# ’n Oproep tot heiligheid Die tweede artikel in die reeks “Die roeping tot dissipelskap” Die Nuwe\-Testamentiese Kerk Taal: af Skrywer: by Donald Brechbill Chambersburg, PA Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of the Remnant, Herfs 2022, Nommer 3 Oorspronklike bladsye: 32–34 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Fall\-2022\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of the Remnant, Herfs 2022]() *En terwyl Jesus langs die See van Galilea wandel, sien Hy twee broers, Simon, genoem Petrus, en Andreas sy broer, wat ’n net in die see gooi; want hulle was vissers\. En Hy sê vir hulle: Volg My, en Ek sal julle vissers van mense maak\. En hulle laat dadelik hulle nette agter en volg Hom\. En toe Hy daarvandaan verder gaan, sien Hy twee ander broers, Jakobus, die seun van Sebedeüs, en Johannes sy broer, in ’n boot saam met Sebedeüs hulle vader, besig om hulle nette te herstel; en Hy roep hulle\. En hulle laat dadelik die boot en hulle vader agter en volg Hom – Matteus 4:18\-22\.* Min het hulle geweet waarheen hierdie reis hulle sou lei\. Hulle het die roeping ontvang, hulle het daarop gereageer, en nou was hulle op ’n reis wat vir altyd hulle lewens sou verander\. Min weet ons wanneer ons kies om Jesus te volg waarheen daardie reis ons sal lei\. Daarom word dit as ’n reis van geloof beskou\. Een ding is seker: om met Jesus te wandel sal jou in ’n lewe van heiligheid bring\. Wat bedoel ons presies met heiligheid? Heiligheid is die volle som van Jesus se geregtigheid wat in ons lewens gemanifesteer word deur die werk van wedergeboorte en die innerlike vernuwing van die Heilige Gees\. Johannes die Doper het van Jesus gesê: *Ek doop julle wel met water tot bekering: maar Hy wat ná my kom, is sterker as ek, wie se skoene ek nie waardig is om te dra nie: Hy sal julle doop met die Heilige Gees en met vuur: Sy wan is in sy hand, en Hy sal sy dorsvloer deeglik skoonmaak en sy koring in die skuur insamel; maar Hy sal die kaf met onblusbare vuur verbrand – Matteus 3:11\-12\.* Dit praat van die doop met die Heilige Gees en vuur, en van die deeglike suiwering wat Jesus sou bring\. Jesus het nie met geweld gekom nie, en tog het Sy regverdige teenwoordigheid deur Palestina gewaai soos ’n wind wat die kaf wegwaai\. Diegene wat Hom verwerp het, is weggewaai en het uit die verhaal verdwyn\. Diegene wat Hom liefgehad het, is voorgehou as die uitverkorenes wat die grondleggers geword het van ’n nuwe koninkryk gevestig op beginsels wat voorheen nie bekend was nie\. ![Sonopkoms oor ruwe bergtoppe]() Die beginsels van hierdie nuwe koninkryk word in die lewe van Christus gedemonstreer en in Sy onderrig verduidelik\. In die Bergpredikasie het Jesus onderrig gegee wat die vroomste Fariseër uitgedaag het en die apatie van die sondaar versteur het\. Jesus se onderrig was sodanig dat dit nie ligtelik geïgnoreer kon word nie, want dit het ’n diep verlange in die menslike hart gewek na die liefde en vrede wat dit aangebied het, terwyl dit terselfdertyd die aangebore selfsug blootgelê het wat dit verhinder het\. Dit was hierdie belofte en hoop op ’n nuwe mensdom wat skares mense agter Hom aan gelok het\. Hulle het Jesus gevolg, sommige in die hoop op ’n wonder, sommige vir brood, maar baie is deur ’n diep innerlike verlange na bevryding van die verstikkende mag van sonde na Hom toe getrek\. Diegene wat werklik na bevryding gesoek het, het dit gevind\. Een so ’n dissipel was Maria Magdalena\. Die Skrif gee ons slegs vlugtige kykies in haar lewe\. Sy blyk een te gewees het van verskeie vroue van wie die Skrifte melding