# Die krag van God GEDAGTES VAN ’N SENDeling Taal: af Skrywer: by Barry Grant Titanyen, Haiti Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of the Remnant, Winter 2021, Nommer 4 Oorspronklike bladsye: 4–7 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Winter\-2021\-Remnant\(3\)\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Winter 2021]() Nadat ek etlike maande in Haïti gewoon het, het ek uiteindelik die geleentheid gekry om die plaaslike toordokter te gaan besoek\. Terwyl ek sy lang oprylaan opgestap het, het ek baie standbeelde en sataniese simbole verbygeloop\. Dit was beslis onheilspellend\. Toe ek die voodoo\-tempel nader wat aan sy huis vas was, het ek hom daar sien staan en kyk hoe ek nader kom\. My hart het vinniger begin klop; ek het geweet hy is ’n magtige man\. Toe begin hy lag\. Hoe nader ek gekom het, hoe harder het hy gelag\. Ek was ietwat verward totdat ek besef het dat baie mense van die dorp my in die paadjie af gevolg het\. Hulle was baie geïnteresseerd in wat op die punt gestaan het om te gebeur\. Ek het die man genader, sonder om te weet wat volgende sou gebeur\. “Is jy ’n predikant?” het hy gevra\. “Ja, ek is,” was my antwoord\. Weer het hy hard begin lag\. “Julle predikante is almal dieselfde,” het hy verklaar\. “Julle wil hê almal moet na julle kerke toe kom, maar julle kerke het geen krag nie\! Wanneer een van julle mense siek word, kom hulle na my toe\. Geen krag nie, julle Christene\!” ’n Swaar las het my oorweldig, en ek het aan hom verduidelik dat ek met hom saamstem, maar dat die ware kerk van Jesus Christus altyd krag sou hê\. Die Bybel sê inderdaad dat die poorte van die doderyk dit nie sal oorweldig nie\. Dit was die begin van ’n baie interessante verhouding, maar ek sal daardie woorde nooit vergeet nie—beslis van die duiwel self—“Julle Christene het geen krag nie\!” Sedertdien het ek honderde kerke besoek, en ek moet met daardie voodoo\-priester saamstem\. Die Christelike kerke skiet krag kort\. Maar waarom? Ons weet dat God krag is\. Ons het baie dinge uitgesorteer, ons lyk goed en klink goed, maar het ons kerke steeds die krag van God? In die Ou Testament het ons baie voorbeelde van krag en van ’n gebrek aan krag\. Ons kan ook leer hoe ons krag ontvang, en waarom ons dit verloor\. In Josua, hoofstuk 6, vind ons die bekende verhaal van die kinders van Israel en die stad Jerigo\. God sê vir Josua en al die krygsmanne om om die stad te trek en dit elke dag, ses dae lank, een maal te omring\. Op die sewende dag moes hulle toe nie net een maal nie, maar sewe maal om die stad marsjeer\. Nadat hulle die sewe rondtes om die stad voltooi het, moes die priesters op hulle trompette blaas\. Ons weet wat gebeur het toe Josua elke opdrag gehoorsaam het—daardie dik, ondeurdringbare mure het ineengestort\. God het Josua ook ’n streng opdrag gegee oor wat die manne moes en nie moes doen nie\. Hulle moes hulle weerhou van alles wat God as vervloek verklaar het; al die silwer, goud en voorwerpe moes aan die skatkis van die Here gewy word; niemand mog iets van die buit neem nie\. Agan het egter ’n paar mooi dinge gesien wat hy begeer het\. Hy het dit onder sy wapenrusting weggesteek, en later onder sy tent begrawe, en niemand het iets gesien nie\. Ná hierdie groot oorwinning het Josua verkenners na die volgende stad, Ai, gestuur om vas te stel hoe goed die stad versterk was\. Die manne het teruggekeer en vir Josua gesê om nie al die manne na