# Aan hul vrugte sal julle hulle ken OORDENKINGS VAN ’N SENDELING Taal: af Skrywer: Barry Grant Arcahaie, Haiti Oorspronklike uitgawe: The Heartbeat of The Remnant, Somer 2020, Nommer 2 Oorspronklike bladsye: 4–6 Lees artikel: Oorspronklike PDF: Summer\-2020\-Remnant\.pdf [The Heartbeat of The Remnant, Somer 2020]() ![Rooi appels wat aan ’n lowerryke appelboom hang]() ’n Vers wat nog altyd my aandag getrek het, en my hoendervleis gegee het, staan in Matteus hoofstuk sewe\. *Baie sal in daardie dag vir My sê: Here, Here, het ons nie in u Naam geprofeteer en in u Naam duiwels uitgedryf en in u Naam baie wonders gedoen nie? –Matteus 7:22\.* Jesus gee vir ons ’n beeld van ’n groot groep mense wat op die Oordeelsdag voor Hom staan\. Hulle het gedink dat hulle hul lewens vir Hom geleef het\. Hulle was begaafde mense—hulle het geprofeteer, duiwels uitgedryf en baie wonderlike dinge in Jesus se Naam gedoen—dit het gelyk asof hulle goeie Christene was\. In die volgende vers lees ons egter dat Jesus vir hulle sal sê dat Hy hulle nooit geken het nie\. Jesus sê selfs vir hulle om van Hom af weg te gaan\. Hy stuur hulle vir ewig hel toe\. Ek onthou ’n voorval wat my aan hierdie verse herinner\. Jare gelede het ek vir ’n vervaardiger van staalbalkwerk gewerk\. Dit was ’n gewone Vrydagoggend; ons het hard gewerk, soos daar van elkeen van ons verwag is\. Die lynbaas het uitgekom en aangekondig dat daar ná die skof ’n vergadering met die hele fabriek sou wees\. Ons het almal gewonder waaroor die vergadering gaan\. Ons het rondgevra, maar dit het gelyk asof niemand geweet het nie\. Ná die skof het ons almal in ’n groot kring gestaan en vir die baas gewag\. Hy het gou saam met ’n ander man die vertrek binnegekom\. Dit was die bestuurder van die hele maatskappy\. Voordat hierdie mans ingekom het, het ons almal rustig met mekaar gesels; daar was gelag en harde stemme\. Die baas het ’n groot stapel koeverte gehad, en ek het ’n gegons oor bonusstrokies gehoor\. Almal het opgewonde gelyk, behalwe die baas\. Toe begin die baas praat: “Ons het julle almal die afgelope vier weke baie fyn dopgehou\. Ons het gekyk na julle werksetiek, hoe hard julle probeer en of julle betyds is\. Ons het na baie verskillende dinge gekyk\. Julle toesighouers sal vir elkeen van julle ’n koevert met julle naam daarop gee\. Moenie hierdie brief oopmaak voordat julle die perseel verlaat het nie\. Wanneer julle dit oopmaak, sal julle ’n paar instruksies daarin vind\. Vir die meeste sal daar staan dat hulle Maandag op die gewone tyd moet terugkom werk toe\. Maar vir 27 van julle sal daar staan dat julle afgedank is\. Wat diegene betref wat onder daardie getal val: ons het nie gehou van wat ons tydens ons beoordeling gesien het nie, en daarom het ons besluit dat ons julle hier uit diens moet stel\.” Jy kon ’n speld hoor val\. Vrees was op elke gesig te sien\. Ek onthou dat ek gewens het ek het harder gewerk en meer betrokke geraak\. Ek was spyt dat ek my werk as vanselfsprekend aanvaar het\. Dit was ’n verskriklike gevoel\. Ek het jare lank daar gewerk, maar het dit saak gemaak? Ek is daardie dag nie afgedank nie, maar 27 ander mense is\. Hulle het gedink hulle het genoeg gedoen\. Hulle het gedink hulle is veilig omdat hulle hul tyd ingewerk het\. Maar hulle was verkeerd, en nou kon niks meer gedoen word nie\. Dit was verby\. Wat van ons? Meet ons ons wandel met God aan die hand van die ewigheid? Wonder ons wat op die oordeelsdag gaan gebeur? Hoe kan ons weet? Jesus sê ’n paar verse vroeër dat ons mekaar aan ons vrugte sal ken\. God se Woord praat baie oor vrugte\. Ons weet watter soort boom dit is deur na sy vrugte te kyk\. Toe ons die eerste keer na Haïti verhuis het, het ons nie geweet watter soorte bome daar was nie\. Ek onthou dat ek opgekyk het na ’n groot boom op ons eiendom en gewonder het watter soort boom dit was\. Toe het iets dit verklap\. Daar het klein avokado’s aan sy takke gehang\. In