maak wat Jesus gevolg het\. Dokter Lukas vertel ons dat Jesus haar van bose geeste en siektes genees het\. Blykbaar was sy nie net deur bose geeste besete nie, maar ook liggaamlik siek\. *En daarna het Hy deur elke stad en dorp gegaan en die blye boodskap van die koninkryk van God verkondig en bekend gemaak: en die twaalf was by Hom, en sekere vroue wat van bose geeste en siektes genees was: Maria, genoem Magdalena, uit wie sewe duiwels uitgegaan het, en Joana, die vrou van Chuza, Herodes se rentmeester, en Susanna, en baie ander, wat Hom uit hulle besittings versorg het – Lukas 8:1\-3\.* Maria het ’n getroue volgeling van Jesus geword\. Haar teenwoordigheid word veral in die Skrifte vermeld ná die dood van Christus\. Sy was vroeg op die opstandingsoggend die eerste by die graf, en sy het daar vertoef toe die ander weggegaan het\. Haar ywerige soeke na Christus is beloon toe Jesus eerste aan haar verskyn het\. *Jesus sê vir haar: Vrou, waarom huil jy? Wie soek jy? Sy, in die veronderstelling dat Hy die tuinier was, sê vir Hom: Meneer, as u Hom hiervandaan weggedra het, sê my waar u Hom neergelê het, en ek sal Hom wegneem\. Jesus sê vir haar: Maria\. Sy draai om en sê vir Hom: Rabboni; wat Meester beteken – Johannes 20:15\-16\.* Maria het Jesus herken die oomblik toe Hy haar naam uitgespreek het\. Hierdie intimiteit is gebore uit ’n passie vir Christus wat die vrug van haar bevryding was\. Maria se liefde vir Jesus was die gevolg daarvan dat sy van sewe duiwels bevry is\. Jesus se primêre sending met Sy koms na die aarde was om ons te bevry van die mag van sonde\. In Lukas 5 vertel dokter Lukas die verhaal van ’n man wat verlam was\. Hy kon nie loop nie\. Sy vriende het hom gebring vir genesing, maar hulle kon nie by Jesus uitkom weens die skare nie\. Toe het hulle op die dak gegaan en genoeg dakteëls weggeneem om hulle vriend deur te laat en hom voor Jesus neer te laat sak\. Hoe vindingryk\! Hoe desperaat was hulle om hulle vriend te help om genesing te vind\. *En toe Hy hulle geloof sien, sê Hy vir hom: Mens, jou sondes is jou vergewe – Lukas 5:20\.* Hulle het genesing gesoek, maar Jesus het die dieper behoefte van hierdie man se siel gesien, daarom het Hy vergifnis aangebied\. Dit het natuurlik die Fariseërs se woede opgewek wat *…begin redeneer het en gesê het: Wie is dit wat godslasterlike dinge sê? Wie kan sondes vergewe behalwe God alleen? – Lukas 5:21\.* Hulle het reg gehad: slegs God kan sondes vergewe, maar wat hulle nie wou glo nie, was dat Jesus die Seun van God was en dat Hy dus wel die mag gehad het om sondes te vergewe\. Daarom sê Jesus verder: *…Wat redeneer julle in julle harte? Wat is makliker om te sê: Jou sondes is jou vergewe; of om te sê: Staan op en loop? **Maar sodat julle kan weet dat die Seun van die mens mag het op die aarde om sondes te vergewe**, \(sê Hy vir die verlamde,\) Ek sê vir jou: Staan op, neem jou bed op en gaan na jou huis – Lukas 5:22\-24\.* Om Jesus te volg beteken om jou sondes te verlaat\. Ons sou ons grootliks misgis as ons sou beweer dat heiligheid ’n produk van menslike inspanning is\. Ons reis na heiligheid moet ’n reis na Kalvarie wees\. Baie “heilige mans” en “heilige vroue” het deur die eeue gepoog om ’n heilige lewe in hulle eie krag te leef\. Wat altyd gebeur, is dat ons ons tevrede stel met ’n vorm van godsaligheid wat tekortskiet aan Christus se geregtigheid\. Ons stel ons tevrede met ’n godsdiens wat vir ons uitvoerbaar is\. Die apostel Paulus het, toe hy oor sy Joodse broeders geskryf het, gesê: *Want omdat hulle die geregtigheid van God nie ken nie en hulle eie geregtigheid probeer vestig, het hulle hulle nie aan die geregtigheid van God onderwerp nie – Romeine 10:3\.