# Kerk en koninkryk Kwesties waarmee die kerk te kampe het Taal: af Skrywer: by Wendell Heatwole Olar, SC Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of The Remnant, Lente 2021, Nommer 1 Oorspronklike bladsye: 14–17 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Spring\-2021\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Lente 2021]() ## Redakteursnota: Dit wil voorkom asof daar oor die afgelope paar jaar ’n verskuiwing plaasvind oor ’n verskeidenheid bepaalde kwessies onder sommige konserwatiewe Anabaptiste\. Hierdie verandering in denke en praktyk vind nie in ’n vakuum plaas nie; ons volg eenvoudig die leier\. Wanneer ons hierdie saak verder begin ondersoek, besef ons gou dat hierdie selfde verskuiwing oor geloofs\- en praktyksake al ’n geruime tyd in die breër evangeliese gemeenskap aan die gang is\. Laat ons stilstaan en oorweeg of ons God se Woord volg, of die invloed van mense\. Sommige Anabaptiste raak ontevrede met ’n tradisionele kerkstruktuur en neig daarom na “selgroepkerk”\- of “huiskerk”\-modelle\. Ander reageer op oorheersende en gesaghebbende kerkleierskap uit hul verlede en begin ’n meer demokratiese funksionering van die kerk beklemtoon\. Dan is daar diegene wat wegbeweeg van die klem op ’n “plaaslike” kerkverband en eerder fokus op ’n “universele” of “wêreldwye” kerkverband\. Nog ander het nie ’n probleem met wat as “normale” kerk beskou word nie; hulle is eerder die soort mense wat moeg raak vir die “outydse” en die “vervelige”\. Hierdie mense verwelkom “nuwe idees” wat in hedendaagse boeke en by verskeie konferensies regoor die land aangebied word\. Hierdie konferensies is nie almal inherent verkeerd nie, en hulle verkoop ook nie almal “nuwe” interpretasies nie; tog is daar sommige wat “vars” idees uit “eksterne” bronne inbring in die hoop dat dit “nuwe lewe” sal bring in die gebrek aan ywer binne die “normale”\. ’n Ander gebied waar ’n verskuiwing plaasvind, is die fokus op die Evangelies terwyl spesifieke leringe in die Briewe geïgnoreer word\. Sommige mense beklemtoon dat ons “net Jesus moet volg”, sonder om toe te laat dat die leringe van die apostels die toepassing van Jesus se leringe verder toelig\. Ander lig die “Bergrede”, die “rooi\-letter\-Skrifgedeeltes” of die wandel in die “voetspore van Jesus” uit, sonder om te besef dat ’n tipiese gevolg van hierdie fokus is dat spesifieke leringe in die Briewe oor die praktiese funksionering van die kerk en die Christelike lewe weggelaat word\. Sommige hiervan sluit in: …vermaan mekaar elke dag… –Hebreërs 3:13, Die hele Skrif … is nuttig tot lering, tot weerlegging, \[en\] tot teregwysing… –2 Timoteus 3:16, en die feit dat ons versigtig moet wees omdat Satan en sy agente hulleself sal verander …in apostels van Christus en hulle sal voordoen as …’n engel van die lig –2 Korintiërs 11:13\-14\. Sommige mense glo dit is verkeerd vir geestelike gesagsdraers om “toesig daaroor te hou”, of om duidelike vermaning van die kansel af te gee\. Hulle deins terug vir kerke met geordende leiers, of hou nie van die gedagte aan geestelike gesagsdraers in hul lewens nie\. Ander voel dat hul kerk nie veel het om te bied nie en woon daarom verskeie groepgeleenthede by saam met ander van “dieselfde kosbare geloof” \(wat glo soos hulle\), en ontwikkel so ’n onsamehangende geestelike liggaam van mense uit baie verskillende plaaslike kerke wat by groot geleenthede saam kuier\. Hierdie gelowiges laat dikwels toe dat iemand buite hul plaaslike kerkgemeenskap hul geestelike raadgewer word, en voel so geregverdig om nie lojaal aan hul kerkleiers tuis te wees nie\. Hulle begin glo dat die tradisionele Anabaptistiese manier van kerkwees “nie meer is soos dit was nie” of “nie ooreenstem met die vroeë kerk nie”\. Hulle glo dat ’n gestruktureerde kerk die plaaslike gemeentes doodsheid bring, ongeag die feit dat die Briewe duidelike besonderhede oor kerkstruktuur en \-praktyk gee\. Baie van hierdie mense verkeer so nou in gesprek en gemeenskap met ander uit verskeie ander groepe en kerke, eerder as met hul eie tuiskerk, dat hulle nie besef dat hulle eintlik op ’n baie individualistiese manier funksioneer nie\. Hierdie