# Ter wille van die gewete DINKSKRUMPE VAN ’N SENDLING Taal: af Skrywer: Barry Grant Arcahaie, Haiti Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of The Remnant, Lente 2020, Nommer 1 Oorspronklike bladsye: 5–7 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Spring\-2020\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Lente 2020]() ![’n Dekoratiewe aardbol verlig deur warm sonlig]() Ek het al baie Christene hoor sê dat hulle nie tevrede is met hulle verhouding met God nie\. Hulle wonder waarom God nie met hulle praat soos Hy met mense in die Bybel gepraat het, of selfs in die vroeë kerk nie\. Ek het dikwels hieroor nagedink en het soms dieselfde gevoel\. Ek het besef dat God vandag steeds met sy kinders praat, net soos Hy nog altyd gedoen het\. Die probleem is dat ons nie altyd luister nie\. *Nietemin sê Ek vir julle die waarheid: Dit is voordelig vir julle dat Ek weggaan; want as Ek nie weggaan nie, sal die Trooster nie na julle toe kom nie; maar as Ek vertrek, sal Ek Hom na julle toe stuur\. En wanneer Hy gekom het, sal Hy die wêreld oortuig van sonde en van geregtigheid en van oordeel: –Joh 16:7\-8\.* Ek hoor uitstekend\. Tog moes ek nadink oor die vraag of ek net luister na die dinge en mense wat ek wil hê, en onbewustelik dit uitsluit wat ek nie wil hoor nie\. Vandag het die god van hierdie wêreld mense se lewens met afleidings gevul, en hoewel dit nie alles sleg is nie, wil hy \(Satan\) hê dat ons aandag en fokus op ander dinge moet wees; dan hoor ons nie wanneer God met ons praat nie\. Wat gebeur dan wanneer ons ophou om na God te luister? Hy hou op praat, en uiteindelik dwaal ons van die waarheid af weg\. God het aan almal ’n gewete gegee\. Dit is ’n wonderlike ding wat ons op die reguit en smal pad hou\. Maar God se Woord sê dat as ons aanhou om die Gees se aansporing te ignoreer, ons gewete sal ophou om behoorlik te werk\. *Die Gees sê uitdruklik dat sommige in die laaste tye van die geloof sal afvallig word en ag sal slaan op misleidende geeste en leringe van demone; hulle sal leuens in skynheiligheid verkondig; **hulle gewete is met ’n warm yster toegeskroei;** –1Ti 4:1\-2\.* Met ander woorde, ons doen verkeerd, maar omdat ons gewete nie meer werk nie, voel ons niks nie\. Ons begin ons dade regverdig; ons is altyd reg\. Ek onthou hoe ek jare gelede werk toe gery het en ’n polisiemotor in my rigting sien kom het\. Toe besef ek dat ek nie my veiligheidsgordel aangehad het nie, en ek het dit skelm aangesit, met die hoop dat hy dit nie opgemerk het nie\. Tot my teleurstelling het hy omgedraai en my afgetrek\. Hy het my ’n baie reguit vraag gevra: “Meneer, het u pas u veiligheidsgordel aangesit toe u my sien?” Ek het geglimlag en hom met ’n verskoning gesê dat ek wel het\. Hy het na sy motor teruggegaan, en ’n paar minute later het hy teruggekom\. Hy het my vertel dat hy baie mense dieselfde ding sien doen\. Hulle sien hom en sit vinnig hulle veiligheidsgordel aan, maar hy het nog nooit iemand gehad wat dit erken nie\. Hulle stry almal met hom en sê dat hulle veiligheidsgordel reeds aan was\. Hy het my ’n waarskuwing gegee en my bedank dat ek eerlik was\. Dit is hartseer dat soveel mense vandag nie meer na hulle gewete luister wat hulle aansê om reg te doen nie\. In plaas daarvan stry hulle, selfs wanneer hulle weet dat hulle verkeerd is, en probeer hulle hulle verkeerde dade ontken of regverdig\. Ons verwag dit van die wêreld, maar is dit ’n gewoonte wat ons vandag al hoe meer in die kerk sien? Ek het selfs al baie mense die Bybel hoor gebruik om hulle verkeerde dade te probeer regverdig\. Het ons opgehou om na God te luister? Het ons ‘die self’ so vertroetel dat ons nie meer kan erken wanneer ons verkeerd is nie? Wil ons liewer ‘reg’ lyk en ’n skuldige gewete hê? Of sal ons ons eerder verneder, ons mislukking erken en ons verheug oor ’n skoon gewete? Vriende, heg ons waarde aan ’n skoon gewete? Kan ons saam met die apostel Paulus sê dat ons *…tot vandag toe met ’n volkome goeie gewete voor God geleef het … om altyd ’n gewete sonder aanstoot teenoor God en mense te hê –Hand 23:1\-24:16\.