# Lesse uit Tweede Kronieke 20 SUSTER TOT SUSTER Taal: af Skrywer: by Sheryl Zeiset Lebanon, PA Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of the Remnant, Winter 2022, Nommer 4 Oorspronklike bladsye: 26–27 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Winter\-2022\-Remnant\-web\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Winter 2022]() Jehoshafat was in die moeilikheid\. Hy het so pas die nuus gehoor dat ’n geweldige menigte op pad is om teen hom te veg\. Op daardie oomblik het hy gedoen wat ons almal natuurlik doen wanneer ’n menigte probleme teen ons opkom\. Hy was angstig\. Hoe goed ken ek die gevoel van vrees, die benoudheid wat soms my hart gryp\. Soms is dit die groot dinge, soos verkeerd verstaan en misbruik word, of die vrees en pyn van siekte, of die dood van ’n geliefde\. Soms is dit klein dinge, soos eensaamheid op ’n Sondagmiddag\. *Dit is nie gerieflik nie, God, en ek is bang\.* *Jehoshafat het sy vrees ter syde gesit, homself toegelê om die Here te soek, en het ’n vas afgekondig deur die hele land van Juda – verse 3\.* Selfs in hierdie skynbaar onmoontlike situasie waar duisende mans op pad was om hom en sy volk te vernietig, het hy voor die Here neergeval en Sy volmaakte, almagtige heerskappy erken\. *En hy het gesê: HERE, God van ons vaders, is U nie God in die hemel nie? Heers U nie oor al die koninkryke van die heidene nie? Is daar nie krag en sterkte in U hand nie, sodat niemand U kan ondermyn nie? –verse 6\.* Die keuse is myne\. Ek worstel met my eie vrese gedagtes, keer dit oor en oor in my gedagtes asof ek hoop om die situasie met my gemors en bangsiende mengsels te verander\. Vasklou aan my vrees gee vir my ’n gevoel van beheer\. Maar dit maak my van binne uit dood, selfs al word die gevreesde “wat as”\-scenario’s nie werklik nie\. Uiteindelik los ek dit en val uitgeput by my Here se voete, en my hart eggo die woorde van Jehoshafat, die koning van Juda\. In nederige smeekgebed erken Jehoshafat hulle swakheid en behoefte aan God se krag\. *O ons God, sal U hulle nie oordeel nie? Want ons het geen krag teen hierdie geweldige menigte wat teen ons kom nie; en ons weet nie wat om te doen nie; maar ons oë is op U gerig\. –verse 12\.* *Ja, God, ek is niks in die groot prentjie van dinge nie\. Ek het geen krag nie, nie eers om die vrugbare werker in U koninkryk te wees waarvan ek altyd gedroom het nie\. Ek kan nie hierdie stryd voer nie\.* Jehoshafat het besef dat hy alleen, as een man, geen krag gehad het nie\. Hy het al die mense van Juda bymekaar geroep, *En heel Juda het voor die HERE aangestaan, met hulle klein kinders, hulle vroue en hulle kinders –verse 13\.* Hulle het die krag van eenheid geken\. Terwyl hulle voor die Here gestaan en gewag het dat Hy sou spreek, het die Gees van die Here neergedaal en God het vir hulle die woorde van hulp en hoop gegee waarna hulle so wanhopig was\. *…Moet nie vrees of bevrees wees weens hierdie geweldige menigte nie; want die stryd is nie julle s’n nie, maar God s’n –verse 15\.* Dikwels probeer ek my gevegte binne myself voer in plaas daarvan om myself bloot te maak aan ander\. Maar sodra ek ander in my lewe en in my stryd nooi, vind ek God se krag deur Sy mense\. Wanneer ons verward en ontgoocheld is, het ons die mense van God nodig\. Wanneer ons almal saam bid, sal ons ’n antwoord op ons gebed vir leiding ontvang\. Jehoshafat het die volgende opdrag van God gehoor\. *Môre, gaan julle teen hulle af … Julle sal nie nodig hê om in hierdie stryd te veg nie: stel julle neer, staan stil, en sien die heil van die HERE … vrees nie en wees nie ontsteld nie; môre gaan uit teen hulle: want die HERE sal by julle wees –verses 16\-17\.* Hierdie woorde vertroos my hart\. Dikwels is die maklikste ding om te doen om dinge reg te stel, vinnig ’n oplossing te vind om myself uit hierdie benoudheid te kry, om myself te probeer oortuig dat alles goed sal wees\. Maar God sê vir my hart om stil te sit sonder vrees en Hom die geveg te laat voer\. Dit verg meer geestelike spierkrag as al die aksie, al die doen en al die bekommernis; en tog bereik dit soveel meer\. *En Jehoshafat het sy kop gebuig en sy gesig tot die grond neergeslaan: en al Juda en die inwoners van Jerusalem het voor die HERE geval en hom aanbid –verse 18\.