* Hierdie “geregtigheid van God” is ’n innerlike geregtigheid van die hart wat slegs deur die werk van wedergeboorte en die vernuwing van die Heilige Gees tot stand kan kom\. Dit is om hierdie rede dat ons reis met Jesus ons na Kalvarie moet lei, want dit is daar dat ons ons sterwende Here aanskou—bloedend, sterwend vir ons sondes—vir my sondes—vir jou sondes\. Die bloed van Jesus is die enigste middel tot die “geregtigheid van God”\. Die “geregtigheid van God” word deur vergifnis toegereken, en dit is die vrug van ons lewens nadat ons deur die Heilige Gees bemagtig is\. In albei gevalle word die “geregtigheid van God” aan die werk van Christus aan die kruis toegeskryf\. Daar is geen ander middel tot heiligheid nie\. In Matteus 22 het Jesus die verhaal vertel van ’n koning wat ’n bruilof vir sy seun beplan het\. Toe die genooide gaste \(die Joodse volk\) sy uitnodiging weier, is die uitnodiging uitgestuur aan almal wat nie genooi was nie, en die bruilof was vol gaste\. Toe die koning inkom om na die bruilof te kyk, was hy tevrede met wat hy sien totdat hy ’n man opmerk wat nie ’n bruilofskleed dra nie\. \(’n Bruilofskleed was ’n wit linnekleed wat deur die gasheer van die fees voorsien is\.\) Ek haal Adam Clark aan: “Onder die Oosterlinge is lang wit gewade by openbare feeste gedra; en diegene wat by sulke geleenthede in enige ander klere verskyn het, is nie net as hoogs laakbaar beskou nie, maar ook as strafwaardig\. Die persoon wat die gaste genooi het, het vir elkeen so ’n kleed vir die duur van die geleentheid gereedgemaak; en die gas het dit ontvang wanneer hy die persoon in beheer van die fees daarvoor gevra het\. Dit is wat die optrede van die persoon wat in die teks genoem word, onverskoonbaar gemaak het; hy kon ’n gepaste bruilofskleed gehad het as hy daarvoor gevra het\.” “Om nie ’n bruilofskleed te dra nie” was om die gasheer van die fees te beledig, wat alles voorsien het \(insluitend die bruilofskleed\) sodat al die gaste ewe gepas vir die geleentheid geklee sou wees\. Niemand hoef uitgesluit te word weens ’n gebrek aan behoorlike klere of enige ander gerief nie\. Die koning het die uitnodiging en alle nodige geriewe verskaf, en die gas hoef net die uitnodiging te aanvaar en die genadige voorsiening van die koning te ontvang\. Wat ’n pragtige analogie van die Koninkryk van die Hemel\. Die Koning het ons na Sy hemelse fees genooi\. Hy wil hê ons moet kom en die fees saam met Hom geniet\. Hy wil hê ons moet kom, ongeag wie ons is of waar ons vandaan kom—sommige uit die riole van sonde, sommige uit die dieptes van onkunde, en sommige uit die tempels van eiegeregtigheid\. Almal word genooi om op gelyke voet te kom—Almal moet die uitnodiging aanvaar, en almal moet die bruilofskleed dra\. Ons word nie vertel presies wat die toestand was van hierdie man wat die bruilofskleed geweier het nie, maar ’n algemene begrip van die menslike natuur sou daarop dui dat hy waarskynlik ’n goed geklede heer was\. Diegene wat armoedig geklee gekom het, sou die bruilofskleed verwelkom het om hulle ware toestand te verberg\. Heel waarskynlik wou hierdie man sy deftige klere vertoon\. Hy was nie geneë om sy deftige klere met ’n eenvoudige wit mantel te bedek nie\. Dit is die toestand van almal wat op hulle eie geregtigheid vertrou\. Die beste wat ons na God kan bring, skiet tekort aan die geregtigheid wat God vereis\. Jesaja het geskryf: *Maar ons is almal soos iets wat onrein is, en al ons geregtighede is soos vuil lappe; en ons verwelk almal soos ’n blaar; en ons ongeregtighede het ons soos die wind weggevoer – Jesaja 64:6\.