* Kom ons kyk na die verhaal van Dawid en Batseba\. Dawid was ’n man na God se hart; waarom het dit dan gebeur? Die verhaal staan in II Samuel hoofstuk 11\. Dit was die tyd wanneer konings ten stryde trek, en hulle was in ’n oorlog teen die kinders van Ammon\. Maar Dawid het in Jerusalem agtergebly\. Wanneer ons dinge begin doen soos ons wil en God se roeping in ons lewe ignoreer, verhinder ons die Gees\. Dawid het dus maar rondgehang; daar staan dat Dawid op sy bed gelê het\. Het hy God gesoek? Dit lyk nie so nie\. ’n Ou spreekwoord sê: ‘Ledigheid is die duiwel se werkswinkel\.’ Dawid besluit om ’n draai op die dak te gaan loop\. Was Dawid selfs op daardie tydstip onskuldig? Miskien het Dawid reeds geweet dat hy hierdie vrou van sy dak af kon sien? Miskien was hy al voorheen in die versoeking om ‘teen die aand’ in die rigting van Batseba se huis te kyk\. Hoe dit ook al sy, hy bevind hom nou in ’n ongemaklike situasie\. Wat my verbaas, is dat daar geen nadenke was nie—Dawid lyk nie of hy sy gewete enigsins tyd gegee het om te werk nie\. Hy het eenvoudig boodskappers gestuur om haar na hom toe te bring, en toe het hy met haar geslaap\. Weereens lyk dit of Dawid se gewete nie werk nie\. Hy gaan eerder reguit oor na die toesmeermodus\. Hy laat Batseba se man haal en laat hom uiteindelik doodmaak… en trou dan met Batseba\. Maar God was nog nie klaar met Dawid nie\. In II Samuel hoofstuk 12 staan daar dat God Natan na Dawid gestuur het\. Dikwels stuur God ’n boodskapper voordat Hy ons oorgee\. Miskien is dit ’n broer in die kerk, miskien ’n kerkleier\. Is ons bewus van die boodskappers wat God na ons toe stuur, en luister ons na hulle? Natan het na Dawid gegaan en hom ’n verhaal vertel… Daar was twee manne in een stad: die een ryk en die ander arm\. Die ryk man het baie groot troppe kleinvee en beeste gehad\. Maar die arm man het niks gehad nie, behalwe een klein ooilammetjie wat hy gekoop en grootgemaak het; dit het saam met hom en sy kinders grootgeword, van sy kos geëet, uit sy beker gedrink, in sy arms gelê en vir hom soos ’n dogter geword\. *Toe kom daar ’n reisiger na die ryk man, en hy het geweier om iets uit sy eie kudde of sy eie beestrop te neem om vir die reisiger wat na hom toe gekom het, voor te berei; maar hy het die arm man se lam geneem en dit vir die man wat na hom toe gekom het, voorberei\. Dawid se toorn het baie teen die man ontvlam, en hy het vir Natan gesê: “So waar as die HERE leef, die man wat dit gedoen het, verdien die dood\! Hy moet die lam viervoudig vergoed, omdat hy dit gedoen het en geen medelye gehad het nie\.” **Toe sê Natan vir Dawid: “U is die man\!”**… –2Sam 12:4\-7\.* Dawid het nou oog in oog met sy sonde gekom; daar was nog tyd\. Dawid het berou gehad met opregte godvrugtige droefheid en is vergewe \(lees Psalm 51\)\. Dawid kon vir Natan kwaad geword het en hom laat doodmaak het\. Of wat as Natan geweier het om met Dawid te gaan praat omdat hy vir hom bang was? Wanneer ons ’n skoon gewete wil hê, glo ek dat die mense om ons dit sal weet, en dat dit vir hulle maklik sal wees om met ons te kom praat oor sonde in ons lewe\. Maar te dikwels gebeur die teenoorgestelde; ons verkies om te leef soos ons wil en ons teen die raad van ander te beskerm, en wanneer ’n broer of suster met ons kom praat, word ons kwaad en kom praat hulle nie weer met ons nie\. *Die weg van ’n dwaas is reg in sy eie oë, maar hy wat na raad luister, is wys –Spr 12:15\.