manier om ’n eensame “plaaslike” Christen te wees, staan lynreg teenoor die “groepspiritualiteit” waarin ons Anabaptistiese voorouers uitdruklik geglo en wat hulle geleer het\. Nog ’n misverstand oor hierdie hele kwessie is dat daar ’n baie duidelike verskil is tussen die uitdrukking van die koninkryk **nou** en die koninkryk **in die toekoms**\. Onthou dat Jesus gesê het: “my koninkryk is nie van hierdie wêreld nie”; tog sal ’n uiterste fokus op koninkryk hierdie en koninkryk daardie Christene by verstek hierdie Waarheid laat ignoreer, terwyl hulle probeer om die koninkryk “op die aarde” en “nou” uit te druk\. Die volle uitwerking van Jesus se opstanding en hemelvaart in die lewe van ’n gelowige kan nooit ten volle verstaan word sonder dat die Briewe toegelaat word om die toepassing van die Evangelies of die Bergrede duideliker te maak nie\. Om bloot die woorde van Jesus in rooi ink te volg, sal ons nooit help om te weet hoe om deel te hê aan die “krag van Sy opstanding” of aan “die gemeenskap aan Sy lyding” nie\. Hiervoor het ons die balans van die res van die Nuwe Testament nodig\. Baie van hierdie punte sal hul eie volledige artikel vereis om al die nuanses uit te pluis, en ons beplan om dit te doen namate die Here steeds tyd daarvoor gee\. In die lig van dit alles het ons gevoel dat hierdie artikel ’n gebalanseerde, maar basiese inleiding tot die vele kwessies op die spel is, en ons het dit op grond van hierdie gedagtes gekies\. Curvin L Wenger ![Silhoeët van ’n kerk teen ’n sonsonderganghemel]() Toe Jesus Simon Petrus geseën het vir sy vaste belydenis dat Jesus *die Christus, die Seun van die lewende God is –Matteus 16:16,* het Hy twee oorkoepelende temas van die Nuwe Testament bymekaargebring: **die kerk** en **die koninkryk**—*…Ek sal my kerk bou … En Ek sal aan jou die sleutels van die koninkryk van die hemele gee… –Matteus 16:18\-19\.* Van toe af het Christus se volgelinge met uiteenlopende menings besin oor die betekenis en aard van die koninkryk, en die verhouding daarvan tot die kerk\. Jesus het sy prediking begin deur te verklaar dat die koninkryk van die hemele naby gekom het \(sien Matteus 4:17\)\. Deur die Evangelies heen was die koninkryk die samebindende tema van sy lering\. Trouens, die Skrif vermeld slegs twee geleenthede waarop Christus die kerk genoem het\. Die kerk, daarenteen, staan meer op die voorgrond in Handelinge, die Briewe en Openbaring\. Waarom hierdie verskil? Is daar ’n konflik of onversoenbare spanning tussen wat Jesus geleer en beklemtoon het en wat die apostels geleer het? Dit lyk asof daar die afgelope jare ’n groter belangstelling in en verwysing na **die koninkryk** in evangeliese kringe sowel as konserwatiewe Anabaptistiese kringe is\. Baie gebruik terme soos om vir die koninkryk te werk, die koninkryk op te bou, die koninkryk te laat groei, diens aan die koninkryk, koninkryksfinansies en selfs om die koninkryk te befonds\. Koninkryksteologie is as studiekursus aangebied, en die benaming Koninkrykschristen is geskep om ’n bepaalde soort Christen aan te dui—iemand wat Jesus se leringe glo en uitleef\. Onder baie konserwatiewe Anabaptiste het koninkrykstaal feitlik die taal verdring wat Eliza Hewitt gebruik het toe sy geskryf het: “***Laat ons stemme weerklink vir Christus en die Kerk***\.” Van die verskillende faktore wat hierdie hernude klem op die koninkryk onder sommige Anabaptiste aangewakker het, staan twee uit\. Albei hierdie bekommernisse weerspieël die invloed van Christene van buite die konserwatiewe Anabaptistiese tradisie, wat nietemin bely dat hulle die Bybel glo en wedergebore is\. 1. Die eerste is dat sommige mense blykbaar meer besorg is oor *om Bybels te wees* as oor *om Christusgelykvormig te wees*\. Ons, konserwatiewe Anabaptiste, kan ons op die Bybel beroep om al die regte leerstellings en standpunte te formuleer, terwyl ons lewens tekortskiet in die weerspieëling van die karakter en waardes van Jesus Christus, ons Here, die Een met wie ons beweer dat ons in ’n lewende verhouding verenig is\. 