terugkom\.” \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* Etlike jare het verbygegaan\. Nou was dit Jon, ’n seun van die bure, wat gereeld by ons huis kom kuier het\. “Kan hy elke dag ná skool na julle huis toe kom?” het sy ouers gevra\. “Ons wil hê hy moet goeie dinge leer, in plaas daarvan om saam met die seuns in ons buurt te speel\.” Hmm\. Moet ons dus die seun grootmaak terwyl albei ouers werk? “Hy kan Dinsdag\- en Donderdagmiddae kom,” het Ernest besluit\. “Dit is die dae wanneer ek meer dikwels by die huis is\.” Jon het getrou Dinsdag\- en Donderdagmiddae opgedaag\. Die probleem was dat Ernest nie daar kon wees nie\. Ander verantwoordelikhede en verpligtinge het telkens opgeduik en hom verhinder om daar te wees soos hy graag wou\. Ek wou nie by my man aanhou neul nie… Hy wou werklik graag by die huis wees en saam met die seuns werk\. Moes ek iets sê of nie? Dit het nie ideaal gelyk om ’n ongelowige seun ure lank saam met ons seun, ’n nuwe Christen, te laat werk nie\. Ek het my vrae wel met Ernest bespreek, maar meestal het ek dit ’n saak van gebed gemaak\. Jon het opgehou kom\. Ek was verbaas\. Ek het met Jon gevoel, maar tog het ek God weer vir sy antwoord gedank\. \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* “Hoe kan ek na my bure se kinders uitreik sonder om my eie kinders in gevaar te stel?” het ’n vriendin onlangs gevra\. Sy het na ’n nuwe omgewing verhuis en moet nou die uitdaging hanteer van bure se kinders wat by hulle kom kuier\. Daar is geen eenvoudige antwoorde nie\. Ek het ontdek hoe noodsaaklik gebed is, en hoe getrou God is om te antwoord wanneer ons Hom om wysheid aanroep\. Sy antwoord aan ander kan heel moontlik verskil van wat Hy vir ons bewerk het\. \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* ’n Ander suster het my toestemming gegee om hulle ervaring van omgang met bure se kinders te deel: Alex en sy ma woon oorkant die straat van ons af en het kort ná ons hierheen verhuis het, kerk toe begin kom\. Alex het byna elke dag oorgekom en ons seuns gou Spaans geleer\. Aanvanklik het die seuns sy besoeke gevrees, maar hulle het gou goeie vriende geword\. Ná ’n ruk het ’n ander buurseun, Nilton, soms begin kom, en ons het gedink hy lyk ordentlik genoeg\. Toe het ’n derde seun, José, eendag saamgekom\. Ek het ’n besliste ongemaklike gevoel gekry\. Ek het ’n tydsbeperking gestel, maar kon eenvoudig nie die ongemaklike gevoel van my afskud nie\. Daarom het ek besluit om die hele tyd buite te werk terwyl hulle daar was, al het ek gedink ek het nie tyd nie\. Ek het naby hulle gewerk, dinge dopgehou en gedink alles is reg\. Dit het gelyk asof hulle net lekker saam speel, daarom was ek verbaas toe hulle huis toe gaan voordat die tyd verstreke was\. Dit was nie lank nie of my seuns het huilend ingekom; hulle het so sleg gevoel oor wat gebeur het\. Alex het hulle gevra om ’n briefie vir sy meisie af te lewer, want sy ma sou nie daarvan hou as hy dit doen nie\. Een van die ander seuns het vir hulle vertel wat hy agter die bosse by die openbare skool doen sodat hy nie uitgevang word nie\. Hulle het probeer om my seuns te laat belowe dat hulle my nie sou vertel nie\. Hulle het nie belowe nie, en ek was so dankbaar\! Maar hulle was baie ontsteld omdat hulle gedink het Alex sou nie meer hulle vriend wees nie\. Ek en my man het met die seuns gepraat en hulle verseker dat hulle die situasie reg hanteer het deur nie te belowe om geheime te bewaar nie\. Binne ’n uur het