# Sterf en opstaan saam met Christus
Stemme uit die Vroeë Kerk
Taal: af
Skrywer: Origen \(c\. 185\-254\)
Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of The Remnant, Mei/Junie 2011, Nommer 3
Oorspronklike bladsye: 28
Lees artikel:
Oorspronklike PDF: 2011\-05\-Remnant\.pdf
[The Heartbeat of The Remnant, Mei/Junie 2011]()
Net soos geen lewende mens saam met ’n dooie begrawe kan word nie, kan niemand wat nog vir die sonde leef, saam met Christus, wat vir die sonde gesterf het, in die doop begrawe word nie\. Daarom moet dié wat hulle na die doop haas, as ’n saak van die allergrootste belang sorg dat hulle eers vir die sonde sterf\. Só kan hulle dan deur die doop saam met Christus begrawe word, sodat hulle kan sê: “Ons dra altyd die dood van Jesus Christus in ons liggaam rond, sodat die lewe van Jesus Christus in ons sterflike vlees geopenbaar kan word\.”
Paulus self maak nou bekend hoe die lewe van Jesus Christus in die liggaam geopenbaar word wanneer hy sê: “Ek leef nie meer nie, maar Christus leef in my\.” Dit is dieselfde wat die apostel Johannes ook in sy brief skryf wanneer hy sê: “Elke gees wat bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het, is uit God\.” Dit is tog duidelik dat dit in daardie gedeelte nie die een is wat hierdie lettergrepe sal uitspreek en hulle in hierdie algemene belydenis sal verwoord, wat blykbaar deur die Gees van God gelei word nie, maar die een wat sy lewe só ingerig het en die vrug van goeie werke voortgebring het dat hy deur die toewyding van sy eie werke en gedagtes bewys het dat Christus in die vlees gekom het, en dat hy vir die sonde dood en vir God lewend is\.
Nou dat ons so goed as wat ons kon verduidelik het wat dit beteken om saam met Christus begrawe te word, laat ons kyk na wat Hy verder sê: “Sodat ons ook in ’n nuwe lewe kan wandel, net soos Christus deur die heerlikheid van die Vader uit die dood opgewek is\.” As ons volgens wat ons hierbo gesê het saam met Christus begrawe is, naamlik omdat ons vir die sonde gesterf het, stem dit beslis hiermee ooreen dat ons ook saam met Hom sal opstaan, aangesien Christus uit die dood opstaan\. En aangesien Hy aan die regterhand van die Vader sit, sal daar ook van ons gesê word dat ons saam met Hom in die hemele sit, volgens wat dieselfde apostel elders sê: “Hy het ons saam met Christus opgewek en ons saam met Hom in die hemelse plekke laat sit\.”
Christus het egter deur die heerlikheid van die Vader opgestaan; en ons—indien ons vir die sonde gesterf en saam met Christus begrawe is—sal tereg gesê word dat ons deur die heerlikheid van die Vader saam met Christus opgewek is, omdat almal wat ons goeie werke sien, ons Vader in die hemel verheerlik, sodat ons in ’n nuwe lewe kan wandel\. ’n Nuwe lewe is wanneer ons “die ou mens met sy dade” aflê en “die nuwe mens, wat volgens God geskep is” en “wat in die kennis van God vernuwe word volgens die beeld van Hom wat hom geskep het”, aantrek\.
Jy moenie dink dat die vernuwing van die lewe, waarvan gesê word dat dit een keer plaasgevind het, voldoende is nie\. Inteendeel, hierdie nuutheid moet te alle tye en daagliks, as ’n mens dit so kan stel, vernuwe word\. Want dit is wat die apostel sê: “Al word ons uiterlike mens afgebreek, word die innerlike mens dag ná dag vernuwe\.” Want net soos die ou mens voortdurend verouder en van dag tot dag ouer word, so word hierdie nuwe mens ook voortdurend vernuwe, en daar is nooit ’n tyd wanneer sy vernuwing nie toeneem nie\. Dink maar aan dié wat vordering maak in die geloof en daagliks in deugde uitblink: hoe hulle altyd beter dinge by hulle goeie werke voeg en gretig na edeler dinge soek om by hulle edele dade te voeg; hoe hulle ryk word aan insig, kennis en wysheid\. Die dinge wat voorheen minder duidelik verstaanbaar gelyk het, onderskei hulle later as dinge wat duidelik en onmiskenbaar is\.
Dink na of jy nie sou sê dat so ’n mens in sy doen en late daagliks vernuwe word nie—net soos, daarenteen, die persoon wat begin oud word, soos ons gesê het, steeds slegter word en elke dag ouer en verder in homself agteruitgaan\. Laat ons dan in ’n nuwe lewe wandel, en ons daagliks as nuwe mense vertoon en, so te sê, al hoe mooier word; laat ons die skoonheid van ons gelaat met Christus verenig, soos in ’n spieël, en laat ons, terwyl ons die heerlikheid van die Here aanskou, na dieselfde beeld verander word—die beeld waarheen Christus, toe Hy uit die dood opgestaan het, uit die aardse nederigheid opgevaar het, na die heerlikheid van die Vader se majesteit\. \~
Scheck, Thomas P\. \(vert\.\) *Origen: Commentary on the Epistle to the Romans, Books 1\-5\.* Catholic University of America Press, 2001\. bl\. 358\-360\.