Ai te stuur nie, want daar was net ’n paar verdedigers wat die stad beskerm het\. Die manne van Ai het egter die kinders van Israel verslaan en hulle op die vlug gejaag\. Daarbenewens het Josua sy klere geskeur en tot God uitgeroep\. Toe het God geantwoord dat daar sonde in die laer van Israel was\. In die Ou Testament verteenwoordig die kinders van Israel gewoonlik die kerk van Jesus Christus vandag\. Kan ons nie baie uit hierdie verhaal leer nie? Toe daar geen sonde in die laer \(of in die kerk\) was nie, het God se volk die volle oorwinning behaal; hulle het nie een verloor nie\. Hulle het baie wonderlike dinge gedoen, al hulle vyande rondom hulle vernietig en in ’n VOLLE oorwinning geleef\. Maar sodra sonde onder hulle gekom het, selfs ’n klein sonde wat deur een man gepleeg is, het hulle hul krag verloor\. Hulle het nie langer oor hulle vyande geseëvier nie\. Wat volg, is ’n grafiese beskrywing van hoe die kinders van Israel die sonde hanteer het wat in die laer ingekom het\. Dit is heeltemal vernietig\. *En Josua en die hele Israel saam met hom het Agan, die seun van Serag, en die silwer en die mantel en die goudstaaf, en sy seuns en sy dogters, en sy beeste en sy esels en sy kleinvee, en sy tent en alles wat hy gehad het, geneem; en hulle het hulle na die dal Agor gebring … En die hele Israel het hom met klippe gestenig en hulle met vuur verbrand… –Josua 7:24\-26\.* In hierdie verhaal is dit duidelik waarom God se volk hulle krag verloor het—daar was sonde in die laer\. Dit is ook duidelik wat nodig was om die krag wat hulle verloor het, terug te kry—om van die sonde ontslae te raak\. In hoofstuk 8 lees ons dat Israel se krag onmiddellik herstel is nadat die sonde hanteer is\. Weer het hulle in oorwinning geleef\! ’n Ander gedeelte in die Ou Testament wat oor hierdie onderwerp handel, is in Levitikus, hoofstukke 13 en 14\. Melaatsheid was ’n vreemde siekte\. As iemand melaats geword het, het dit maklik versprei\. Daarom moes daar streng riglyne wees oor hoe om die siekte te hanteer\. Die priester moes die betrokke persoon baie noukeurig ondersoek om te sien of hy wel melaatsheid gehad het of nie\. As die priester onseker was, het hy die persoon sewe dae lank afgesonder en hom dan weer ondersoek\. As vasgestel is dat die persoon melaats was, is hulle buite die stad gestuur\. Wanneer Paulus die kerk in Korinte aanspreek, sê hy vir hulle dat hy gehoor het daar is sonde in die kerk\. Dit lyk asof hy verbaas is dat die kerk dit so ligtelik opneem: *…Weet julle nie dat ’n bietjie suurdeeg die hele deeg deursuur nie? Verwyder dan die ou suurdeeg, sodat julle ’n nuwe deeg kan wees, soos julle ongesuurd is… –1 Korintiërs 5:6\-7\.* Later sê hy vir die kerk: *…Daarom moet julle dié slegte mens onder julle uit verwyder –1 Korintiërs 5:13\.* Gestel jy het gehoor dat melaatsheid weer ’n probleem in jou dorp geword het\. Hierdie siekte wat die vlees vernietig, het teruggekeer en baie mense van jou dorp is nou besmet\. Dan sit jy Sondagoggend in die kerk, wanneer die deure oopgaan en ’n man inkom met vel en vlees wat aan sy ledemate hang\. Hy is erg besmet, maar dit lyk nie of hy dit weet nie\. Wat sou jy doen? Wat as hy langs jou wou kom sit? Wat as hy met jou kinders wou praat? Ek dink ons weet almal wat ons sou doen; ons sou hom nie tussen ons toelaat nie\. Ons het ons mense, ons gesinne, te lief om dit te doen\. Wat van sonde? Laat ons toe dat sonde kom en by ons aansluit? Neem