* In hierdie wanhopige toestand het ons ’n verlosser nodig\. God het vir ons ’n Verlosser voorsien in Sy Seun, Jesus\. *In Hom het ons die verlossing deur Sy bloed, die vergifnis van sondes, volgens die rykdom van Sy genade – Efesiërs 1:7\.* God het ons na Sy fees genooi, en Hy het vir ons alles voorsien wat nodig is sodat ons regverdig gemaak kan word\. Een kenmerk van ’n persoon wat deur die bloed van Christus van sonde gereinig is, is aanbidding\. Lukas vertel die verhaal van ’n vrou wat “’n sondares” was en gekom het om Jesus te aanbid: *En kyk, ’n vrou in die stad, wat ’n sondares was, het, toe sy verneem dat Jesus in die Fariseër se huis aan tafel sit, ’n albasterfles salf gebring\. En sy het agter Hom by sy voete gaan staan en huil, en sy het sy voete met trane begin was en dit met die hare van haar kop afgedroog, en sy het sy voete gesoen en dit met die salf gesalf\. Toe die Fariseër wat Hom genooi het dit sien, het hy by homself gesê: Hierdie man sou, as Hy ’n profeet was, geweet het wie en watter soort vrou dit is wat Hom aanraak: want sy is ’n sondares – Lukas 7:37\-39\.* Ons ken nie haar naam nie, net dat sy “’n sondares” was\. Dit was haar reputasie—sy was ‘nie goed nie’\. Maar sy het blykbaar voorheen ’n ontmoeting met Jesus gehad\. Sy het na Simon se huis gekom om haar dankoffer te bring\. Sy het die beste gebring wat sy gehad het\. ’n Albasterfles salf wat na bewering ’n jaar se loon werd was\. Sy het Jesus se voete gesalf en dit met haar trane gewas—trane van bekering, trane van vreugde, trane van verligting\. Simon het haar aanbidding waargeneem\. Hy het haar in sy hart verag\. Hy het haar offer as ’n groot vermorsing beskou\. Jesus het hom uitgedaag\. Hy sê vir Simon: *…Sien jy hierdie vrou? Ek het in jou huis ingegaan, en jy het My geen water vir My voete gegee nie: maar sy het My voete met trane gewas en met die hare van haar kop afgedroog\. Jy het My geen soen gegee nie: maar hierdie vrou het, vandat Ek ingekom het, nie opgehou om My voete te soen nie\. Jy het My kop nie met olie gesalf nie: maar hierdie vrou het My voete met salf gesalf\. Daarom sê Ek vir jou: Haar sondes, wat baie is, is vergewe; want sy het baie liefgehad: maar aan wie min vergewe is, dié het ook min lief – Lukas 7:44\-47\.* Hy sê vir die vrou: *…Jou sondes is vergewe – Lukas 7:48\.* Vergifnis en vryheid van sonde wek die hart tot aanbidding\. Wanneer ’n man of vrou van die skuld en slawerny van sonde bevry word, vloei lof vryelik\. Simon was ’n Fariseër wat op sy eie geregtigheid vertrou het\. Tog het Jesus hom laat besef dat hy ’n groot gebrek aan liefde en aanbidding gehad het\. Om Jesus te volg sal ons tot heiligheid van hart en lewe lei\. Om Jesus te volg bring ons van aangesig tot aangesig met die oorsaak en die geneesmiddel van die sondeprobleem\. Die oorsaak van sonde is ons gevalle vleeslike natuur, en ons gevalle natuur word in die lig van Sy heiligheid geopenbaar\. Saam met Maria Magdalena en die ander dissipels word ons, terwyl ons met Jesus reis, bewus van ons behoefte, en ons behoefte roep uit om Sy genade\. Die geneesmiddel vir ons sonde is Jesus—*…jy moet Hom JESUS noem: want Hy sal sy volk van hulle sondes red – Matteus 1:21\.* In Augustus Toplady se bekende gesang, *Rock of Ages* vind ons hierdie reël– > Wees die dubbele geneesmiddel vir sonde; red my van die skuld daarvan \(deur vergifnis\) en die mag daarvan \(deur heiligmaking\)\. ## Tydskrifverwysing - [Sonopkoms oor ruwe bergtoppe](): Adobestock\.com