Alex se ma kom kuier en ons het haar daarvan vertel\. Sy was baie ontsteld dat haar seun probeer het om ’n briefie te laat aflewer en het die saak later met haar seun hanteer\. Ek was bly dat die ontluikende verhouding tussen hom en die buurmeisie gestuit is voordat dit verder gegaan het\. Alex se vriendskap met ons seuns het voortgeduur, maar die ander twee seuns het agtergekom dat ons seuns ons van hulle vertel het en het daarna jare lank nie weer kom kuier nie\. José het onlangs ons agtjarige seun gevra of hy by sy huis kan kom speel\. Ek het nee gesê\. Sy ouma het ’n paar dae later, aanstoot geneem, kom kuier en gesê dat José baie hartseer daaroor was\. Ek het verduidelik dat ek voel ek moet altyd by my seuns wees as hy sou kom kuier, want hy het een keer probeer om ons seun saam met hom ’n elektroniese oorlogspeletjie te laat speel\. Die ouma het verstaan en was hartseer dat haar kleinseun ’n slegte invloed was\. Sy wou die beste vir hom hê\. Ons het hom na Sondagskool genooi, maar hy wil nie gaan nie\. Ek hoop net dat ons altyd so ’n verhouding met ons kinders kan hê dat hulle vrymoedig na ons toe sal kom en nie sulke situasies vir hulleself sal hou en skuldig sal voel nie\. \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* Wyse ouers probeer gevaar, maar nie moeilikhede nie, uit hulle kinders se pad verwyder\. Ek was onlangs verstom toe ek Rigters 3 lees en ontdek dat God wou hê dat sommige vyandelike nasies in die land Kanaän moes agterbly\. Waarom? Hy wou hê dat ouers hulle kinders oorlogvoering moes leer \(v\. 2\)\. Die kinders van Israel het eerder vriende gemaak met die vyandelike nasies en ondertrouery begin\. “Dit voel asof ons hier op die sendingveld nader aan die wêreld leef,” het ’n suster vertel\. Ons kinders word, so te sê, op die voorste linies groot\. Dit kan positief wees\. Hulle kry dikwels die geleentheid om “met die vyand in die poort te spreek”, waar hulle gevra word wat ons glo en waarom\. Maar wanneer ouers nalatig is, of hulle kinders opstandig is, kan hierdie nouer omgang met die wêreld tragiese gevolge hê\. Terwyl ons ons in gebed tot God vir ons kinders wend, moet ons ook met hulle ’n band bou\. *Geen streng veiligheidsreëls kan ’n hegte verhouding met jou kind vervang nie\.* Die ma van ’n kind wat mishandel is, het gesê: “Die enigste manier waarop jou kind jou sal vertel wat aangaan, is as julle ’n hegte verhouding het\.” Ek raak oorweldig wanneer ek aan ons vyand en my eie ontoereikendheid as ma dink\. Skielik word ek aangegryp deur die dringendheid om te bid oor dinge wat nooit by my opgekom het toe ons kinders nog klein was nie\. Daar is gevalle van mishandeling rondom ons; soms selfs in ons midde\. Ek bid vir ons kinders se beskerming teen die boosheid wat hulle omring en teen dit wat in hulle harte opkom\. Ek bid dat hulle nooit iemand anders se reinheid sal skend nie\. Ek bid vir reinheid by die huweliksaltaar, vir hulle sowel as hulle toekomstige huweliksmaats\. Ek bid dringend, maar met vertroue\. Want dit weet ek: God het ons kinders lief—Hy gee selfs meer om vir hulle reinheid en beskerming as ons as ouers—Hy verlang daarna dat ons saam met Hom sal werk om hulle groot te maak as getroue dienaars van Hom—En Hy wil Homself sterk betoon ten behoewe van nederige ouers wat tot Hom roep terwyl hulle soldate in vyandelike gebied oplei\. *Want die oë van die HERE deurkruis die hele aarde om dié te help wat met hulle hele hart aan Hom toegewy is… –2 Kronieke 16:9\.*