ons dit ernstig op? Wat is erger: om besmet te wees met ’n siekte wat die vlees vernietig, of om besmet te wees met sonde wat die siel vernietig? Onthou, die loon van die sonde is die dood—die geestelike dood; die ewige dood\. As ons sonde op dieselfde manier sou hanteer as wat ons die siekte sou hanteer \(en ons behoort dit te doen\), sou ons kerke weer die krag van die Heilige Gees hê\. *Die Bybel sê …julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en Samaria en tot aan die uiterste van die aarde –Handelinge 1:8\.* Ons het reeds gesien hoe sonde ons van die krag van God skei, en ons het ook gesien hoe God vir ons krag wil gee\. Hy wil hê ons moet oor die vyand seëvier—die duiwel, die wêreld en die vlees\. Maar iets lyk of dit in ons kerke aan die gang is—ons laat sonde inkom\. Dit is algemeen om ’n prediker te hoor sê: “Niemand is volmaak nie\.” Of: “Ons sondig almal\.” Ag, as ons tog maar besef watter skade hierdie stellings kan aanrig\. Jesus het gekom om ons van ALLE sonde te red; van ALLE ongeregtigheid\. As ons aan ons sonde oorgelaat word om daarin voort te leef, wat het Jesus dan vir ons gedoen? Ek hoor van kerke wat al hoe meer na die wêreld toe afdryf\. Hulle laat hul oortuigings geleidelik vaar en laat toe dat ’n nuwe mode en die prag en praal van die wêreld inkom\. Iets waarvan ek min hoor, is kerke wat uitmekaar val weens growwe sonde, soos hoerery of dronkenskap\. Die vyand van ons siele wil hê ons moet lou word\. Hy wil hê die kerk moet sy krag verloor en soos almal anders begin lewe\. Hier in Haïti is daar oral kerke\. Sondagoggende, vanaf vyfuur, begin ek die kerke hoor sing en aanbid\. Maar waar is al daardie mense Maandagoggend? Hulle meng sommer weer in met die wêreld waaruit hulle gekom het\. Ek het onlangs met ’n baie ryk Haïtiaanse man gepraat wat vakansieoorde en eiendomme oral in Haïti besit het\. Ek het hom gevra of hy ’n Christen is\. \(Ek wou ’n gesprek aanknoop\.\) Ek kon sien dat hy ja wou sê; in plaas daarvan het hy gefrustreerd geraak en nee gesê\. Ek het hom gevra waarom nie\. Hy het presies gesê wat ek gedink het hy sou sê: “Ek wou graag ’n Christen word, ek het al by al die kerke hier rond gegaan, maar ek voel nie hulle het iets om my te bied nie\. Ek het geld; ek het materiële seëninge; maar dit lyk asof dit al is waarna hulle streef\.” As ons kerke vandag sou weier om met enigiets minder as die vervulling, kraggewing en leiding van die Heilige Gees, ’n volle dosis hemelse krag, tevrede te wees, sou ons iets kon bied wat die verlorenes rondom ons aanspreek\. Ek glo dit is presies waarna die wêreld soek; hulle soek iets beters, iets bonatuurliks\. Wat as ons met niks minder tevrede sou wees nie? Wat as ons op ons knieë sou bly totdat die krag van God teruggekeer het? Wat as ons weer oor ons eie siele en die siele van ander sou ween? Ek het nou saamgewerk met ’n wrede bendeleier wat in die naburige dorp gewoon het\. Hy was hardvogtig, maar God het hom na my toe gelei\. Sewe lang maande lank het ons mekaar ontmoet en gekommunikeer; ek wou hê hy moes ’n kykie op die krag van God kry; ek wou hê God moes hom red\. Hy het dikwels dronk geword en gedreig om my dood te maak; ek het aangehou om hom na die Verlosser te wys\. Eendag het hy en sy bende gekom om ’n werkprojek te stuit en gesê dat hulle nou die grond besit\. Hulle het met hulle gewere gedreig en almal wat daar was, bedreig\. Ek het aan hom verduidelik dat God die grond besit\. Hy