die kerk vandag lyk dit asof mense nie hieroor wil praat nie\. Maar ek verseker julle dat ons hieroor moet praat voordat dit vir ewig te laat is\. As ons terugdink, sou ons graag hieroor by die fabriek wou gepraat het voordat sommige werknemers daardie dag afgedank is\. Wat is ’n Christen se vrug dan? Ons weet dat om ’n goeie mens te wees en op ’n bepaalde manier aan te trek nie bepalende faktore van ’n godvrugtige lewe is nie\. Dit is nie die kerk waarheen ons gaan, die gesin waarin ons gebore is, ons kultuur of ons velkleur nie\. Baie sal saamstem dat hierdie dinge nie bepaal of ons as Christene herken word nie\. Sommige dink dalk dat ’n Christen se vrug daarin bestaan om ’n goeie, sedelik regskape en liefdevolle burger van die samelewing te wees\. Daar is baie mense wat wetsgehoorsame burgers is, liefdevol en vredeliewend is en na hul eie behoeftes en dié van ander omsien\. Tog is dit steeds moontlik dat hulle al hierdie goeie dinge doen en steeds hel toe gaan\. Ons hoor hoe die wêreld \(en sommige in die kerk\) luidkeels verkondig dat net die hart saak maak\. Ons weet hulle sê dit sodat hulle die gebrek aan sigbare vrug kan verskoon\. Al lyk hulle uiterlik sleg, wil hulle hê mense moet dink dat hulle hart goed is en dat dit al is wat werklik saak maak\. Hulle is reg dat die hart belangrik is\. Jy kan niks verander of regmaak bloot deur ’n uiterlike vorm aan te neem terwyl die hart nog selfsugtig en boos is nie\. Hulle is egter verkeerd dat die hart goed en die uiterlike sleg kan wees\. Dit is onmoontlik\. Jesus sê: *Blinde Fariseër, reinig eers die binnekant van die beker en die skottel, sodat die buitekant daarvan ook rein kan wees\. –Matteus 23:26\.* Jy kan nie ’n rein hart en ’n sondige voorkoms hê nie\. Aan die ander kant kan jy egter ’n rein voorkoms hê en steeds ’n goddelose hart hê\. Hoe kan ons dit dan uitken? Wat is hierdie vrug waarvan Jesus praat? Ons sal binnekort oor die vrug van die Gees praat, maar eers wil ek praat oor iets anders wat, na my mening, ’n Christen kenmerk\. Iets wat die skape van die wolwe kan onderskei, selfs al lyk hulle albei dieselfde\. ***’n Begeerte om Jesus te dien\.*** Wanneer God ’n mens se siel bekeer, is daardie mens ’n nuwe skepsel en begeer hy om God met sy hele wese te dien\. Daardie mens hoef nie gedwing te word om te doen wat God behaag nie\. Daar word vandag baie in die kerk oor struktuur en reëls gepraat, maar dit was nie altyd so nie\. Waarom is dit dan vandag so ’n groot kwessie? Miskien is daar onbekeerde mense in die kerk\. Dalk is mense te onafhanklik en wil hulle nie voorgesê word wat om te doen nie\. Jy kan vir ’n kerklidmaat sê om beskeie aan te trek, maar as sy hart nie verander is nie, sal jy probleme ondervind\. Hulle sal probeer om so wêrelds moontlik te wees en tog binne die ‘wet’ van die kerk te bly\. Of hulle sal eenvoudig weier om dit te doen, en die kerk sal gou ingee en nie meer van sy mense vereis om beskeie aan te trek en te lewe nie\. Behoort die kerk sy mense te moet dwing om beskeie te wees? Behoort die kerk sy mense te moet dwing om soos Christus te wees? Beslis nie\. Wanneer ’n siel deur die bloed van Christus verlos en verander is, sal daardie mens as gevolg van sy veranderde natuur op sy beurt ’n lewe van selfopoffering vir Hom lei\. Ons gehoorsaam sy gebooie met dankbare harte\! > *Want dit is die liefde tot God, dat ons sy gebooie bewaar; en sy gebooie is nie swaar nie\. –1 Johannes 5:3\.