2. Die tweede saak behels ’n beheptheid met die daad van *gered word*, ten koste van *’n geredde lewe lei*; dit wil sê ’n lewe van gehoorsame dissipelskap, veral gehoorsaamheid aan juis die leringe van Jesus wat ons moet volg\. Hoewel die meeste konserwatiewe Anabaptiste bely dat hulle Christus se leringe uitleef, is ons nie immuun teen onverskillige dissipelskap nie\. Daar is mense binne die konserwatiewe Anabaptisme wat hierdie bekommernisse min of meer soos volg aanspreek\. Hulle sê dat evangeliese Christene wel in die persoon en werk van Christus glo, maar geneig is om op Paulus te fokus\. In die praktyk is hulle \(die evangeliese Christene\) meer besorg oor korrekte Bybeluitleg, teologiese stelsels en instemming met die regte oortuigings as oor gehoorsame Christelike lewenswandel, veral met betrekking tot die **moeilike** leringe van Christus\. Daarteenoor beweer hierdie Anabaptiste dat die koninkryk van God, wat Jesus ingelui het en die tema van sy lering was, die maatstaf behoort te stel vir die verstaan en uitleef van die Christelike lewe\. Gevolglik word die Evangelies \(en die koninkryk\) vir hulle die primêre sleutel tot die uitleg van die res van die Nuwe Testament\. Wat moet ons hiervan dink? Al doen breë veralgemenings nie reg aan die uitsonderings en voorbehoude nie, is die bekommernisse geldig, en bevat hierdie kritiek op ons evangeliese vriende ’n mate van waarheid\. Hierdie dinge het hul wortels in die denke van Augustinus \(354\-430\), in die ongebalanseerde Reformatoriese klem op regverdigmaking deur geloof, en in die werk van Johannes Calvyn\. Maar wat van die teenmiddel om hoofsaaklik op Christus en die koninkryk te fokus? Christus staan beslis sentraal in die uitleg van nie net die Nuwe Testament nie, maar eintlik die hele Bybel\. En dit is waardevol om daardie leringe van Christus voor te hou wat so dikwels opsygeskuif word, maar vereis word van enige kerk wat sy Naam waardig wil wees\. Ek wil egter drie waarskuwings of kritiese opmerkings gee oor die onvoorwaardelike aanvaarding van hierdie teenmiddel\. ## Oorheers die Evangelies die res van die Skrif? Eerstens glo ek dit is ’n fout om aan te neem dat die Evangelies \(die lewe en leringe van Jesus\) die uitleg van die Nuwe\-Testamentiese Skrifgedeeltes behoort te *oorheers* en *beheer*\. Die Nuwe Testament bevat eerder, soos dit deur die Evangelies, Handelinge, die Briewe en laastens Openbaring beweeg, ’n goddelik geïnspireerde voortgang van voller openbaring en leerstellige verduideliking\. Dit blyk wanneer ons Jesus se woorde oor die koms van die Heilige Gees oorweeg: *Ek het nog baie dinge om vir julle te sê, maar julle kan dit nou nie dra nie\. Maar wanneer Hy kom, die Gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele waarheid lei; want Hy sal nie uit Homself spreek nie, maar alles wat Hy hoor, sal Hy spreek, en die toekomstige dinge aan julle verkondig –Johannes 16:12\-13\.* Die Nuwe\-Testamentiese boeke wat op die Evangelies volg, is die verwagte vervulling van hierdie woorde\. Hulle bring die leringe en werk van Christus tot volle ontwikkeling en begrip\. Christus se bediening en lering oor die koninkryk het die grondslag gelê; daarna het sy dood en opstanding die fondament gelê waarop Hy sy kerk sou bou\. Die Skrifgedeeltes wat op die Evangelies volg, gee ons groter begrip van die betekenis van Christus se dood aan die kruis en die verband en uitwerking daarvan op ons, wat deur geloof en gehoorsaamheid kom\. Dit ontwikkel ook die hele leer van die kerk\. Die hele Nuwe Testament pas dus pragtig en harmonieus inmekaar\. Die Evangelies en die Briewe moet albei in die lig van mekaar uitgelê word\. Christus se leringe geniet nie voorrang bo die Briewe nie; die Briewe help eerder om die Evangelies uit te lê—hulle gee ons ’n vollediger begrip en praktiese toepassing van die beginsels wat Christus aan sy dissipels gegee het\. ## Werk teologie dissipelskap teen? Tweedens moet ons versigtig wees om nie korrekte uitleg en korrekte praktyk teen mekaar af te speel nie\. Met ander woorde, ons moet nie teologie teen dissipelskap stel nie\. In die mate waarin sommige evangeliese Christene teologie moontlik oorbeklemtoon ten koste van dissipelskap, behoort dit ons nie daartoe te bring om teologie as sondebok te