het gesê: “Dis goed; sê vir God om hierheen af te kom, dan sal ek sy kop afkap\.” Hierdie opmerking het my ontstel en ek het hom gevra of hy besef watter mag die God het wat hy pas gedreig het\. Een middag het ek na sy huis gery, en ons het buite gesit en gepraat\. God het my daardie dag gelei om vir hom ’n dapper boodskap te preek: “Jy moet hierdie bendelewe opgee\. God wil jou red en jou hart verander\!” Hy het baie nugter gelyk terwyl ek voortgegaan het: “Jy weet nooit wanneer iemand hierheen gaan kom en jou doodmaak nie\! Jy kan dit nie beheer nie, maar my vriend, jy kan beheer waarheen jy ná jou dood gaan\!” Toe het ek hom herinner aan die verskriklike ding wat hy dae tevore gesê het\. Terwyl ons nog gepraat het, het twee mans van ’n naburige bende op motorfietse nader gekom\. Hulle was swaar gewapen; hulle het juis op daardie oomblik gekom om hom dood te maak, maar toe hulle my met hom sien praat, het hulle gewag totdat ek weg is\. “Jy het ’n vrou en kinders; is jy nie moeg vir hierdie lewe nie? God het iets soveel beters vir jou\!” Ek het gepleit, gepleit vir sy siel\. Dit was sy heel laaste geleentheid; die dood het by die deur gewag\. Toe ek weg is, het ek vir hom gesê dat ek sou terugkom\. Ná die skietery het ek teruggehaas, maar dit was verby… alles was verby\. Wanneer ons in die krag van die opstanding, die krag van die almagtige God, leef, dan is dit wanneer Hy werk\! Ek voel daar is soveel werk om te doen voordat die Here terugkeer, maar God se volk is te besig; ons het nie tyd nie\. ![Bergriwwe en ’n vallei onder ’n bewolkte lug]() Is ons bang om oor die krag van God en die Heilige Gees te praat bloot omdat die Pinksterbeweging verdraai het wat die Bybel leer? Mag God ons help\. Wanneer ons God om redding aanroep, doen ons dit omdat ons weet dat ons gered; bekeer moet word\. Ons weet ook dat ons onsself nie kan red nie, daarom vra ons God om ons te help\. Wanneer God ons dan help, is ons in staat om dinge te doen wat ons voorheen nie kon doen nie\! Mense wat kwaad was, is nie meer kwaad nie\. Mense wat nie hulle begeertes kon beheer nie, kan dit nou beheer\. Selfsugtige mense begin ander eerste stel\. Skaam mense begin met vrymoedigheid preek\. Gierige mense begin aan ander gee\. God doen ’n werk wat beraders en dokters nie kan doen nie: Hy verander ’n mens tot in sy diepste wese, en dan word alle dinge nuut\. Ons leef nou vir iets wat baie beter is as wat hierdie wêreld te bied het; deur die krag van God styg ons daarbo uit en wys ons hierdie wêreld, siek van sonde, dat daar ’n beter weg is\! ![’n Kruis op ’n rotsagtige berg wat oor ’n vallei uitkyk]() Dwarsdeur die Bybel het God se volk bonatuurlike dinge gedoen; hulle het nie met net ’n aangename lewe tevrede gebly nie\. Hulle het iets groters, iets beters, nagejaag\. Daar is krag in die bloed van Jesus, maar die kruis was nodig om dit moontlik te maak\. Dit verg ook ’n kruis vir ons om daardie krag te vind\. *En Hy het vir almal gesê: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en elke dag sy kruis opneem en My volg\. Want elkeen wat sy lewe wil red, sal dit verloor; maar elkeen wat sy lewe om My ontwil verloor, hy sal dit red –Lukas 9:23\-24\.* Ja, dit lyk dwaas vir dié wat verlore gaan, maar vir dié wat glo, is dit die krag van God\. ## Tydskrifverwysing - [Bergriwwe en ’n vallei onder ’n bewolkte lug](): Unsplash\.com - [’n Kruis op ’n rotsagtige berg wat oor ’n vallei uitkyk](): Unsplash\.com