# Van die redakteur Van die redakteur Taal: af Skrywer: Curvin L Wenger Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of The Remnant, Lente 2021, Nommer 1 Oorspronklike bladsye: 3, 33 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Spring\-2021\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Lente 2021]() ![]() Christelike liefdesgroete aan almal\. Die afgelope jaar en ’n half was op die een of ander manier vir die meeste mense uitdagend\. *Ag, my broeders, ag dit louter vreugde wanneer julle in allerhande versoekinge val; omdat julle weet dat die beproewing van julle geloof lydsaamheid bewerk\. Maar die lydsaamheid moet tot volle verwerkliking kom, sodat julle volmaak en sonder gebrek kan wees en in niks tekortskiet nie – Jakobus 1:2\-4\.* Ons vertrou dat, ongeag wat elkeen van julle moes deurmaak, julle innerlike motivering weerklink in die woorde van die apostel Paulus: *… want ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is\. Ek weet om verneder te word, ek weet ook om oorvloed te hê; in elke opsig en in alle dinge is ek onderrig: om versadig te wees sowel as om honger te ly, om oorvloed te hê sowel as om gebrek te ly\. Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee\. – Filippense 4:11\-13\.* Terwyl ons reeds byna halfpad deur nog ’n jaar is, staan ek stil om te oorweeg hoe die tyd teen ’n steeds vinniger tempo verbygaan\. Vir baie was die afgelope 16 tot 18 maande nogal uitdagend, aangesien die Covid\-19\-pandemie en die nagevolge daarvan steeds verwoesting saai met alles wat vroeër as normaal beskou is\. Vir ons het sommige van hierdie nagevolge dit bemoeilik om hierdie uitgawe van die tydskrif betyds uit te kry\. Ons vra om verskoning\. Dinge is egter weer op koers, sodat ons die volgende uitgawe binne die volgende paar maande kan uitbring en so weer ons normale skedule kan hervat\. Ek sien die pandemie en die nagevolge daarvan as baie soortgelyk aan een groot verkeersknoop\. Aanvanklik ry baie voertuie redelik vlot teen die spoedgrens\. Geleidelik sluit al hoe meer voertuie by die verkeersvloei aan, totdat die snelweg taamlik oorvol raak\. Tog bly die verkeer steeds ongehinderd beweeg totdat een voertuig skielik skerp rem en uitswaai om puin op die pad te vermy\. Onmiddellik ontstaan daar ’n rimpeleffek of domino\-effek, wanneer elke voertuig rem om te keer dat hy teen die een voor hom vasry wat pas gerem het\. Ek het gesien hoe hierdie soort situasie verkeer oor ’n myl of meer laat stop\-en\-ry, terwyl die verkeer tot kruipspoed vertraag; en sodra elke voertuig uiteindelik verby die voorwerp wat die probleem veroorsaak het, is, kan hulle weer versnel tot hul vorige spoed\. Dit lyk asof dieselfde met ons wêreld se ekonomieë, plaaslik sowel as wêreldwyd, gebeur het, maar op ’n veel, veel groter skaal\. Eers het die sluitings gekom, plaaslik sowel as nasionaal, wat veroorsaak het dat ondernemings produksie en verkope verloor het\. Toe ondernemings heropen en hul werkers siek begin word het, het verdere produksie verlore gegaan\. Skielik het baie vervaardigers agter geraak met hul voorraadreserwes, en dit het daartoe gelei dat hulle nie meer in staat was om aan die vraag te voldoen nie\. Aangesien soveel van ons wêreld se ondernemings handel op ’n wêreldwye vlak ontwikkel het, is daar baie produkte wat nie te koop beskikbaar is nie, terwyl vervaardigers wag dat die “maatskappy oorsee” weer genoeg voorraad het om aan die wêreldwye vraag te voldoen\. ’n Verdere probleem wat onlangs ontstaan het, is dat die groot wanbalans tussen aanbod en vraag wêreldwyd die aankoopkoste van baie produkte die hoogte laat inskiet het, wat by sommige ekonome vrese vir ’n wêreldwye krisis weens inflasie laat ontstaan het\. Waar laat dit die kerk? Dit lyk asof die “vyand van ons siele” hierdie wêreldwye gebeurtenis gebruik het om kerke oral op baie vlakke te laat sukkel\. Op my boekrak het ek ’n boek met die titel Conscience in Crisis, wat oor kerkgeskiedenis handel\. Hierdie boek ondersoek spesifiek die stryd van die “vredeskerke” in koloniale Amerika\. Een van die sleutelpunte waarop die boek fokus, is dat die wêreldgebeure van daardie tydperk die fondamente van hul geloof en praktyk geskud het\. Dit het veroorsaak dat die kerke se gesamentlike gewete ’n ongekende krisisvlak moes trotseer, waaruit baie individue nooit gekom het nie\. Sommige het die geloof prysgegee, sommige het opgehou kerk toe gaan, en sommige het hul kerk verlaat en na meer wêreldse kerke begin gaan\. En diegene wat oorgebly het, het deur baie kwessies heen aansienlik gesukkel voordat hulle weer as stabiel beskou is\. ## Ons perspektief is belangrik Wanneer ek aan die woord perspektief dink, is die definisie wat ek gebruik: *’n bepaalde houding teenoor, of manier om, iets te beskou; ’n standpunt*\. Dit is soos die voorskrif van die ***bril*** voor ons oë wat veroorsaak dat ons dinge