* ’n Hart wat nie deur God se Gees nuut gemaak is nie, sal nie vurig begeer om vir God te lewe nie\. ’n Mens kan godsdienstig kerk toe gaan—baie ongelowiges woon gereeld kerkdienste by\. ’n Mens kan reg aantrek en reg optree, maar as sy hart nie na die dinge van God smag nie, sal hierdie dinge geen nut hê nie\. Baie van wat hulle doen, is om die lof van mense te ontvang, nie die eer van God nie\. Dit is geen wonder dat baie kerke van vandag afdwaling aanvaar nie\. Dit is ’n pragtige ding om iemand te sien wat waarlik begeer om vir God te lewe\. Hulle begeer om die aangesig van hul Skepper, hul Verlosser, te soek\. Hulle lewe vir die Koninkryk, vir die broederskap\. Om God te gehoorsaam en Hom te dien is ’n noodsaaklikheid; dit is die enigste ding wat werklik vir hulle saak maak\. Hulle het waarlik alles op die altaar gelê\. Hulle hou daarvan om die Woord te lees en tyd alleen saam met God deur te bring\. Hulle begeertes en hul wil is op die altaar van hul God geoffer\. Mense het vir my gesê dat ons ’n nuwe Christen ’n bietjie ruimte moet gee\. “Ruimte waarvoor?” vra ek\. Ruimte vir sonde… vir vleeslikheid? Beslis nie\. Elke voorbeeld in die Bybel sê iets anders\. Elke bekering het ’n geweldige verandering teweeggebring, ’n nuwe skepsel\. Baie mense verwar ‘genade om in die geloof te leer en te groei’ met ’n ‘verskoning vir sonde’\. Die Skrif beskryf nuwe Christene as *pasgebore kindertjies* en beveel elkeen van ons om *na die onvervalste melk van die woord te verlang, sodat julle daardeur kan opgroei: –1 Petrus 2:2\.* Nuwe Christene het dus nie ruimte nodig om ’n tyd lank met hul goddelose weë voort te gaan nie, maar hulle het wel ruimte nodig om te groei *…in wysheid en gestalte en in guns by God en die mense –Lukas 2:52\.* Wanneer iemand kom verklaar dat hy bekeer is, is dit maklik om uit te vind\. Ons gaan eenvoudig deur ’n paar Skrifgedeeltes wat praktiese, grondliggende leerstellings soos nie\-gelykvormigheid, nie\-weerstand en dergelike verduidelik\. Sommige sien dit as God se Woord en neem dit ter harte\. Baie mense sit verbaas wanneer ek sulke verse vir hulle voorlees—Skrifverse waarvan hulle nog nooit tevore gehoor het nie\. Gewoonlik glo hulle eenvoudig wat hulle so pas uit God se Woord gehoor het, en dit verander hulle\. So iemand is ’n Christen wat geleer wil word, wat ’n dissipel wil wees\. Hulle kom dikwels met ’n leerbare gesindheid en vra vrae oor wat hulle in God se Woord gelees het en nie verstaan nie\. Maar wat van soveel ander? Hulle hoor dieselfde Skrifgedeeltes en stry—hulle stry met die Bybel en met die persoon wat die Skrif met hulle deel, maar uiteindelik stry hulle met God\. Gewoonlik erken hulle dat dit is wat die Bybel sê, maar hulle wil weet waarom dit dit sê\. Hulle wil nie hul lewe vir God verander nie\. Hulle wil wel Christene wees, maar hulle wil ook lewe soos hulle wil\. Hulle begeer nie om God te gehoorsaam nie\. Ons kan aanhou om met hulle te werk, maar dit is duidelik: hul hart smag na die dinge van die wêreld en die genietinge van hierdie lewe\. Stel jou saam met my ’n man voor wat 1 000 jaar gelede geleef het\. Hy is toegesluit in ’n kerker waar alles pikswart is\. Dit is muf en stink\. Hy is in hegtenis geneem omdat hy die evangelie verkondig het\. Sy enkels en polse is rou en bebloed van die groot, swaar kettings wat hom in die klein sel vasgebind hou\. Hy is klaustrofobies, moeg en uitgeput\. Sy rug is bebloed\. Sy pynlike ledemate is tot op die breekpunt gerek\. Hy praat met God, maar God antwoord nie\. Hy smeek om bevryding, maar hoor geen antwoord nie\. Hy dink terug aan sy lewe, sy geloof\. Dan kom die gevreesde gedagte by hom op: “God, is U daar? Is U werklik?” Stilte\. Sy geloof word tot die uiterste beproef\. Hy weet dat ’n vuur hom wag as hy aanhou om by sy oortuigings te bly\. Waarom? Waarom sterf vir ’n God wat toelaat dat hy hierdie foltering deurmaak? Waarom sterf vir ’n God wat nie wil praat nie? “My God, my God, waarom het U My verlaat?” Stel jou nou hierdie man voor… dit is jy\. Glo ons werklik in God, ’n God wat ons nie kan sien nie en dikwels nie hoor nie? As ons geloof nie bestaan nie, sal God nie daar wees wanneer ons Hom werklik nodig het nie\. God wil hê dat ons te alle tye al ons geloof in Hom stel\. Ons wandel deur geloof, NIE deur aanskouing nie… selfs wanneer dit goed gaan\. Wanneer ons onsself in verskriklike tye bevind, is God steeds naby, lei Hy ons en gee Hy ons moed om voort te gaan\! Ons is gewoond daaraan om eenvoudig op Hom, op sy woord, te vertrou\. > *Want as hulle hierdie dinge aan die groen hout doen, wat sal met die droë gebeur? –Lukas 23:31\.