gebruik nie\. Teologie is die studie van God en die dinge van God\. Ons vorm ’n persoonlike teologie wanneer ons God se Woord bestudeer en Skrif met Skrif vergelyk in ons pogings om tot ’n samehangende en harmonieuse begrip van die verskillende dele daarvan te kom\. Elke Christen het ’n teologie, of hy dit nou goed kan verwoord of nie\. Ons teologie \(of leerstellige begrip, as jy dit so wil stel\) is ons geloofstelsel en die grond waaruit ons gedrag groei\. Sommige teologieë is baie elementêr, ander weerspieël ’n leeftyd se studie, die meeste is onvolledig, sommige is inkonsekwent, ander is dogmaties of deurspek met filosofie, en sommige is skrikwekkend verkeerd\. Hopelik groei ons almal en word ons begrip van God en sy Woord al hoe akkurater\. Dit is baie noodsaaklik, aangesien ons teologie—die somtotaal van ons oortuigings oor God en ons begrip van sy Woord en die Christelike lewe—ons dissipelskap, ons daaglikse wandel met God, beïnvloed\. ’n Goeie teologie *onderlê* dissipelskap\. ’n Swak teologie *ondermyn* dissipelskap\. ## Is “koninkryk” en “kerk” uitruilbaar? Laastens moet ons reg dink oor die koninkryk in verhouding tot die kerk\. Wat is die verhouding tussen die koninkryk en die kerk? Die koninkryk is **nie**, soos hedendaagse gebruik ons byna wil laat dink, ’n generiese weergawe **van** die kerk of ’n plaasvervangende woord **vir** die kerk nie\. Die koninkryk het eerder te doen met die heerskappy of regering van God\. Dit is sowel ’n *huidige werklikheid*, wat met die persoon en sending van Jesus ingelui is, as ’n *toekomstige verwagting* wat God aan die einde van die tyd tot voltooiing sal bring\. Die kerk is nie die koninkryk nie, maar bestaan uit dié wat in die koninkryk is; dié wat hulle deur die werk van Christus aan die heerskappy van God onderwerp het\. Hoewel ons sukkel om die presiese woord te vind om die verhouding tussen die koninkryk en die kerk uit te druk, is die kerk, as ’n heilige, liefdevolle en gehoorsame gemeenskap van gelowiges, **die aardse manifestasie van God se heerskappy—sy koninkryk**\. Christus het nie gesê: “Ek sal my koninkryk bou” nie; Hy het eerder gesê: “Ek sal my kerk bou\.” Net so het Paulus nie *koninkryksale gebou* nie; hy het *kerke gestig*\. Dit is moontlik dat ons ’n idealistiese en romantiese siening van die koninkryk het wat losgemaak word van die harde werk om op aarde saam met ons medegelowiges in ’n plaaslike kerkverband te leef\. Ons kan die koninkryk verhef en die kerk verklein\. Ons kan geesdriftig raak oor die begrip van die koninkryk, die leringe van die koninkryk, die groei van die koninkryk en konferensies oor die koninkryk, en tog sinies, krities en jammerlike lede van ons plaaslike kerk wees\. Wil jy vir die koninkryk werk \(sien Kolossense 4:11\)? Wy jou dan heelhartig aan Christus en sy kerk\. Dit begin by jou plaaslike kerk\. Wees lief vir jou kerk en dien dit\. Aanvaar verantwoordelikheid daarin\. Wees aanspreeklik en lojaal teenoor jou plaaslike kerk\. Werk vir die beswil en groei van die kerk—jou plaaslike kerk, en ook daarbuite\. Timothy Dwight het geskryf:* *Ek het U koninkryk lief, o Heer, die huis waar U woon, die kerk wat ons geseënde Verlosser met sy eie kosbare bloed verlos het\. Ek het u kerk lief, o God: haar mure staan voor U, dierbaar soos die oogappel, en in u hand gegraveer\.* Wat hy oor die presiese verhouding tussen die koninkryk en die kerk gesê het, kan verskil van wat ek meen dit is\. Wat ek egter graag wil hê ons moet raaksien, is dat hy aan die kerk gedink het wanneer hy aan die koninkryk gedink het\. En so behoort ons ook te doen\! Is sy woorde joune, soos hy verder skryf? *Vir haar sal my trane vloei, vir haar sal my gebede opstyg; aan haar sal my sorg en arbeid gewy word, totdat arbeid en sorg tot ’n einde kom\. Bo my grootste vreugde stel ek haar hemelse weë op prys, haar soete gemeenskap, plegtige geloftes, haar lofliedere van liefde en lof\.* * Sien bladsy 32 vir die volledige lied\. ![’n Oop Bybel met ’n beker en brood]() ## Tydskrifverwysing - [Silhoeët van ’n kerk teen ’n sonsonderganghemel](): publicdomainpictures\.net - [’n Oop Bybel met ’n beker en brood](): Andrew Schwartz