* As ek gehoorsaam is en vertrou in plaas van bekommer en stil sit in plaas van om in die middel van dinge te spring, sal ek sien dat God wonders doen\. Nee, nie altyd om my omstandighede te verander of al die moeilike dinge weg te neem nie, maar Hy doen ’n wonder in my eie siel wat my fokus en houding verander\. En dit laat my aanbid, want dit is ’n wonder wat net die almagtige, al\-kragtige God kan doen\. Dink jy hulle het daardie nag slaap gekry? Hulle het geweet ’n vreesaanjaende leër was op pad om hulle te vernietig en tog… hulle het God hoor spreek\. Miskien was daar ’n blye verwagting in hulle harte en ’n gretige spanning om te sien hoe God hierdie stryd sou wen\. Wanneer ek leer om vertroue te beoefen in die klein dinge en die groot dinge wat in my lewe opstapel, sal ek gou leer om ’n hart van opgewonde verwagting te hê, omdat ek weet Hy gaan iets doen\! Hy gaan vir my ’n uitweg gee\. Selfs as die ergste gebeur, sal Hy my hart die weg van vrede wys en Hy het belowe om deur alles by my te wees\. En ná alles is die uiteindelike oorwinning reeds behaal, so wat het al hierdie oortredings regtig met my vrede en vreugde te doen? Niks\. Die oggend het aangebreek; dit was die dag wat God vir hulle gesê het om uit te gaan teen hierdie vyande\. Hulle het sonder uitstel opgestaan\. Hulle het almal geweet dat gehoorsaamheid van die hoogste belang was om daardie dag God se seën te ontvang\. En toe hulle uit die stad uitgaan, het Jehoshafat hulle aangespoor\. En hulle het vroeg in die oggend opgestaan, …en toe hulle gegaan het, het Jehoshafat gestaan en gesê, …Glo in die HERE julle God, en julle sal gevestig wees; glo sy profete, en julle sal voorspoedig wees\. En… hy het sangers aangestel vir die HERE, wat die skoonheid van heiligheid moes loof, terwyl hulle voor die leër uit optrek… –verse 21\-20\. Hy het sangers aangestel om te sing terwyl hulle gegaan het, en aan almal en aan die vyandige leër te verklaar dat hulle aan die Here se kant was\. Ek sou graag die groot leër uit die stad sien uitgaan, singende\. Hulle het ’n afskrikwekkende taak voorgehad wat die sterkste man sou doen bewerig, maar hulle het gesing\. *En toe hulle begin sing en lof loof, het die HERE ’n \[oorval\] gestel teen die kinders van Ammon en Moab … wat teen Juda gekom het; en hulle is geslaan …en elkeen het gehelp om die ander te vernietig –verses 22\-23\.* Die mense van Juda het na hulle wagtorings gegaan en met verstomming gesien dat hul vyande mekaar vernietig het, en hulle het niks anders gesien nie as ’n leër dooie liggame\. Wanneer ’n vreesaanjaende stryd teen my opgerig word, kan ek steeds die besluit neem om te vertrou en te sing\. Sing is ’n doelbewuste daad van aanbidding; dit herinner ons eie siel en die siele van almal wat luister dat die Here, Hy is God\. Hy is Die Een wat totaal beheer het oor my omstandighede, my klein wêreld en al sy probleme\. Skielik is die vyande dood\. Die omstandighede mag nie verander het nie, maar die stryd is klaar in my siel\. Die leër van Juda het die volgende drie dae spandeer om die rykdomme en buit van die dooie liggame van hul vyande in te samel, so veel dat hulle dit nie alles kon wegdra nie\. Verstommend\! Maar dit is hoe dit elke keer gaan\. My gees baat by die moeilike dinge wat ek suksesvol deurstaan\. Elke oorwinning stel my in staat om ‘buit’ in te samel wat my die res van my lewe sal bevoordeel\. My hart is vol seën, vol sorg en gedra word deur ’n Hemelse Vader\. Die “legers van Moab en Ammon” het seën gebring in plaas van verwoesting\. Hulle het weer huistoe gekom in Jerusalem, singende, met harpe en trompette, oorlaai met al hulle buit\. Die vrees van God het op al die koninkryke van die land geval toe hulle gehoor het hoe God hierdie groot stryd gevoer het; toe het Jehoshafat se gebied stil geraak\. Vrede het gehersk\. Die vrede om te weet dat alles wat ek regtig nodig het God is en Sy werking in my lewe is die uiteindelike vrede\. Hierdie gebroke wêreld kan allerhande pyn, siekte en teleurstellings bring, maar God bring rus aan die hart wat eens so vol gewoel en vrees was\. Daar is rus rondom, en al die “koninkryke van die land” sal verbaas en nuuskierig wees oor die krag wat in ons is, want dit is die krag wat niemand kan ewears nie—die krag van ons wonderlike God\. ![’n Gloeiende lantern op ’n sneeupad snags]() ## Tydskrifverwysing - [’n Gloeiende lantern op ’n sneeupad snags](): AdobeStock\.com