* As Natan geweier het om met Dawid te praat, sou Dawid dalk nooit sy sonde raakgesien het nie\. Dit is ons verantwoordelikheid om met mekaar te praat, en dit lei tot ’n skoon gewete\. Dit voel dikwels nie goed wanneer ons gewete ons steek nie, maar so het God dit ontwerp, sodat ons op ’n skuldige gewete reageer\. Ongelukkig is daar baie ander verhale in God se Woord waar iemand geweier het om berou te hê, en God se oordeel uitgestort is\. Wanneer ons gewete ons steek, het ons twee keuses: óf om kwaad te word en te ontken, óf om ons te verneder en berou te hê\. Dit is werklik so eenvoudig\. Wat vind ons onsself doen wanneer God deur ons gewete met ons praat? Is ons gebroke? In die boek Handelinge is daar enkele verhale oor hoe mense gereageer het toe hulle gewete hulle gesteek het\. Die eerste verhaal is in hoofstuk 2, die dag van Pinkster\. Petrus was met die Heilige Gees vervul, het sy stem verhef en ’n paar baie harde dinge vir die groot skare wat bymekaargekom het, gesê\. Daar staan dat die mense in hulle hart diep geraak is nadat Petrus klaar gepreek het\. Hoe het hierdie mense dan gereageer? Hulle het *…vir Petrus en die ander apostels gesê: “Manne en broers, wat moet ons doen?” Petrus het vir hulle gesê: “Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van julle sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang –Hand 2:37\-38\.* En omtrent 3 000 siele is by die Koninkryk gevoeg\. Wanneer ons op daardie roering in die hart, of die stem van God tot ons gewete, reageer, hoor God ons en sal Hy ons vergewe\! Maar as ons net ’n paar bladsye verder in ons Bybels blaai, sien ons nog ’n reaksie op God se aanraking van ons gewete\. In Handelinge hoofstuk 5 sien ons dat die apostels rondgegaan het om te preek en die siekes te genees, en dat die hoëpriester en dié wat by hom was, hulle in die tronk laat sit het\. Maar God het die deure oopgemaak en hulle bevry\. Let daarop dat hierdie groep, waarskynlik baie jong manne wat nuut in die geloof was, die volgende oggend vroeg opgestaan en tempel toe gegaan het om te onderrig\. Hulle was volkome toegewyd\. Daardie dag wou die hoëpriester met die dissipels praat, en daarom het hy iemand tronk toe gestuur, maar hulle was nie daar nie\. *Toe kom iemand en vertel hulle: “Kyk, die manne wat julle in die tronk gesit het, staan in die tempel en onderrig die mense –Hand 5:25\.”* Hulle het toe tempel toe gegaan en hulle na die hoëpriester gebring\. Petrus het weer met vrymoedigheid begin praat en vir hulle gesê dat hulle eerder aan God as aan mense gehoorsaam moet wees: *…ons is getuies van hierdie dinge, en so ook die Heilige Gees, wat God gegee het aan dié wat Hom gehoorsaam\. **Toe hulle dit hoor, was hulle diep in die hart getref**, en hulle het beraadslaag om hulle dood te maak –Hand 5: 32\-33\.* Weereens sien ons hoe God praat en die gewete oortuig, maar let op hulle reaksie op God se stem: ‘Hulle het beraadslaag om hulle dood te maak\.’ Al is ons gelowiges, is ons steeds geneig om soortgelyk te reageer wanneer ons gewete ons steek\. Ons wil neutraliseer wat ook al vir ons gesê is\. Net soos Dawid Uria laat doodmaak het, die Sadduseërs probeer het om die dissipels dood te maak, Herodes Johannes die Doper onthoof het en die Wêreld ons Here doodgemaak het, vermy ons mense wat die waarheid praat en die moeilike dinge sê wat God wil hê ons moet hoor\. Die Here word deur die wêreld gehaat omdat Hy daarvan getuig *…dat die werke daarvan boos is –Joh 7:7\.