op ’n verwronge manier of met ’n helder 20/20\-sig sien\. Of dit is soos om ’n ***filter*** in jou rekenaar of in jou voertuig se enjin te gebruik, wat net dit deurlaat wat vooraf bepaal is toegelaat behoort te word\. Ons perspektief is dus soos ’n *filter* of ’n *bril*\. Ons perspektief word deur baie dinge gevorm: die manier waarop ons as kinders opgelei is, die rolmodelle wat ons gedurende ons vormingsjare gekies het om na te volg, die leesstof wat ons opgeneem het, die geestelike mentors aan wie ons ons harte oopgemaak het, en die mense met wie ons deur ons lewe bevriend geraak het\. Ons perspektief bepaal ook hoe ons situasies beskou, hoe ons met God omgaan, hoe ons sonde en verlossing sien, en hoe ons op vriende sowel as vyande reageer\. ![’n By op ’n wit blom]() In ons wêreld vandag is daar baie perspektiewe wat almal om ons trou meeding\. Daar is talle “spesiale belange”\-groepe wat luidkeels om ons steun vir hul saak vra\. Daar is rassistiese diskriminasie aan albei kante van die saak\. Daar is stemme wat “onreg\!” uitroep in ’n poging om steun en ’n voordeel bo hul teenstanders te verkry oor stemreg, die eerlikheid van die verkiesingsuitslae, en verlangde wetgewende veranderinge aan die regstelsel en die Grondwet\. Hoewel daar nog altyd verskeie kante aan ’n saak was, was daar gewoonlik ’n poging om ter wille van almal saam te werk\. In die afgelope aantal jare lyk dit egter of talle kwessies baie verdelend geword het, tot die punt waar mense in twee kampe gepolariseer word\. Die magsbalans in die regering swaai heen en weer van die een kant na die ander\. Hierdie polarisasie het bitterheid en woede laat opbou en het in sommige gevalle in geweld en vandalisme uitgebreek\. In ander gevalle het dit daartoe gelei dat normaalweg redelike mense hul humeur verloor en impulsiewe, reaktiewe besluite neem wat glad nie by hulle pas nie\. Wat is ons perspektief as kerk te midde van al hierdie chaos en verwarring? Bly ons standvastig daarin om God en sy Woord toe te laat om ons perspektief te vorm en te slyp sodat dit met sy perspektief ooreenstem? Of het ons toegelaat dat die druk van die een of ander groep maats ons van koers af begin dwing in ons wandel as vreemdelinge en pelgrims? Ek het berigte gehoor van sommige kerke in ander dele van die wêreld wat deur hul plaaslike regering onder druk geplaas word om nie vir gemeenskap en gesamentlike aanbidding bymekaar te kom nie\. Daar is gesinne wie se gewete hulle daartoe lei om die regering te gehoorsaam deur maskers vir ’n lang tyd te dra en fisiese afstand te handhaaf\. Individue het moedeloos geraak\. Gesinne het geïsoleerd geraak\. En kerke het deur die een kwessie ná die ander gesukkel in hul pogings om vrede onder die broeders te handhaaf\. In gesprekke met mense wat nie gereeld kerk toe gaan nie, of wat ’n “sterwende” kerk, ’n “ouer” kerk of ’n “klein plattelandse” kerk bywoon, het ek hulle heelwat dinge hoor vertel oor die kerke van die konserwatiewe Anabaptistiese oortuiging\. Hierdie mense is verwonderd oor die manier waarop ons mekaar gereeld help, en ook wanneer ’n tragedie toeslaan\. Hulle kan nie begryp hoe groot ons troues en veral ons begrafnisse is nie\. Hulle verstaan nie hoe ons kinders saggeaard is en respek vir ander toon nie\. Laat ons ag slaan en wysheid gebruik terwyl ons voortgaan om die uitdagings van die dae wat kom, die hoof te bied\. Vanuit my beperkte perspektief glo ek dat die langdurige dra van maskers en die handhawing van fisiese afstand ten koste van normale aanbidding, soos ons die Skrif verstaan dit leer, uiteindelik ’n negatiewe rimpeleffek op ons as gelowiges sal hê\. Baie jare gelede, toe ek betrokke was by die leer van die “beradingsmodel”, is daar gesê dat dit baie kommerwekkend en skadelik vir interpersoonlike verhoudings is AS iemand \(figuurlik gesproke\) ’n “masker” dra\. Nadat ek die langtermyngevolg daarvan oorweeg het dat iemand \(letterlik gesproke\) ’n “masker” dra, glo ek dat dit net soveel, en selfs meer, skade aan interpersoonlike verhoudings SAL berokken\. Daar is iets besonders daaraan om met broers en susters in die geloof te kuier wanneer jy hul hele gesig kan sien\. Sonder dat ons dit besef, lees ons lyftaal en gesigsuitdrukkings, wat ons help om gedagtes te verstaan en oor te dra wanneer ons met mekaar kommunikeer\. Daarom is dit my persoonlike mening dat die langdurige dra van maskers en die handhawing van fisiese afstand deur ’n plaaslike kerk uiteindelik die peil van geestelike lewe en ywer sal afbreek, tot op die punt dat daardie plaaslike gemeente eendag nie meer sal uitstaan tussen al die ander naamchristene rondom hulle nie\. Mag God elkeen seën\. Mag ons nie die geestelike stryd opgee nie\. Mag ons ons oë altyd gevestig hou op ons Vader, ons Verlosser en ons ewige tuiste\. Curvin L Wenger ## Tydskrifverwysing - [’n By op ’n wit blom](): Unsplash\.com