* God het ’n hart lief wat op Hom gerig, volkome aan Hom toegewy en oorgegee is\. Hy beloon dié wat Hom ywerig soek\! Het ons die vrug van God se Gees? Tree ons soos Christene op? Lyk ons soos Christene? Ek is gevra om by ’n groot kerk te preek waar ek nog nooit voorheen was nie\. Ek het saam met my gesin gegaan en gesit terwyl die sitplekke met honderde mense vol geraak het\. Ek was verbaas oor hoe hierdie mense aangetrek was\. Daar was kort minirokkies en onthullende toppies, baie wêreldse modes en style\. Die diens het begin en ek het gou besef dat dit nie ’n goeie plek vir my gesin was nie\. Daarom het ek hulle huis toe geneem en alleen teruggekeer\. Die rockmusiek het steeds gespeel, en die dansery het my perke getoets\. Ná twee uur het dit tyd geword vir die boodskap\. Ek het opgestaan en vir die groot skare gesê dat ek die nuwe president van Amerika was\. Die gehoorsaal het vol gelag geword\. Toe vra ek hulle of hulle my glo\. “Nee\!” het hulle geskree\. Ek het gevra waarom hulle my nie glo nie, en hulle het verskillende antwoorde gegee\. Een het geskree: “Jy lyk of trek nie soos die president aan nie\!” ’n Ander een het gesê: “Jy sou nie hier wees as jy die president was nie\!” Nog iemand het gesê dat ek nie soos die president klink nie\. Ek het vir hulle gesê dat ek dit nie verstaan nie\. Ek het gevra hoe hulle kan sê dat hulle Christene is—Hulle lyk nie soos Christene nie\! Hulle tree nie soos Christene op nie\! Hulle klink nie soos Christene nie\!—en tog glo almal hulle\! Dit lyk asof ons alles aan die hand van die vrug daarvan beoordeel, behalwe Christene\. Van Christene word daar verwag dat ons hulle moet beoordeel op grond van wat hulle beweer\. Hierdie wêreld dink dat hulle bloot kan uitdink wat Jesus wil hê en Hom dan op enige manier wat hulle persoonlik verkies, behaag\. Die Bybel is egter duidelik: *Aan hulle vrugte sal julle hulle ken\. Pluk ’n mens druiwe van dorings of vye van distels? So bring elke goeie boom goeie vrugte voort, maar ’n slegte boom bring slegte vrugte voort\. ’n Goeie boom kan nie slegte vrugte voortbring nie, en ’n slegte boom kan nie goeie vrugte voortbring nie\. Elke boom wat nie goeie vrugte voortbring nie, word uitgekap en in die vuur gegooi\. So sal julle hulle dan aan hul vrugte ken\. –Matteus 7:16\-20\.* Die Bybel sê: *…die vrug van die Gees is liefde, blydskap, vrede, lankmoedigheid, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, sagmoedigheid, selfbeheersing… –Galasiërs 5:22\-23\.* Is dit die dinge wat mense sien wanneer hulle na jou en my kyk? Ek weet dit is maklik om die afwesigheid van een of meer van hierdie vrugte te regverdig deur te sê: “Ek werk daaraan,” of “Ek bid daaroor\.” Jesus sê nie dat Christene moet werk om hierdie vrug te verkry nie\. Hy sê eenvoudig dat dit die vrugte, of die produk, van die inwonende Gees van God is\. As ons wêreldse ambisies nastreef, of as ons begeer om by die wêreld in te pas, kan ons nie verwag dat hierdie vrug in ons lewens sigbaar sal wees nie\. Ek glo dat dit die vrug is van ’n lydende mens, iemand wat alles gegee het en begeer om alles te gee aan die Lam wat geslag is\. > *Elke boom wat nie goeie vrugte voortbring nie, word uitgekap en in die vuur gegooi\. –Matteus 7:19\.* Wanneer ons alles gee vir iets—of dit nou ons werk, ons skool of die grootmaak van ’n gesin is—voel dit goed; dit gee vervulling\. Dieselfde geld wanneer ons God met ons hele wese dien\. Dit bring ’n baie bevredigende gevoel, ’n vrede wat alle verstand te bowe gaan\. ![’n Enkele rooi appel op ’n liggrys oppervlak]() ## Tydskrifverwysing - [Rooi appels wat aan ’n lowerryke appelboom hang](): Unsplash\.com - [’n Enkele rooi appel op ’n liggrys oppervlak](): Unsplash\.com