* Miskien begin ons jeukerige ore kry en hoor ons net wat ons wil hoor\. Ons raak ontslae van die teenwoordigheid van mense wat ons liefhet en graag in ons lewens wil inspreek\. Ons vergeet dikwels dat ons gewete ’n gawe van God en ’n baie belangrike deel van ’n gelowige se lewe is\. Wanneer dit ophou werk, is ons in groot moeilikheid\. ’n Skuldige gewete het geblyk ’n baie moeilike ding te wees om mee saam te leef\. Dit het baie mense na dwelms en alkohol gedryf\. Dit het ook veroorsaak dat baie, soos Judas, hulle eie lewe neem\. Baie mense verstaan nie dat ’n ontstelde gewete God se manier is om iemand na Hom toe te roep nie\. Daar is groot hoop vir ’n slegte gewete\. Dit is nie pille of klasse of dwelms of vermaak nie\. Dit is die Here Jesus Christus en net Hy\. Dit is onmoontlik om ’n slegte gewete weg te verdrink\. Erger as ’n slegte gewete is ’n toegeskroeide gewete\. Dit gebeur wanneer iemand God se oproep om berou te hê en hom van sy verkeerde weë af te keer, so lank geïgnoreer het dat Hy hom aan sy sonde oorgee\. Hy laat hom dink dat wat hy doen, reg is\. Dit is ’n baie gevaarlike toestand, en min vind hulle pad terug na die waarheid\. Honderd jaar gelede was dit algemeen dat ’n dorp of dorpie net een balju gehad het om misdaad te beheer\. Veertig jaar gelede het iemand een van hierdie balju’s, wat toe reeds afgetree het, gevra hoe hulle al die misdaad op hulle eie kon beheer\. Hy het gesê dit was maklik; destyds het mans se gewetens nog gewerk\. Hy het verder gesê dat die meeste misdadigers hulleself uiteindelik sou aangee\. Hulle sou eerder tronk toe gaan as om aan te hou leef met ’n skuldige gewete\. Vandag is daar baie misdadigers op vlug, en oral leef mans gemaklik in sonde\. Dit lyk asof hulle gewete nie meer werk nie, maar met ’n warm yster toegeskroei is\. Dit is nie vandag my besorgdheid nie; my besorgdheid is eerder die kerk van Jesus Christus\. Het ons ’n skoon gewete voor God? Sien ons werklik uit na die wederkoms van die Here? Is daar vreugde in ons lewe, verhoudings en huwelike? Streef ons aktief na die Koninkryk van God, of probeer ons ons gewete sus met die wêreld se weë, geld, vermaak, genot en dergelike dinge? My kinders wou al ’n ruk lank ’n hond hê, en uiteindelik het ek besluit dis tyd en ’n hondjie huis toe gebring\. Oor die volgende paar maande het die kinders baie lief geword vir hom\. Toe het iemand hom gesteel\. Die kinders was verpletter, en hulle het elke aand gebid dat God die hondjie sou terugbring\. Eendag, toe ons ná die Sondagdiens huis toe stap, het ’n hondjie uit ’n klein huisie aangehardloop gekom, springend en tjankend\. Ons het gou besef dit was ons hondjie\. Ek het na die huis gestap en die man gevra of dit sy hond was\. Hy het gesê dit was, en toe het ek hom gevra waar hy dit gekry het\. Die man het beweer dat hy die hond gekoop het\. Toe vra ek hom of hy ’n Christen was; hy het skuld beken en gesê dat hy ’n Christen was\. Ek het geglimlag en hom vertel dat hy behoort te weet dat God die waarheid ken, dat God alles sien\. Ek het hom op die rug geklop, en ons het huis toe gestap\. Toe het ons gewag… en inderdaad, daar is aan die deur geklop\. Toe ek die deur oopmaak, sien ek die man met ons hondjie in sy arms\. Hy het gesê hy is jammer en die hondjie teruggegee\. Ek het sy hand geskud en vir hom gesê dat God tevrede was met sy reaksie op sy gewete\. Die man het weggestap sonder ’n hondjie, maar met iets veel groter—’n skoon gewete voor God\. Wanneer ons kies om ons gewete te ignoreer, word ons uiteindelik verbitterd; ons glo dat almal daarop uit is om ons te kry\. Ons het probleme met die preke wat ons hoor, ons het probleme met ons huweliksmaat en kinders\. Ons sluit onsself af, ons sonder ons van God en sy mense af\. As jy jou in hierdie toestand bevind, onthou: ’n helder hemel is net ’n gebed ver\. *Die offers van God is ’n gebroke gees; ’n gebroke en verslae hart sal U, o God, nie verag nie –Ps 51:17\.* ◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ◆ ## Tydskrifverwysing - [’n Dekoratiewe aardbol verlig deur warm sonlig](): pixabay\.com